Archive | April 2012

Η μεγάλη σφαγή των Ελλήνων από τους Εβραίους 38-116 μ.Χ.

 

Επειδή κάποιοι πολύ ισχυροί δεν θέλουν να μαθαίνουμε την Ιστορία ποτέ τα παιδιά μας δεν διδάσκονται στα σχολεία επί παραδείγματι ότι το 38 μ.X. στην Αλεξάνδρεια, δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων υπήρξαν θύματα εβραϊκής εξεγέρσεως

Οι εξεγερθέντες μάλιστα δεν πίστευαν ότι τελικά θα τιμωρηθούν γιατί ο αυτοκράτωρ Κλαύδιος ήταν εβραίος από την μητέρα του. Και είχαν δίκαιο. Οι εβραϊκές κοινότητες, από το 70 μ. Χ. έως το 115 μ. Χ. ανασυντάσσονται, οργανώνονται και περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία, δηλαδή μια αδυναμία της Ρώμης, για να πορευθούν προς τα πατρογονικά τους εδάφη.

Ένα τέτοιου είδους κίνημα, απαιτεί ανοιχτές γραμμές επικοινωνίας της διασποράς, καλλιέργεια, εκ μέρους του ιερατείου, συνωμοτικού κλίματος, πολεμικής αρετής και υψηλού ηθικού, επί σειράν ετών. Τον χειμώνα του 116 μ.Χ. ο αυτοκράτωρ Τραϊανός τον περνά στα ερείπια της ανατολικής πρωτεύουσάς του, της Αντιοχείας, η οποία τον προηγούμενο χρόνο είχε ισοπεδωθεί από καταστρεπτικό σεισμό. Εκεί, ο αυτοκράτωρ έμαθε ότι οι εβραίοι είχαν εξεγερθεί. Τα νέα ήταν ότι, οι εβραίοι εξεγερθέντες, στην σημερινή Λιβύη (Κυρηναϊκή), στην Αλεξάνδρεια, στην Κύπρο και στην Μεσοποταμία, ξεσηκώθηκαν εναντίον της Ρώμης,σφάζοντας όμως περίπου 1.000.000 Έλληνες! Ο Τραϊανός, απεφάσισε να ανασυγκροτηθεί στην Ρώμη αλλά, στις ακτές της Κιλικίας, στην Σελινούντα, απέναντι από την Βόρειο Κύπρο, στις 8 Αυγούστου του 116, πέθανε σε ηλικία 62 ετών. Τον διαδέχθηκε ο ικανότατος και φιλέλληνας Αδριανός.
Εξέγερση και γενοκτονία των Ελλήνων στην Κυρηναϊκή
Το κίνημα των εβραίων είχε ξεκινήσει στην Κυρήνη της Λιβύης όπου οι εξεγερθέντες κατέσφαξαν τον ελληνικό πληθυσμό, ισοπέδωσαν την πόλη, γκρέμισαν τους Ναούς και έφθασαν μέχρι του σημείου να σκάψουν τον δρόμο που οδηγούσε στο επίνειο της πόλης, την Απολλωνία. Κάποιος «Μεσσίας» υπεσχέθη ότι θα ηγηθή των εβραίων της Κυρήνης στον δρόμο προς την Σιών… Οι δε εβραίοι της Κυρήνης θα ηγούντο των συμπατριωτών τους της Αιγύπτου. Οι εβραίοι της Μεσοποταμίας θα τους συναντούσαν εκεί…

