Archive | ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ RSS for this section

Η Οριάνα Φαλάτσι κονιορτοποιεί το γελοίο επιχείρημα «Ήμασταν και εμείς κάποτε μετανάστες»

Διαβάστε το όλο.
Είναι εξαιρετικό!

Μια χειμαρρώδης αποστομοτική απάντηση στα γνωστά δακρύβρεχτα “αντιρατσιστικά” τσιτάτα που θέλουν να καλλιεργήσουν “ενοχές” να φιμώσουν όποιον αντιδράει στον εποικισμό της πατρίδας από τους αλλοδαπούς και στην δημογραφική αλλοίωση του λαού μας. 

Της Oriana Fallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003)

Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:


Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οιπεριοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις, ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση, υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει. Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής. Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας, στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο.



Δεύτερον: Για έναν ολόκληρο αιώνα, δηλαδή από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1875, η Αμερική ήταν χώρα ελεύθερης προσπέλασης. Τα σύνορα και οι ακτές της παρέμεναν αφύλακτα, οποιοσδήποτε ξένος μπορούσε να μπει ελεύθερα στη χώρα και οι μετανάστες ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Για να αναπτυχθεί και να ακμάσει το νεοσύστατο έθνος, έπρεπε να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εδάφη του και ο εν δυνάμει πλούτος του, και γι’ αυτό ακριβώς στις 20 Μαΐου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την Homestead Act. Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, θα δωρίζονταν 810 εκατομμύρια τ.μ. ομοσπονδιακής γης. Στην Οκλαχόμα, για παράδειγμα, στη Μοντάνα, στη Νεμπράσκα, στο Κολοράντο, στο Κάνσας, στη Βόρεια και Νότια Ντακότα κ.ά… Επιπλέον η «Πράξη» δεν ωφελούσε μονάχα τους Αμερικανούς. Με εξαίρεση τους Κινέζους, που γενικότερα τύχαιναν κακομεταχείρισης, καθώς και τους καταδιωκόμενους γηγενείς Ινδιάνους, οποιοσδήποτε (άντρας ή γυναίκα) μπορούσε να κάνει αίτηση και να λάβει ως δωρεά 480 τ.μ. γης. Οι προϋποθέσεις ήταν: ο αιτών να έχει συμπληρώσει το εικοστό πρώτο έτος, να εγκατασταθεί στον συγκεκριμένο τόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια, να μετατρέψει την άγρια γη σε φάρμα και κατοικία, να δημιουργήσει οικογένεια και, αν δεν ήταν Αμερικανός, να ζητήσει αμερικανική υπηκοότητα. Ακολουθώντας τα σλόγκαν «Το Αμερικανικό Όνειρο», «Αμερική, η Χώρα των Ευκαιριών», οι περισσότεροι από αυτούς που απέκτησαν έτσι γη, ήταν Ευρωπαίοι. Ο αριθμός των μεταναστών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ολόκληρες φυλές γηγενών (Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, Τσεγιέν, κ.α.) εκτοπίστηκαν βίαια και περιορίστηκαν με επαίσχυντο τρόπο σε καταυλισμούς. Λοιπόν, στην Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ ανάλογη «Πράξη» που να προσκαλεί τους ξένους να έρθουν και να εγκατασταθούν στη χώρα μας: «Ελάτε ξένοι, ελάτε! Αν έρθετε, θα σας δώσουμε ένα καλό κομμάτι γης στο Κιάντι, στη Βαλ Παντάνα ή στη Ριβιέρα. Για χάρη σας θα διώξουμε τους γηγενείς, δηλαδή τους Τοσκανούς, τους Λομβαρδούς και τους Λιγουριανούς, θα τους κλείσουμε σε καταυλισμούς». Όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ιταλία, όλοι αυτοί οι μετανάστες που μας ταλαιπωρούν, έχουν έρθει με δική τους πρωτοβουλία. Με τα αναθεματισμένα σκάφη τους, τα καταραμένα φουσκωτά σκάφη της αλβανικής μαφίας, αποφεύγοντας τις περιπόλους της ακτοφυλακής, που προσπαθούν να τους στείλουνε πίσω. Δεν είμαστε μια χώρα με ανοιχτά σύνορα, αγαπητέ κύριε Πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι. Εμείς, δεν έχουμε τεμάχια γης να χαρίσουμε στους ξένους. Δεν έχουμε έρημες περιοχές που πρέπει να κατοικηθούν. Ούτε φυλές Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, και Τσεγιέν για να εκτοπίσουμε.