Τελικά, η εξέγερση κατεστάλη το 118 μ. Χ. Στην Ανατολική Μεσόγειο, την τάξη επέβαλλε ο στρατηγός Μάρκιος Τούρβων, ενώ στην Μεσοποταμία, ήδη ο Λούσιος Κουίετος το είχε επιτύχει αφού και οι δύο επέβαλαν την τιμωρία των λεγεώνων, σφάζοντας δεκάδες χιλιάδες εβραίων, οπωσδήποτε όμως λιγότερους από όσους Έλληνες οι ίδιοι εξόντωσαν. Σαν αντίδραση στην καταστροφή τους, οι εβραίοι σταμάτησαν να μαθαίνουν στα παιδιά τους ελληνικά! Για την Κύπρο όμως, η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική. Η αντιπαλότητα εβραίων-Κυπρίων ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της υποδουλώσεως της Κύπρου στους Ρωμαίους. Ο Κάτων κατέλαβε την Κύπρο το 56 π. Χ. και κυριολεκτικά την καταλεηλάτησε από κάθε είδος πλούτου οδηγώντας τους Κυπρίους σε πλήρη εξαθλίωση.
Σύμμαχοι των Ρωμαίων σ’ αυτή την καταπίεση ήταν εβραίοι έμποροι, οι οποίοι, ως υπεργολαβία, ανέλαβαν να εκμεταλλεύονται, για λογαριασμό των Ρωμαίων, τα πλούσια ορυχεία χαλκού και κάθε άλλο πλουτοπαραγωγικό πόρο.
Στα επόμενα χρόνια, και μετά το 70 μ. Χ., ο εβραϊκός πληθυσμός της Κύπρου αυξήθηκε κατά πολύ. Έτσι, υπήρχε αρκετό πλήθος για την εφαρμογή στην Κύπρο των σιωνιστικών σχεδίων. Το 117 μ. Χ. λοιπόν κάποιος εβραίος ονόματι Αρτεμίων ηγήθηκε των εβραίων εξεγερθέντων.
Ο Βυζαντινός ιερομόναχος λόγιος και ιστορικός και μετέπειτα Πατριάρχης (1065-1075) Ιωάννης Ξιφιλίνος, ευτυχώς, διέσωσε το γεγονός ότι οι σφαγιασθέντες στο νησί έφθασαν τις 240.000, αφού από αρχαίες πηγές μόνον ο Δίων ο Κάσιος αναφέρεται στην σφαγή αυτή στο περίφημο έργο του ”ΒΙΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ”. Πρώτη πηγή.
Δεύτερη πηγή, του περιφήμου Αγγλου ιστορικού Εντουαρντ Γκίμπον (γνωστού ελληνικά ως Γίββων) που έζησε από το 1737 έως 1794, ήτοι κατά την περίοδο του σκλαβωμένου ελληνισμού.
Το κείμενο αυτό ανευρίσκεται στο μνημειώδες έργο του “Ιστορία της Παρακμής και Πτώσεως της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας” και αναφέρεται, ακόμη, στο βιβλίο “Δίκη” (“Trial”) του Μπιλ Γκρίμσταντ, υπευθύνου των εκδόσεων “Αρυαν Πρες Ινκορπρέιτεντ, έκδοση 1973, Ουάσιγκτον ΗΠΑ.
Ιδού η περικοπή.
“Η ανθρωπότης μένει έκπληκτη από το ρεσιτάλ (σε τρεις πράξεις) των φοβερών κακουργημάτων των Εβραίων, εναντίον των ανυποψιάστων, γηγενών Ελλήνων, οι οποίοι τους θεωρούσαν φίλους.
Οι Εβραίοι πρόδωσαν αυτή τη φιλία και έσφαξαν 220.000 Έλληνες στην Κυρηναϊκή και κατακρεούργησαν 240.000 Έλληνες στην Κύπρο, καθώς και μέγα τμήμα του ελληνικού πληθυσμού στην Αίγυπτο.
Πολλοί των θυμάτων Ελλήνων, επριονίσθησαν στα δύο από τους Εβραίους σύμφωνα με την παράδοσή τους, ότι ο Δαυίδ επεκύρωσε αυτόν τον τρόπο εκτέλεσεως με το παράδειγμά του.
Κατά τις σφαγές αυτές των Ελλήνων, οι Εβραίοι κατεβρόχθιζαν τις σάρκες των νεκρών, έπιναν το αίμα τους και κατέστρεφαν τα εντόσθια!…”
Αυτά, όσο κι αν φαίνονται απίστευτα, υποβολιμαία ή υπερβολικά, γράφονται από έναν εκ των μεγαλυτέρων ιστορικών συγγραφέων του παρελθόντος που δεν μπορεί να καταστεί ύποπτος “αντισημιτισμού” (στην εποχή του τουλάχιστον), ούτε να κατηγορηθεί για έλλειψη σοβαρότητος, αφού τα έργα του ήταν, είναι και θα είναι μία εκ των σοβαροτέρων πηγών της Αρχαιότητας.

(Αυτά από τις ιστορικές πηγές)

ΚΩΝ/ΝΟΣ απο zougla.gr

Διάβασε το για να μην πας …ξυπόλυτος στα΄γκάθια.

Ο αριθμός εδρών επί του οποίου εφαρμόζονται τα ποσοστά που προκύπτουν (αυτός που χρησιμοποιείται στον υπολογισμό του εκλογικού μέτρου), περιορίζονταν μέχρι σήμερα στις 260 από τις 300 έδρες, αλλά για τις εκλογές του 2012 θα ισχύσει η τροποποίηση του νόμου 3636/2008 του Π. Παυλόπουλου. Σύμφωνα με αυτήν, οι έδρες που μοιράζονται στα κόμματα με άνω του 3% έγκυρους ψήφους είναι μόνο 250. Οι υπόλοιπες 50 έδρες δίνονται «μποναμάς» στο 1ο κόμμα, ή το συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων με το μεγαλύτερο μέσο όρο ποσοστών! Κατά συνέπειατο πρώτο κόμμα (ή ο κυβερνητικός συνασπισμός), χρειάζεται αντί για ποσοστό 151/300=50,33% επί των έγκυρων ψήφων, μόνο 101/250=40,4%, ή και λιγότερο, ανάλογα με το όφελος που έχει από τα κόμματα που δεν μπαίνουν στη βουλή.
Με τη συνεργασία του ΛΑΟΣ και ενδεχομένως της Δημοκρατικής Συμμαχίας, τα δύο μεγάλα κόμματα θα μπορούσαν και πάλι να σχηματίσουν κυβέρνηση.  Είναι σημαντικό, για αυτό το ενδεχόμενονα αποδυναμωθεί και το ΛΑΟΣ και η Δημοκρατική Συμμαχία, μαζί με τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα!
Δείτε εκτεταμένο και αναλυτικό ρεπορτάζ εδώ
Το πολίτευμα της χώρας μας, αποκαλείται “αντιπροσωπευτική δημοκρατία στο οποίο ο κυρίαρχος λαός καλείται κάθε 4 χρόνια να εκλέγει τους αντιπροσώπους του. Πόσο αντιπροσωπευτική όμως είναι η σύνθεση της βουλής και πολύ περισσότερο της κυβέρνησης, του κυρίαρχου λαού; Δείτε εδώ

ΣΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ Η ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ…

 gallop
Την πρώτη ολοκληρωμένη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε τις τελευταίες μέρες σε ολόκληρη την Αττική έχει στη διάθεση του το makeleio…
Το γκάλοπ έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί το πραγματοποίησε ανεξάρτητος φορέας και μάλιστα σε πολύ μεγάλο δείγμα ψηφοφόρων- 3000  άτομα, όταν τα περισσότερα γκάλοπ διενεργούνται με δείγμα 1000 ατόμων…Τα αποτελέσματα όπως είδατε στην παραπάνω κάρτα είναι πραγμαγματικά τραγικά τόσο για Πασοκ και Νεα Δημοκρατία όσο και για τον Καρατζαφέρη που φαίνεται να μην μπαίνει στη Βουλή… Απο την άλλη τα αντιμνημονιακά κόμματα προελαυνουν στην κυριολεξία ενώ πολυ υψηλά ποσοστα καταγράφει και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ… Ο “ρουφιάνος” που εξασφάλισε για το makeleio το γκάλοπ έκανε πολύ καλή δουλειά αφού η δημοσκόπηση έχει ποσοστά για όλες τις εκλογικές περιφέρειες της Αττικής… Στη μεγαλύτερη περιφέρεια αυτή της ‘Β ΑΘΗΝΩΝ το Πασόκ έρχεται τέταρτο ένω ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ χτυπάνε στα ίσια την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας… Αναλύτικα τα ποσοστά των κομμάτων είναι: στη 
 Β ΑΘΗΝΩΝ 
ΠΑΣΟΚ    9,5%
Ν Δ 14%
ΚΚΕ   8,3%
ΛΑΟΣ 1,8%
ΣΥΡΙΖΑ 13,7 %
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 11,3 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 5,0%
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3,7%
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 6,6%
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ 1,4 %
ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ 8%
Η δημοσκόπηση περιέχει και ποιοτικά χαρακτηριστικά όπως ποια είναι τα μεγαλυτερα προβλήματα που αντιμετωπίζετε..
Στη Δεύτερη περιφέρεια τη Αθήνας τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η ανεργία με 28% η διαφθορά με 25% και η φτώχεια με 20%...
Στην Α Αθηνών τα ποσοστά των κομμάτων καταγράφονται ως εξής…
ΠΑΣΟΚ 13%
Ν Δ 13%
ΚΚΕ 7,6 %
ΛΑΟΣ 1,8 %
ΣΥΡΙΖΑ 12,3 %
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 11,3 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7%
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 2%
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 9,5%
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ 2,2%
ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ 7%
Στην Α Αθηνών το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες είναι η διαφθορά σε ποσοστό 28%