Τρίτον: Ακόμη κι η Αμερική η Χώρα των Ευκαιριών έπαψε κάποια στιγμή να δείχνει στους ξένους την ίδια επιείκεια που έδειχνε μέχρι και την προεδρία του Λίνκολν. Το 1875, για παράδειγμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπουν κάποια όρια, με αποτέλεσμα η Βουλή των Αντιπροσώπων να υιοθετήσει νόμο που απαγόρευε την είσοδο στη Χώρα σε Πρώην κατάδικους και σε πόρνες. Το 1882, ένας δεύτερος νόμος απέκλειε από το δικαίωμα αυτό ψυχασθενείς και άτομα για τα οποία υπήρχαν υποψίες ότι θα βλάψουν τη δημόσια ζωή της χώρας. Το 1903, ψηφίστηκε ακόμη ένας νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε επιληπτικούς, σε επαγγελματίες ζητιάνους, σε ασθενείς με μεταδοτικές αρρώστιες και σε αναρχικούς. (Ο τελευταίος ήταν ένας ανακριβής χαρακτηρισμός που αποδιδόταν τόσο σε παλαβούς που δολοφονούσαν προέδρους, όσο και σε ριζοσπαστικούς που προκαλούσαν γενική αναστάτωση και οργάνωναν απεργίες). Από εκεί και πέρα, η μεταναστευτική πολιτική έγινε πιο αυστηρή και οι παράνομοι μετανάστες απελαύνονταν αμέσως. Στη σημερινή Ιταλία και Ευρώπη όμως, οι μετανάστες έρχονται όποτε τους αρέσει και όποτε θέλουν. Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι, έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας. Από τη στιγμή που περνούν τα σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση των γηγενών. Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων. Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. Όσο για τους παράνομους μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα, πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω. Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτε. Ανάθεμά τους!  
Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις που έκαναν πέρυσι οι παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες παραμονής. (Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους, ή κόκκινες σημαίες). Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές, έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ… Δε θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί εκτός από προσβεβλημένη, ένιωσα και εξαπατημένη από τους πολιτικούς που έλεγαν: «Θα θέλαμε να τους απελάσουμε, να τους στείλουμε πίσω στις πατρίδες τους. Αλλά, δε γνωρίζουμε πού κρύβονται». Πού κρύβονται;!; Ελεεινοί καραγκιόζηδες! Είχαν κατεβεί κατά χιλιάδες στις πλατείες, και δεν κρύβονταν διόλου. Για να τους απελάσετε, για να τους διώξετε, θα αρκούσε να τους περικυκλώσετε με λίγους ένοπλους αστυνομικούς oι στρατιώτες, να τους φορτώσετε σε φορτηγά, να τους οδηγήσετε σ’ ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, και να τους στείλετε πίσω στις πατρίδες τους.


Όσο για τον τελευταίο λόγο που θα σας αναφέρω, αγαπητέ μου κύριε πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, είναι τόσο απλός, που ακόμη και ένα διανοητικά καθυστερημένο μωρό θα μπορούσε να τον καταλάβει. Η Αμερική είναι ένα νεοσύστατο έθνος, μια πολύ νέα χώρα. Αν αναλογιστείτε ότι η σύσταση του αμερικανικού έθνους έγινε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα, θα συμπεράνετε εύκολα ότι σήμερα (έτος 2002) συμπληρώνει μόλις δυο αιώνες ζωής. Επίσης, είναι ένα έθνος μεταναστών. Από την εποχή του Mayflower, από την εποχή των δεκατριών αποικιών, δηλαδή από πάντα, όλοι οι κάτοικοι της Αμερικής ήταν μετανάστες. Παιδιά, εγγόνια, εγγύτεροι ή απώτεροι απόγονοι κάποιων μεταναστών. Ως έθνος μεταναστών, αποτελεί το πιο δυναμικό, το πιο πλούσιο μείγμα φυλών, θρησκειών και γλωσσών που υπήρξε ποτέ σε τούτο τον πλανήτη. Ως νεοσύστατο έθνος, έχει πολύ σύντομη ιστορία. Γι’ αυτό, η πολιτιστική της ταυτότητα δεν έχει ακόμη κατασταλάξει σε κάτι ενιαίο. Αντίθετα, η Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως είναι το παλαιότερο της Δύσης. Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινάει πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία. Σ’ αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ’ όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ’ όλες τις εισβολές που προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ’ όλες τις κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ έθνος μεταναστών. Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες. Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. Κανένα από τα ξένα έθνη που μας είχαν κατακτήσει και διαμελίσει (και Γερμανοί και Σκανδιναβοί και Ισπανοί και Γάλλοι και Αυστριακοί) δεν κατάφεραν να μεταβάλουν την οντότητά μας. Αντίθετα, εκείνοι απορροφήθηκαν από εμάς, σαν το νερό από το σφουγγάρι. …. Συνεπώς, η δική μας πολιτιστική ταυτότητα είναι ενιαία. Και, παρ’ όλο που περιέχει κάποια στοιχεία, που έχει απορροφήσει το σφουγγάρι (σκεφτείτε τις πολλές διαλέκτους μας, τις συνήθειές μας, την κουζίνα μας), ποτέ δεν υιοθέτησε συνήθειες του Μουσουλμανικού κόσμου. Με κανέναν τρόπο δεν έχει επηρεαστεί από αυτόν. Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν βασισμένη σε μια θρησκεία που ονομάζεται Χριστιανισμός. Σε μια εκκλησία που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία… Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα. «Είμαι άθεη και αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία», δηλώνω πάντοτε. Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ψέμα. Γιατί, είτε μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία. Πιστέψτε με, γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ’ έναν τοπίο γεμάτο τρούλους εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες. Οι πρώτες μελωδίες που άκουσα όταν γεννήθηκα ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες. Τι καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή τη μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή την Εκκλησία που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Δάντης Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι. Μέσα από αυτήν έχω μάθει τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με τη γνώση. Χάρη σ’ αυτήν άρχισα κάποτε ν’ αναρωτιέμαι τι είναι το Καλό και το Κακό, αν υπάρχει Θεός. Αν μας έπλασε Εκείνος, ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια χημική ένωση που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και, μα τον Θεό…


Βλέπετε; Πάλι χρησιμοποίησα τη λέξη «Θεός». Παρ’ όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου αντιλήψεις, παρ’ όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου λόγου. Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε, Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού. Χριστέ μου… Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε συνειδητοποιώ ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. Και να σας τα πω όλα; Παρ’ όλο που ποτέ δε συγχώρεσα την Καθολική Εκκλησία για τα αίσχη που μου επέβαλε, με πρωταρχικό εκείνο της γ…..ς Ιεράς Εξέτασης που τον δέκατο έβδομο αιώνα έκαψε ζωντανή την προγιαγιά μου Ιλντεμπράντα, την κακόμοιρη την Ιλντεμπράντα, παρ’ όλ’ αυτά, οι μελωδίες από τις καμπάνες συνεχίζουν να γλυκαίνουν την καρδιά μου. Μου αρέσουν.