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΠΑΣΟΚ 5,7%
ΝΔ 12,3 %
ΚΚΕ 4,8 %
ΛΑΟΣ 2,0%
ΣΥΡΙΖΑ 21,1 %
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 12,7 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 3,6 %
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 4,8 %
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 9,6 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ 0,9 %
ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ 9%

Α ΠΕΙΡΑΙΑ

ΠΑΣΟΚ 8,5 %
ΝΔ 12,0 %
ΚΚΕ 10,7 %
ΛΑΟΣ 1,0 %
ΣΥΡΙΖΑ 13,4 %
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 13,8 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 6,1 %
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 5,2 %
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 4,5 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ 1,4 %
ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ 3,0 %

Β ΠΕΙΡΑΙΑ


ΠΑΣΟΚ 7,6 %

ΝΔ 8,1 %
ΚΚΕ 12,0%
ΛΑΟΣ 1,8 %
ΣΥΡΙΖΑ 15,4 %
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 13,7 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 6,4 %
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 3,3 %
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 6,7 %
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ 1,1 %
ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ 4%
Σε όσους βιάζονται να αθροίσουν τα νούμερα για να επαληθεύσουν ο “ρουφιάνος” μας είπε ότι δεν έχουν μετρηθεί μικρότερα κόμματα ακύρα και λέυκα!!!

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΣΤΟ ΠΕΙΘΗΝΙΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Π Α Π Α Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ

Μια διαδρομή από το 1941 μέχρι τις μέρες μας




Ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής κατά την επίσκεψή του στην Πτολεμαΐδα το 1958, την εποχή που η ΔΕΗ εξαγόρασε το εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που είχε αποκτήσει η οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1941.


Ο τότε υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου επισκέπτεται το 1954 την Πτολεμαΐδα. Μετά το ταξίδι αυτό, οργανώθηκε επίσκεψη γερμανικής αποστολής υπό τον περίφημο υπουργό Έρχαρτ.


Ο Γερμανός φρούραρχος Πτολεμαΐδας φον Λάνγκε, αξιωματικός των Ες Ες.


Το εργοστάσιο της ΔΕΗ σήμερα. Το προηγούμενο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας της Πτολεμαΐδας ανήκε στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το προνόμιο που είχε παραχωρήσει τον Οκτώβριο 1941 ο Τσολάκογλου.
Ο στρατηγός Γ. Τσολάκογλου το 1941.
Ο παλαιός πολιτικός Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (1919-2000), υιός του δαιμόνιου επιχειρηματία Γεωργίου Μ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος το 1941 απέκτησε από τον Τσολάκογλου το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα. Ο ίδιος υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη.
Ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου, με την υπογραφή του οποίου παραχωρήθηκε το προνόμιο ηλεκτρικής ενέργειας στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1948.
Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ο οποίος  ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1954 ο Μιχ. Παπακωνσταντίνου τον είχε χαρακτηρίσει ως τη “μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία της Ελλάδος” και υπήρξε θερμός οπαδός και συνεργάτης του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Τρεις γενιές – τρία σκάνδαλα…
Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο κύριος συντελεστής του μνημονίου, της χρεοκοπίας και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας. Κάτοχος μεγάλης περιουσίας που προέρχεται από μια υπογραφή του Τσολάκογλου…



Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα «Η ελληνική οικονομία επί Κατοχής και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια». Ο Δ. Κούκουνας είναι ιστορικός συγγραφέας, ειδικευμένος στα κατοχικά θέματα. 

Η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Επί επτά συναπτές δεκαετίες γίνεται πολύς και εκτενής λόγος για το ζήτημα των κατοχικών δανείων. Έχει αναλωθεί πολύ μελάνι και πολύς θυμός γύρω απ’ αυτό. Έχουν λεχθεί πολλά και ποικίλα, άλλοτε εγγύτερα προς την πραγματικότητα και άλλοτε χωρίς να έχουν καμιά επαφή μ’ αυτήν. Το ζήτημα είναι απολύτως υπαρκτό και εκείνο που είναι μοιραίο να προκαλεί πολυγνωμίες είναι το ύψος των δανείων.
Πρόκειται για χρηματικές προκαταβολές που εξαναγκάστηκε το ελληνικό κατοχικό κράτος να δίνει στους κατακτητές, ακριβώς ως δάνεια που επρόκειτο να εξοφληθούν μετά το τέλος του πολέμου. Η αξίωση αυτή δεν είναι ούτε επανορθώσεις ούτε αποζημιώσεις για θύματα και πάσης φύσεως απώλειες ή ζημίες. Καθαρά πρόκειται για νομική μορφή δανείου που όφειλε να επιστραφεί από τη μεταπολεμική γερμανική κυβέρνηση, ως νόμιμη διάδοχο του χιτλερικού καθεστώτος, το οποίο είχε δεσμευθεί να το πράξει. Αυτά ως προς τη Γερμανία, διότι ως προς την Ιταλία το θέμα έχει άλλη διάσταση.
Ας μην σταθούμε στο πώς και στο γιατί εξαναγκάστηκαν οι ελληνικές κατοχικές κυβερνήσεις να πληρώσουν με το ταπεινό νόμισμα της δραχμής τα όσα ζητήθηκαν απ’ αυτές, με αποτέλεσμα η χώρα να βυθιστεί στην οικονομική καταστροφή και την πείνα. Η Ελλάδα ήταν κατεχόμενη χώρα με την εθνική κυριαρχία της να έχει βαρύτατα πληγεί. Ο λαός της τελούσε υπό καθεστώς πρωτοφανούς βίας από τις δυνάμεις κατοχής.
Καλώς ή κακώς επί των ημερών μιας κατοχικής κυβέρνησης δημιουργήθηκε ένα είδος δανειακής σύμβασης, η οποία όριζε ότι το ποσόν που είχαν αρπάξει οι κατακτητές θα επιστρεφόταν όταν θα τελείωνε ο πόλεμος. Αλλά οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν επέδειξαν το ανάλογο ενδιαφέρον για να διεκδικήσουν την οφειλή. Η βασική δικαιολογία, που προβαλλόταν κάθε φορά που ένας ευσυνείδητος αρμόδιος Έλληνας έθετε το θέμα, ήταν ότι η εξόφληση των κατοχικών δανείων θα γινόταν οψέποτε θα υπογραφόταν η τελική συνθήκη ειρήνης. Η Γερμανία είχε διχοτομηθεί σε Δυτική και Ανατολική και η προϋπόθεση για την υπογραφή τέτοιας συνθήκης ειρήνης ήταν η επανένωσή της.
Το 1990, ως γνωστόν, ενοποιήθηκε η Γερμανία. Αλλά το ελληνικό κράτος ούτε τότε, ούτε αργότερα το έπραξε. Ως θέμα θα μπορούσε αυτό κάλλιστα να αποτελέσει αντικείμενο ενός ειδικού δικαστηρίου. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι υπάρχουν ευθύνες για το πολιτικό σύστημα. Μόνο που στη χώρα μας αυτό το σύστημα είναι αρκετά περίπλοκο με ποικίλες διακλαδώσεις.
Ας ανοίξουμε μια παρένθεση και ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Σε μία μικρή πολιτεία της Δυτικής Μακεδονίας ανέλαβε κάποτε τη λειτουργία του τοπικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ένας δραστήριος επιχειρηματίας. Επρόκειτο για παραχώρηση προνομίου, που δόθηκε αρχικά για διάστημα μιας πενταετίας με δυνατότητα παρατάσεων. Στις 16 Οκτωβρίου 1941 ο στρατηγός Τσολάκογλου, ο τότε κατοχικός πρωθυπουργός, παραχώρησε αυτό το μονοπωλιακό προνόμιο στον εν λόγω επιχειρηματία, αφού εκείνος κατά τους προηγούμενους μήνες είχε δραστηριοποιηθεί για να επιτύχει την άδεια. Ο κόπος του δεν είχε πάει χαμένος, ούτε η αγωνία του να ολοκληρώσει τη δουλειά έμεινε χωρίς αμοιβή.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ένα τοπικό εργοστάσιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση χωρίς κανένα ρίσκο λόγω του μονοπωλιακού χαρακτήρα της. Ο επιχειρηματίας λογικά θα έπρεπε να είναι ευγνώμων προς τον Τσολάκογλου για μια τόσο σημαντική παραχώρηση, αλλά δεν μπορεί να πιστοποιηθεί αν διατηρούσε μια ιδιαίτερη σχέση, ούτε καν μια απλή γνωριμία μαζί του. Άλλωστε η αλήθεια είναι ότι ούτε οι πιο φανατικοί εχθροί του στρατηγού, που συνέδεσε το όνομά του με τη συνθηκολόγηση και την κατοχική κυβέρνηση, δεν έχουν διατυπώσει καν υποψίες σε βάρος του για χρηματισμούς ή σκάνδαλα.