Επίσης, μ’ αρέσουν όλες αυτές οι όμορφες αγιογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Είμαι μάλιστα συλλέκτρια παλαιών εικονισμάτων. Επίσης, μου αρέσουν τα αβαεία και τα μοναστήρια και τα περιβόλια τους. Μου δημιουργούν μια ακαταμάχητη αίσθηση γαλήνης και συχνά ζηλεύω αυτούς που μένουν σ’ αυτά. Και, εν τέλει, ας το παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων. …. Όλ’ αυτά τα συμβολικά στολίδια που ανήκαν στη δική μου ζωή. Στον δικό μου πολιτισμό. Ξέρετε, στον κήπο του εξοχικού σπιτιού μου στην Τοσκάνη, υπάρχει ένα μικρό, παλιό ξωκλήσι. Δυστυχώς, είναι πάντοτε κλειστό. Από τότε που πέθανε η μητέρα μου, κανείς δεν το φροντίζει. Κάθε φορά που επιστρέφω στην πατρίδα, πηγαίνω και το ανοίγω. Ξεσκονίζω την Αγία Τράπεζα, προσέχω να μην έχουν κάνει φωλιές τα ποντίκια ή να μην έχουν φάει καμιά σελίδα από τη Σύνοψη. Και, παρά τον λαϊκισμό μου, τον αθεϊσμό μου, εκεί μέσα νιώθω άνετα. Παρά τις αντικληρικές απόψεις μου, εκεί μέσα νιώθω γαλήνη. (Και βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα εκμυστηρεύονταν το ίδιο πράγμα. Σε μένα το έχει εκμυστηρευτεί, Θεέ και Κύριε, ο ίδιος ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ μαρξιστών και καθολικών…).


Για όνομα του Θεού, για άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι εμείς oι Ιταλοί δεν βρισκόμαστε στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και διάφορων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες μονάχα με μια υπηκοότητα. Εννοώ ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα είναι ήδη προσδιορισμένη από τη χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν’ αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ εμάς… Και που δε θέλουν να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας απορροφήσουν εκείνοι. Θέλουν ν’ αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την οπισθοδρομική θρησκεία τους. Αυτό που εννοώ είναι ότι στον δικό μας πολιτισμό δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούρκα. Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος γι’ αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα. Γιατί θα ήταν σαν να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας. Θα ήταν σαν να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σα να ξεπουλούσα τη χώρα μου, την πατρίδα μου. Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση.




* Η Οριάνα Φαλάτσι (Oriana Fallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το “The Rage and The Pride” («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης 2003), που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των μουσουλμάνων». Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το “The Force of Reason” (“La Forza della Ragione”) δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό best seller. Εκεί η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει 6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας.



Advertisements

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ .

Αφρικανός ξυλοκοπήθηκε άγρια, και στη συνέχεια κάηκε ζωντανός από ένα εξαγριωμένο όχλο ισλαμιστών (Εξαιρετικά σκληρές εικόνες). 


From HEIL GAP (or mind the GAP)
« άντε καλέ» αυτό λέγεται Ισλ@μοφοβια θα μπορούσε να μας κατηγορήσει το fullγυναικεία ορμόνη Προοδευτικό παχύδερμο …. αλλά ευτυχώς την γλυτώσαμε γιατί …. τώρα «κυοφορεί»

ΑΠΟ ΤΟ 2011:  Μερικοί λένε ότι ο άνθρωπος ήταν γκέι, άλλοι λένε ότι ήταν ένας κλέφτης. Μερικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι αυτή η απόδοση δικαιοσύνης σύμφωνα με τον νόμο της «σαρία» … πραγματοποιήθηκε στην Ουγκάντα, άλλα μέσα πάλι λένε στην Νιγηρία.


Είτε έτσι είτε αλλιώς … και οι δύο χώρες έχουν μουσουλμανικούς πληθυσμούς που πιστεύουν ότι οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να εκτελούνται και οι κλέφτες θα πρέπει να έχουν ακρωτηριασμένα τα άκρα τους.
Σε αυτό το συγκλονιστικό βίντεο ένας άνδρας ξυλοκοπήθηκε από τον εξαγριωμένο όχλο μέχρι να καλυφτεί από τον πολτό του αίματος του , τότε τον περίελουσαν με κάποιου είδους εύφλεκτο υγρό, και θαμμένο κάτω από ένα σωρό από ξύλινα αντικείμενα, του έβαλαν φωτιά….


Και κάτι ακόμα …  βλέποντας τον στην κατάσταση αυτή … κανένας δεν προσπάθησε να βοηθήσει αυτόν τον φτωχό μαύρο άνδρα να δραπετεύσει και να σωθεί … 


Και εκείνοι που πέρασαν με τα αυτοκίνητα τους από διπλά του έμοιαζε να ανησυχούν περισσότερο μήπως ο άμοιρος θα μπορούσε να εμποδίσει την πορεία τους … παρά ότι ήταν ένας άνθρωπος που τον έκαιγαν ζωντανό ! 



Μην ήσαστε ισλ@μοφοβικοι μας έλεγε τις προάλλες το κλεφτρ%νι του P$I … αλλά @νόητε … «αυτός εδώ ο άνθρωπος είναι νεκρός» … «αυτός ο άνθρωπος είναι ένας – καμένος – νεκρός- άνθρωπος » !
Είναι σαφές … ναι το βλέπουμε … αρκετοί συνάνθρωποι του είναι τόσο ενθουσιασμένοι για το κάψιμο ενός ανήμπορου άνθρωπου και το βασανιστικό θάνατό του.
Η επίθεση συνέβη στο φως της ημέρας, πράγμα που σημαίνει ότι οι βασανιστές και οι δολοφόνοι του δεν φοβούνται κανενός είδους αντίποινα για τις πράξεις τους.
Μια άλλη ένδειξη που υποδηλώνει μια «μουσουλμανική» χώρα !
Θα παρατηρήσετε τους ανθρώπους του όχλου καθώς προσπαθούν να του φορέσουν το “κολιέ” … Necklacing είναι η πρακτική της εκτέλεσης με συνοπτικές διαδικασίες θέτοντας δια της βίας ένα ελαστικό καουτσούκ, γεμάτο με βενζίνη, γύρω από το στήθος και τα χέρια του θύματος, και ανάβοντας του φωτιά.
Το μαρτύριο του θύματος μπορεί να διαρκέσει έως και 20 λεπτά μέχρι να πεθάνει.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτό είναι ένα πολύ τρομακτικό βίντεο.

HEIL GAP (or mind the GAP)
Υ.Γ.1
Το παράδειγμα της ” δικαιοσύνη του δρόμου “, αν και δεν είναι ασυνήθιστο σε αυτούς τους τύπους των κοινωνιών, δεν είναι τίποτα λιγότερο από τον δίχως συνέπειες κανόνα του όχλου, αλλά …  που μπορεί να αλλάξει πάρα πολύ τις συνήθειες σας …
Έτσι ακριβώς όπως επιτρέψατε να αλλάξει και η πρώην πατρίδα σας η Ελλάδα !!!
Υ.Γ.2.

Όποιος γύρισε αυτό το βίντεο θα πρέπει να ντρέπεται. Αντί των λήψεων, θα έπρεπε να προσπαθήσει να βοηθήσει αυτό τον φτωχό συνάνθρωπο μας .  Ντροπή σας !

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΚΡΑΤΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ



Πολύς λόγος γίνεται για την κάθαρση του πολιτικού τοπίου σε συνάφεια με τη σωτηρία της πατρίδος. Όμως δεν είναι διόλου λογικό να αναμένουμε καθαρτήριες διαδικασίες από αυτούς που βρώμισαν την πατρίδα μας με ανηθικότητα, πόνο και προδοσία όσο καιρό μένει στη θέση του το κατοχικό καθεστώς. Και η σωτηρία τής Ελλάδος από το ναρκοθετημένο οικονομικό σκηνικό είναι υπόθεση μονάχα καθαρών και πατριωτικών ελληνικών συνειδήσεων.

Στο ψευτορωμέϊκο η πίστη στο Έθνος θεωρείται αμάρτημα και τελεί υπό διωγμό. Οι εθνικιστικές φωνές φιμώνονται και οι συκοφαντίες σε βάρος του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος κινούνται λαμβάνοντας ενισχύσεις ακόμη και από την σιωνιστοπροσκύνητη Δύση. Οι κατηγορίες γνωστές και τετριμμένες πια. Ναζιστικό και αντισημιτικό κόμμα με ανυπόφορα άτομα λέγει ο «Γάλλος» υπουργός οικονομικών. Να απαγορευτεί άμεσα η Χρυσή Αυγή, σκούζει με ανακοίνωσή του το παγκόσμιο εβραϊκό κογκρέσο.

Προσκυνοχάρτια βέβαια οι Έλληνες Εθνικιστές δεν δίδουν. Μάχονται μαζί με τον ελληνικό λαό για να ανατραπεί η σαπίλα που μας ζώνει. Την ίδια στιγμή μέσα στην προανακριτική επιτροπή για την διαβόητη λίστα Λαγκάρντ ο αρχηγός του κομματικού πτώματος ΠΑΣΟΚ συμπεριφερόταν με αλαζονεία, ο εκπρόσωπος τού Εθνικιστικού Κινήματος Κασιδιάρης ετίθετο σε απαγόρευση θέσεως ερωτημάτων και η συγκάλυψη των ευθυνών στο μεγάλο φαγοπότι σε βάρος της Πατρίδος κορυφωνόταν.

Κανένας όμως από τους ψευτοδημοκράτες που έδεσαν χειροπόδαρα και ενσυνειδήτως την Ελλάδα στα γαμψά νύχια των παγκόσμιων τοκογλύφων και του σιωνιστικού νεοταξισμού δεν έχει να πει τίποτα για την Ελληνίδα που βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στην Κυψέλη μετά από πέντε μέρες, φιμωμένη από έναν γυρολόγο λαθρεπιβάτη του κατεχόμενου κράτους μας. Κανείς τους δεν έχει να πει τίποτα για την δολοφονία τής 25χρονης Ελληνοπούλας από τους Αλβανούς παραστρατιωτικούς δραπέτες τής φυλακής των Τρικάλων. Κανείς δωσίλογος δεν είπε τίποτα για τον ηλικιωμένο Έλληνα που αυτοπυρπολήθηκε στην Χαλκίδα και νοσηλεύεται σε άσχημη κατάσταση.

Δεν θα πουν τίποτα οι πολιτικοί κηφήνες για τον Έλληνα επιχειρηματία που αυτοπυροβολήθηκε στον περίβολο τής επιχείρησής του στο Ηράκλειο και για τον Μπαγκλαντεσιανό που ασέλγησε σε βάρος 6χρονου ελληνόπουλου στη Λέσβο. Ή για τον Έλληνα που δέχτηκε επίθεση από αναρχοκομμουνιστές έξω από το σπίτι του στο Αγρίνιο γιατί είναι εθνικιστής.