Πάντως ο ένας γιος του επιχειρηματία, γερμανομαθής ων, προσελήφθη από τις τοπικές γερμανικές αρχές κατοχής ως διερμηνέας τους. Γρήγορα στην κοινωνία της περιοχής έγινε γνωστός ως «μποτάκιας», διότι είχε τη συνήθεια να χρησιμοποιεί καθημερινά στρατιωτικές μπότες μέσα από το παντελόνι του.
Η ηλεκτρική επιχείρηση στη μικρή μακεδονική πόλη δεν έπαυσε να λειτουργεί ούτε όταν εγκατέλειψε την εξουσία ο Τσολάκογλου, ούτε όταν αποχώρησαν από την Ελλάδα οι Γερμανοί. Συνέχισε να λειτουργεί για πολλά ακόμα χρόνια, μέχρι τη μεταπολεμική ίδρυση της ΔΕΗ, η οποία επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα. Και επειδή συνέπεσε στην ίδια ακριβώς αυτή πόλη η ΔΕΗ να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, το 1958 εξαγοράστηκαν οι εγκαταστάσεις από τους κληρονόμους του επιχειρηματία, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε αποβιώσει.
Κατά σύμπτωση από τη χρονιά εκείνη ο γιος του επιχειρηματία άρχισε να πολιτεύεται, αποδεσμευμένος πλέον από τη διοίκηση των οικογενειακών επιχειρήσεων και τις ανάλογες φροντίδες. Από το 1958 είχε ενταχθεί στον κεντρώο χώρο, τον λεγόμενο προοδευτικό χώρο, ο οποίος είχε μεγαλύτερες πιθανότητες πολιτικής ανέλιξης. Ωστόσο εκείνη την πρώτη φορά της εισόδου του στην εθνική πολιτική δεν κατόρθωσε να εκλεγεί, γεγονός που θα το επιτύχει από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβριο 1954, στην πραγματικότητα είχε πάρει το πρώτο βάπτισμα της πολιτικής, διεκδικώντας το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης, όπου ήρθε δεύτερος επιλαχών. Συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του κατοχικού υπουργού Σωτηρίου Γκοτζαμάνη, ο οποίος – ύστερα από μια παρατεταμένη φυγοδικία στο εξωτερικό και αφού είχε με νόμο παραγραφεί η εις θάνατον ποινή του – εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη για να διεκδικήσει τη δημαρχία. Ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του ήταν ο νεαρός τότε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
Ο υιός του επιχειρηματία της μικρής δυτικομακεδονικής πόλης ήταν τότε δικηγόρος εγκατεστημένος στη Θεσσαλονίκη. Μετά το τέλος του πολέμου, η οικογενειακή άνεση του επέτρεψε να πραγματοποιήσει λαμπρές μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Το 1954 είχε συμπληρώσει τα 35 χρόνια του και βγάζοντας λόγο προς τους εκλογείς σε μια συνοικία της συμπρωτεύουσας, εξέφρασε τον θαυμασμό του προς τον ανεξάρτητο υποψήφιο Γκοτζαμάνη. Του έπλεξε το εγκώμιο, χαρακτηρίζοντάς τον ανεπιφύλακτα ως «τη μεγαλύτερη ζώσα πολιτική φυσιογνωμία» της Ελλάδος, ενώ σημειωτέον ζούσαν τότε ακόμη ο στρατάρχης Παπάγος, ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Στέφανος Στεφανόπουλος και πολλοί άλλοι, και ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε αναδειχθεί σε ηγετική μορφή.
Σύμφωνα με εφημερίδα της εποχής[1]: «Ανέφερεν εν συνεχεία τας μεγάλας εθνικάς υπηρεσίας του υποψηφίου Δημάρχου και επανέλαβεν, ότι είναι τιμή διά την πόλιν, η οποία θα τον έχη ως πρώτον πολίτην της». Ήταν ο μόνος από τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που εκφράστηκε τόσο μεγαλόπρεπα για τον πρώην κατοχικό υπουργό, αν και την εποχή εκείνη όλες σχεδόν οι εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, όπως και όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα πραγματοποίησαν σφοδρές επιθέσεις σε βάρος του υποψήφιου δημάρχου.