Ολάκερο το καθεστώς έχει πέσει με τα μούτρα να περισώσει τα συντρίμμια του που βουλιάζουν από το βάρος των κλεμμένων. Δεν παίρνουν καμία θέση για την ανασφάλεια και τη λεηλασία των Ελλήνων γιατί είναι αυτό που εκφράζει αυτή η μεγαλειώδης έννοια. Είναι ΈΛΛΗΝΕΣ, κληρονόμοι και ιδιοκτήτες μιας ένδοξης πατρίδος που οι γραικύλοι έχουν πάρει εντολή να την αφανίσουν.

Νομοθετούν την μονιμοποίηση του κεφαλικού φόρου σε βάρος των σπιτιών μας, ακόμη και κείνων που δεν ηλεκτροδοτούνται. Καλούν εργαζόμενους από τρίτες χώρες για να εργαστούν, όταν οι λαθρομετανάστες έχουν κάνει κανονική κατάληψη και εγκληματούν την στιγμή που οι Έλληνες μαστίζονται από ανεργία και τρώνε έως και από τα σκουπίδια ή στην καλύτερη περίπτωση από τα συσσίτια! Χτίζουν Τζαμιά για να έχουν λένε διπλωματικό προβάδισμα τάχα έναντι της Τουρκίας που προωθούν οι ψευτοσύμμαχοι για να λεηλατήσει τον πλούτο μας, ετοιμάζοντας πολεμική σύγκρουση!

Στις ελληνικές φυλακές το 63% των κρατουμένων είναι λαθρομετανάστες. Όμως το ψευτορωμέϊκο δεν συγκινείται. Απλώς διαπιστώνει με απάθεια την φρικτή αλήθεια. Στον Έβρο συλλαμβάνονται δύο μαροκινοί με ολλανδική υπηκοότητα μέσα σε απαγορευμένη στρατιωτική ζώνη έχοντας στην κατοχή τους σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά μέσα. Όμως ο έλεγχος εκτός της διακίνησης λαθρομεταναστών δεν επεκτείνεται κι σ’ αυτόν της κατασκοπείας!

Πολιτικάντηδες και δυνάστες δανειστές θέλουν τους Έλληνες αποκαμωμένους να μην βρίσκονται σε θέση να δουν το κακό που έρχεται έξω από τα σύνορα. Η ίδια η οικονομική εισβολή είναι αναπόσπαστο τμήμα τού πολέμου που δεχόμαστε.

Στην Θεσσαλονίκη, στην οποία ο δήμαρχος Μπουτάρης άνοιξε το Γενί Τζαμί για τους σπουδαστές τής ισλαμικής ιερατικής σχολής Κομοτηνής, μόνο μέσα στο πρώτο τρίμηνο τού 2013 έκλεισαν σύμφωνα με στοιχεία του οικείου επιμελητηρίου 602 ελληνικές βιοτεχνίες. Η Ελλάδα είναι πρώτη στην ανεργία μέσα στην Ευρώπη καταγράφοντας επίσημα αλλά όχι απόλυτα ποσοστά 26,4%, ενώ η ανεργία στους νέους έως 25 ετών βρίσκεται στο 58,4%! Οι δε μισθοί έχουν κατρακυλήσει στα επίπεδα τού τέλους τής δεκαετίας τού 1970.

Στον ίδιο τον Δήμο Θεσσαλονίκης μια άνεργη μάνα πήγε να ζητήσει δουλειά και λιποθύμησε από την πείνα μπροστά στον αντιδήμαρχο τής πόλης που οι άρχοντές της ψάχνουνε μπίζνες και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα «περιούσιο» και τουρκικό. Η δυστυχής αυτή ελληνική οικογένεια είναι μια από τις πολλές που έχουν κομμένο το ηλεκτρικό ρεύμα. Όμως οι προύχοντες τού καθεστώτος είναι απασχολημένοι με την πρόβλεψη χτισίματος τουλάχιστον δεκατεσσάρων Τζαμιών με αφετηρία την Αθήνα και έπειτα ολάκερη την επικράτεια.

Στο ζήτημα τής Μακεδονίας Μας ο γνωστός διαμεσολαβητής τού νεοταξισμού Νίμιτς έχει ήδη δρομολογήσει για τις 8 και τις 9 Απριλίου στην έδρα τού ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη συνάντηση με τους εκπροσώπους Ελλάδος και Σκοπίων για να βρεθεί λέει «μια αμοιβαία αποδεκτή λύση» στο ζήτημα τής ονομασίας των κατακτητών τής Βορείου Μακεδονίας Μας! Η δε υπουργός Τουρισμού Κεφαλογιάννη σε μια πρόσφατη συνάντηση με τον κατοχικό επιτηρητή τής Γερμανίας στην Ελλάδα Φούχτελ ανέχτηκε το ξεδίπλωμα ενός ανθελληνικού χάρτη που ανέγραφε τα Σκόπια ως Μακεδονία με χαζοχαμόγελα! Αυτή είναι η «εθνική» πολιτική τού κατοχικού καθεστώτος. Δωσιλογισμός και υποτέλεια.

Η γνωστή ανθελληνική νεοταξική φυλλάδα Guardian έγραψε για την αναβίωση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας με την μορφή τής ήπιας οικονομικής διείσδυσης στα Βαλκάνια αλλά και για την ανησυχητική κατ’ αυτήν επέκταση τού ελληνικού Λαϊκού Εθνικισμού στην Ελληνική Ομογένεια. Και η Independent από την πλευρά της ανησυχεί για την άνοδο τού ΕΛΑΜ στην Κύπρο. Εμείς όμως έχουμε εθνικά αδιάφορους σαν τον πρώην υπουργό άμυνας Μπεγλίτη που χαρακτηρίζει ως εθνική ψύχωση τις υγιείς αντιδράσεις ενάντια στις τουρκικές «επενδύσεις» στην πατρίδα μας, ενώ την ίδια στιγμή η παρουσία Γερμανών αστυνομικών ως τοποτηρητών των δυναστών δανειστών στα ελληνικά αεροδρόμια αντιμετωπίζεται ως απολύτως φυσιολογική ενέργεια.

Η Τουρκία, βλέποντας το σκύψιμο μέσης της πολιτικής «μας» ηγεσίας, βλέπει ως σημαντική ευκαιρία την οικονομική κρίση στην Κύπρο για την αναβίωση τού σχεδίου Ανάν για την τουρκοποίηση τής ελληνικής μεγαλονήσου και μάλιστα σε συνδυασμό με τη συνεργασία Ελλάδος και Τουρκίας! Ήδη το μνημόνιο τής Κύπρου, κινούμενο στα χνάρια τού ελλαδικού μνημονίου, έχει υποθηκεύσει τα έσοδα τού γεωφυσικού πλούτου. Η δε Τουρκία στηριζόμενη στις πλάτες των ψευτοσυμμάχων και ενεργώντας για λογαριασμό τους έρχεται να εισπράξει το μερίδιο που τής έχουν τάξει.

Απόρρητες πληροφορίες τού Ελληνικού Πενταγώνου κάνουν λόγο για τον φόβο μιας πιθανής τουρκικής προβοκάτσιας στην Κύπρο και για την κλιμάκωση τής έντασης στο Καστελόριζο με αφορμή πάντα τους υδρογονάνθρακες. Η Κάλυμνος γίνεται στόχος των τουρκικών ελικοπτέρων για τη δοκιμασία των αμυντικών αντανακλαστικών μας και την συλλογή πληροφοριών. Και ο υπουργός αμύνης των ΗΠΑ δηλώνει φανατικός θαυμαστής τής Τουρκίας και του αρχισφαγέα Ελλήνων Μουσταφά Κεμάλ.

Έχουμε λοιπόν μια διαρκή εναλλαγή μιας ανθελληνικής πολιτικής που κινείται ανάμεσα στην υποθήκη τής πατρίδος μας, την ανίερη συγκυριαρχία και τις στρατιωτικές απειλές. Κι όλα αυτά όταν τα ερευνητικά και τα πολεμικά σκάφη βαρβάρων και «συμμάχων» συνωστίζονται στα νερά μας με τις πολεμικές εστίες σε Εγγύς και Μέση Ανατολή να ξερνούν φλόγες. Ιδού λοιπόν πως αποδεικνύεται περιφανώς η διασύνδεση τού εσωτερικού με το εξωτερικό μέτωπο σε όλη του την μισελληνική αθλιότητα.

Οι εχθροί μας έχουν κάθε λόγο να στρέφονται ενάντια στον Εθνικισμό μας τρέμοντας παράλληλα την ανάσταση τού Ελληνισμού και την αντιπαράθεση με τον Στρατό μας. Είναι αυτή η άμεση αναβίωση τής Κραταιάς Ελλάδος που θα επακολουθήσει ως ύψιστο εθνικό μας χρέος για την ανάληψη τής ιστορικής μας ευθύνης έναντι του λαού και των πεπρωμένων μας.

Λέγουν κάποιοι Γέροντες της Πίστης μας πως κάποια πασχαλιά στις 5 του Μαΐου μέλλει να έρθει το ποθούμενο. Θα έρθει από την συντριβή της «συμμαχικής» αλαζονείας. Και ακόμη πως θα είναι για το καλό μας για να τραβηχτούν μακριά οι αντίχριστοι και να γυρίσουμε στην πρωτεύουσά μας Κωνσταντινούπολη. Εμείς ως εκφραστές τού πηγαίου Λαϊκού Εθνικισμού μας και της Μεγάλης και Ελεύθερης Ελλάδος θα είμαστε στις θέσεις μας, όπως και ο Ελληνικός Στρατός. Κινούμε για την ανάληψη αληθινής ελληνικής διακυβέρνησης και προχωρούμε στο μέγα ποθούμενο.
   

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙ??ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΜΕ ΟΠΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΤΣΕΣ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΕΣ!!!!

Ένας δάσκαλος πολεμικών τεχνών μαζί με τσιγγάνους που κρατούν τσεκούρια και πιστόλια..???.προκαλούν τη Χρυσή Αυγή.(ΒΙΝΤΕΟ)!!
Συγκεκριμένα τσιγγάνοι – Ρομά με αρχηγό τον γνωστό δάσκαλο πολεμικών τεχνών Γιάννη Αλεξίου δηλώνουν σφόδρα δυσαρεστημένοι με δηλώσεις μελών του κόμματος περί μη ελληνικότητας των τσιγγάνων και απειλούν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους αν και εφόσον κανείς επιχειρήσει να ενοχλήσει κάποιον δικό τους!!!!
Επίσημη αντίδραση από το κόμμα της Χρυσής Αυγής δεν είχαμε αλλά θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι θα έχουν να πούνε για την ξαφνική αντίδραση των Κομοτηναίων κατοίκων του Αλάν Κογιού και την δίκαιη απαίτησή τους να μην τους αντιμετωπίζει κανείς ρατσιστικά. Βεβαίως η Χρυσή Αυγή στην περιφέρεια ΑΜΘ και ιδιαίτερα στην Ροδόπη όλοι ξέρουν πως είναι κύριοι σε τέτοια θέματα, μάλιστα χάρη σε αυτούς το κόμμα το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει να ανεβαίνει ακόμη και σε μουσουλμανικούς συνοικισμούς!!