Ο Γκοτζαμάνης ήταν οπωσδήποτε το μεγάλο ίνδαλμά του. Και προφανώς θεωρούσε ότι οι μεγάλες εθνικές υπηρεσίες του συνδέονταν άμεσα με τα κατοχικά δάνεια, αν και καμιά συμφωνία με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς δεν έφερε ελληνική υπογραφή. Επρόκειτο για αποφάσεις των κυβερνήσεων του Άξονα που επιβλήθηκαν απλώς με το δίκαιο του ισχυροτέρου.
Η προσωπική αυτή ιστορία των μελών αυτής της εύπορης επαρχιακής οικογένειας, που με μια υπογραφή του στρατηγού Τσολάκογλου απέκτησαν μεγάλη περιουσία, συνεχίστηκε. Ο γιος του αείμνηστου πλέον επιχειρηματία συνέχισε την πολιτική δραστηριότητά του με μεταστροφή στον προοδευτικό χώρο και το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτης. Ο μικρότερος αδελφός του είχε προσληφθεί ως διευθυντικό στέλεχος της ΔΕΗ, η οποία είχε εξαγοράσει το οικογενειακό εργοστάσιο, και την ίδια χρονιά, το 1961, απέκτησε ένα αγόρι.
Και ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός προωθήθηκε, επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές 1963 και 1964 και έγινε μέλος της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, ο μικρότερος αδελφός – αν και δεν πολιτευόταν ο ίδιος – υπήρξε θύμα της χούντας, που στο μεταξύ είχε επικρατήσει, και απολύθηκε από τη θέση του στο πρώην οικογενειακό εργοστάσιο.
Μεσολάβησαν άλλες εξελίξεις, ο προοδευτικός πολιτικός προσχώρησε το 1979 στη Νέα Δημοκρατία και αργότερα, επί Μητσοτάκη, έγινε πάλι υπουργός. Ο αδελφός του πέθανε σχετικά νέος και ο υιός του τελευταίου, αφού σπούδασε οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στον ΟΟΣΑ, επέστρεψε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την πολιτική.
Ανάμεσα στις πολλές συμπτώσεις, που υπάρχουν σ’ αυτή τη μικρή οικογενειακή ιστορία, υπάρχουν και δύο ακόμη: Ο θείος ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, όταν η Ελλάδα – με την τυπική σύναψη συνθήκης ειρήνης μόλις ενοποιήθηκε η Γερμανία – θα μπορούσε, ως όφειλε, να διεκδικήσει τα κατοχικά δάνεια. Αλλά για λόγους που δεν έχουν αναφερθεί, αδιαφόρησε να το πράξει. Ο ανιψιός, ως υπουργός Οικονομικών στα δύο πρώτα χρόνια της κυβέρνησης του εγγονού Γ. Παπανδρέου, το 2009-11, δεν ενδιαφέρθηκε ούτε τότε να αξιώσει τα ίδια κατοχικά δάνεια, τα οποία θα μπορούσαν να ανατρέψουν την πορεία προς την οικονομική καταστροφή και τη σύγχρονη χρεοκοπία. Αντ’ αυτού, με βιαστικά βήματα και ανεπανάληπτη προθυμία παρέδωσε με την υπογραφή του την εθνική κυριαρχία.
Πρόκειται για την οικογένεια Παπακωνσταντίνου, της οποίας ο γενάρχης Γεώργιος Μ. Παπακωνσταντίνου είχε λάβει το μονοπώλιο της ηλεκτρικής παραγωγής και διανομής στην Πτολεμαΐδα τον Οκτώβριο του 1941 με υπογραφή του Τσολάκογλου[2]. Ο υιός γνώριζε πολύ καλά όλη την υπόθεση ως διατελέσας στενός συνεργάτης και ανεπιφύλακτος θαυμαστής του Γκοτζαμάνη, ενώ ο εγγονός – και αν υποτεθεί ότι ήταν αδαής για το θέμα, εφόσον δεν θα είχε ακούσει τίποτα στο οικογενειακό περιβάλλον του – όφειλε στα δύο χρόνια του ως υπουργός Οικονομικών να είναι ενημερωμένος. Σύμφωνα με γερμανικές εκτιμήσεις, η ελληνική απαίτηση από τη Γερμανία ανέρχεται σε εκατό περίπου δισεκατομμύρια ευρώ[3].
Τελικά η εθνική αξίωση για τα κατοχικά δάνεια κάποτε θα προβληθεί, ίσως όταν υπάρξουν πατριωτικότερες συνειδήσεις… Ή μήπως η ιστορία επαναλαμβάνεται;