  Το βίντεο μας το έστειλε το tarodopakia και είναι απ’ το απόρθητο φρούριο του Αλάν Κογιού που μέχρι σήμερα κανείς πολιτικός από κανένα κόμμα δεν τολμά να πάει χωρίς συνοδεία της αστυνομίας!!!
Ο ΜΑΛΑΚΑΣ Ο ΔΕΝΔΙΑΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΟΠΛΑ????

ΠΗΓΗ

Όταν οι πραγματικοί φασίστες δείχνουν τις κάλτσες του Κατίδη για να κρύψουν την μπόχα τους.


20130317-200119.jpg

20130317-200125.jpg


Γιατί ο Κατίδης και όχι ο Παπανδρέου;

Η περίπτωση του του Κατίδη, πρέπει όλους να μας ανησυχήσει. Πρέπει όλους να μας κάνει να κοιτάξουμε γύρω μας και να σκεφτούμε τι συμβαίνει γύρω μας. Όχι όμως για τους λόγους που θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε.

Το τρομερό σε αυτή την υπόθεση δεν είναι μία χειρονομία που έγινε, η δεν έγινε σκόπιμα. 
Που έγινε ή δεν έγινε θέλοντας να “περάσει” ένα πολιτικό μήνυμα.
Το τρομερό είναι πως ένας τεράστιος μηχανισμός τρομοκρατίας, προπαγάνδας, μπήκε αμέσως σε εφαρμογή προκειμένου να συντρίψει ένα παιδί 20 ετών.
Αμέσως μετά την λήξη του αγώνα, πολιτικά κόμματα, ραδιοφωνικοί σταθμοί, ομάδες οπαδών ξεκίνησαν μία προπαγάνδα συμπερασμάτων, αναθέματος, απειλών. Ήθελαν αίμα και το ήθελαν άμεσα.
Ο παίκτης χωρίς καμία καθυστέρηση, τόσο έγγραφα όσο και προφορικά έσπευσε να διευκρινίσει. Αλήθεια ή όχι το ξέρει μόνο ο ίδιος. Κανείς άλλος.
Όμως αυτή του η άρνηση πολιτικής σκοπιμότητας, φαίνεται ότι ερέθισε ακόμη περισσότερο όσους τον στοχοποίησαν. Προφανώς, η άρνηση του αυτή υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να είχε ως αποτέλεσμα την πτώση των τόνων. Όμως κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε. Το ζήτημα έπρεπε να “φουσκώσει”. Να γίνει τεράστιο προκειμένου ανάλογα να είναι και τα οφέλη αυτών που με ιερό μένος ζήτησαν την “σταύρωση” του Κατίδη.
Πηγαίνοντας στις τυπικές -που εν προκειμένω είναι και ουσιαστικές- λεπτομέρειες (η λέξη χρησιμοποιείται με τόνο -συγχωρήστε με- ειρωνικό γιατί ως φαίνεται κανέναν δεν ενδιαφέρει η ουσία) έχουμε μία περίπτωση που -δεχόμενοι, έστω και χωρίς να έχουμε δικαίωμα ότι ο αθλητής ψεύδεται- πολιτικής έκφρασης εντός αθλητικού χώρου. Αυτό απαγορεύεται. Ενεργοποιείται ο σχετικός κανονισμός, τιμωρείται βάσει αυτού ο αθλητής (με 5 αγωνιστικές αν δεν απατώμαι) και τελειώνει η ιστορία.
Ας μην διαμαρτυρηθούν οι “ζηλωτές” που επιθυμούν την εκτέλεση του νεαρού στο Σύνταγμα.
Απόψεις έχουμε όλοι αλλά πραγματική ουσία έχουν οι κανονισμοί και οι νόμοι και βάσει αυτών δεν φαίνεται να υπάρχει άλλη καταδίκη.
Υπογραμμίζω: Κάθε παίκτης, τιμωρείται γιατί χρησιμοποίησε ένα αθλητικό χώρο για να εκφράσει πολιτική άποψη. Η άποψη η ίδια, εφόσον είναι εντός των πλαισίων του νόμου, δεν κρίνεται ούτε καταδικάζεται. Είναι δικαίωμα κάθε Έλληνα, κάθε ανθρώπου, κάθε αθλητή να έχει την προσωπική του άποψη και κανένας δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για αυτή.
Όμως εδώ έχουμε άλλη εικόνα.
 Ο Κατίδης ΚΡΙΝΕΤΑΙ για την άποψη που υποτίθεται ότι έχει. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΑΙ και ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ. 
Μην ξεγελιέστε, πρόκειται για την απόλυτη εφαρμογή του αυταρχισμού ενός οργανωμένου συστήματος απέναντι σε ένα αδύναμο θύμα.