[1] Εφημερίδα Φως Θεσσαλονίκης, 14 Νοεμ. 1954.
[2] Βλ. ΦΕΚ Α 349/22-10-41.
[3] Δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt. Με χαμηλότοκο επιτόκιο αναβιβάζει το ποσόν στα 95 δισ. ευρώ (Σεπτέμβριος 2011).

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ .
 

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Πάνο ελπίζω να είσαι ο Έλληνας Ραφαέλ Κορέα. Γιατί μόνο ένας τέτοιος μπορεί να μας σώσει εδώ που φτάσαμε. Και το πιθανότερο είναι ότι αυτός είναι λόγος που θα ψηφιστείς απο τους περισσότερους. Άν όμως αθετήσεις τον λόγο σου απο τους ψηφοφόρους σου θα το βρείς το κακό…

Ο Σαμαράς με το εβραϊκό καπελάκι του ΚΙΠΑ ειπαμε το λένε;

Ομολογουμένως αυτά τα καπελάκια δεν πάνε σε πολλούς.
Εδώ τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα… Ο Έλληνας, Αντώνη, προσκυνάει;
Οπότε, τίθεται αυτόματα και ένα άλλο ερώτημα.
Αντώνη Σαμαρά, μήπως δεν είσαι Έλληνας;
Μήπως είσαι “κρυφή” βρε αδελφέ;
Μήπως και εσύ το “τυλίγεις” το “κασκόλ”;
Πολλά κοινά με Παπανδρέου, σε λίγο θα μας πούνε ότι έχετε και κοινό “λογαριασμό”!
ΠΗΓΗ: lailapa

ΣΟΚ! Εικόνες στο μικροσκόπιο μετά από αεροψεκασμό …


Αυτές οι τρεις εικόνες τραβήχτηκαν μετά από chemtrail νέφος και βροχή. Το δείγμα στάλθηκε απο την περιοχήDarmstadt της Γερμανίας.
Και στην περιοχή Oberpfalz ”πιάστηκαν” ίνες μετά την βροχή και αμέσως εξετάστηκαν κάτω από το μικροσκόπιο.
Αυτές οι ίνες είναι περίπου μισό χιλιοστό και ορατές σχεδόν με γυμνό μάτι – είναι σαν μια μικρή κουκίδα – Αυτή η ενδιαφέρουσα διαπίστωση επιβεβαιώθηκε και σε άλλες χώρες. Αυτά αναπνέουμε…
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

stinpagida