Η αγνή και άσπιλη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία τον αποκλείει δια βίου από τις Εθνικές ομάδες, όλα τα αριστερά κόμματα βγάζουν ανακοινώσεις εις βάρος του, χαρακτηρίζεται “βλαξ”, ανώριμος”, “ΝαΖι”, και ζητείται -δια της απειλής βίας- η αποπομπή του από την εταιρεία που εργάζεται.
Οποιοδήποτε ουσιαστικό, τυπικό η ηθικό δικαίωμα του, να απολογηθεί έστω, παύει να αναγνωρίζεται. Ο διασυρμός του γίνεται πρώτος στόχος για τα ΜΜΕ και τους συνεργάτες τους.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το “αίμα” του νέου θα χυθεί ως θυσία στις νέες θεότητες του προοδευτισμού και τις πολιτικής ορθότητας. Το “σώμα” τους θα “κρεμαστεί” προς παραδειγματισμό.
Με αυτή την λογική η καλύτερα τον ίδιο παραλογισμό έγινε π.χ σχόλιο νεαρού αθλητικού σχολιαστή, σύμφωνα με το οποίο “σκληρό μαρκάρισμα” επάνω σε έγχρωμο παίκτη της αντίπαλης ομάδας “τώρα εξηγείται’”. Είπε δηλαδή ότι ο Κατίδης έκανε φάουλ γιατί είναι ρατσιστής! 
Εξήχθη -ελαφρά μεν αλλά με την σιγουριά του ειδικού ψυχολόγου- και αυτό το συμπέρασμα και έγινε δημόσιος λόγος.
Γίνεται αντιληπτή η παράνοια;
Όμως δεν είναι δυνατό μέσα στον θόρυβο και τους αλαλαγμούς κάποιοι λίγοι να μην αντιληφθούν ότι δημοκρατία δεν είναι το δικαίωμα της έκφρασης “όσων μας αρέσουν, άντε και όσων δεν μας ενοχλούν ιδιαίτερα”.
Η αντιμετώπιση του Κατίδη δείχνει ότι η νέα τάξη στην Ελλάδα αυτή την δημοκρατία εφαρμόζει και η όλη εικόνα δεν είναι κάτι άλλο παρά μία ένδειξη για το πως θα αντιμετωπίζονται οι “αντιφρονούντες”.
Οι πράξεις τους θα ερμηνεύονται αυθαίρετα. Θα δαιμονοποιούνται με τρόπο που θα είναι αδύνατο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και αν το κάνουν απλώς θα αγνοούμε ότι πουν. Θα τους χτυπάμε -όλοι μαζί- άμεσα, σκληρά, αμείλικτα. Θα διασύρονται και θα καταστρέφονται επαγγελματικά και κοινωνικά.
Δεν μου άρεσε αυτό που έκανε ο παίκτης. Δεν το εγκρίνω και πρέπει να τιμωρηθεί όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Αλλά αν η ενέργεια με ενόχλησε, αυτό που είδα μετά να συμβαίνει κατόπιν με τρομοκράτησε. Δεν νομίζω ότι σε ολόκληρη την ζωή μου έχω νοιώσει τόσο ζωντανή την σύγχρονη αναβίωση της “Ιεράς Εξέτασης”.
Και θυμάστε την τακτική της “Ιεράς Εξέτασης”: Αν δεν ομολογήσεις αυτό που θέλω θα βασανιστείς και θα θανατωθείς. Αν ομολογήσεις, είσαι ένοχος. Οπότε, θα βασανιστείς και θα θανατωθείς.
Μετά τιμής και σεβασμού,
Α.Σ

Ξύπνα! Σε αντικαθιστούν!



Άρθρο από το δικτυακό τόπο του γαλλικού εθνικιστικού κινήματος ‘Bloc Identitaire’:


Πριν από ακριβώς πενήντα χρόνια, το Roubaix είχε κατοικηθεί από ευρωπαίους εργαζόμενους. Σήμερα, περισσότερο από το 60% της πόλης καταλαμβάνεται από Βορειοαφρικανούς. Ακριβώς πενήντα χρόνια πριν, το Belleville ήταν ακόμα μια γειτονιά της εργατικής τάξης του Παρισιού. Σήμερα, είναι μια αφρικανική γειτονιά.


Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όπως αυτά στη Γαλλία: ο καθένας έχει δει την περιοχή του να μεταμορφώνεται, σε διάστημα μόλις λίγων ετών.


Δεν ζούμε μια απλή «κοινωνική αλλαγή», ή κάποιες «εξελίξεις» που υποτίθεται είναι «σε αρμονία με την εποχή» και ότι πρέπει όλα αυτά να «τα αποδεχθούμε», χωρίς διαμαρτυρία. Αντίθετα, μας ωθούν σε μια πραγματική και βαθιά εθνο-πολιτισμική μετάλλαξη, που έχουμε κάθε δίκιο να ονομάσουμε αντικατάσταση πληθυσμού.


Όσον αφορά τις αναχωρήσεις, μονάδες παραγωγής φεύγουν για το εξωτερικό ή κλείνουν μία μετά την άλλη, τα μυαλά της χώρας φεύγουν από την χώρα όπου η ελεύθερη επιχείρηση σταδιακά εξαφανίζεται και οι εθνοτικές γαλλικές οικογένειες εγκαταλείπουν τις αφιλόξενες αστικές ζώνες.


Όσον αφορά τις αφίξεις, ωστόσο, οι παράγοντες του παγκοσμιοποιημένου συστήματος φέρνουν πλημμύρες μη ευρωπαίων μεταναστών, μια πηγή φθηνού εργατικού δυναμικού, απείρως εκμεταλλεύσιμη, που είναι έτοιμη να δεχτεί το επίπεδο φτώχειας των μισθών και την αβεβαιότητα που απορρίπτουν οι ντόπιοι εργάτες.


Αφίσα του Bloc Identitaire («Χαμογελάστε, έχετε αντικατασταθεί») με τα βέλη της εισόδου των μεταναστών και της εξόδου των γηγενών να δείχνουν σε αντίθετες κατευθύνσεις.


Από τις διαφημίσεις μέχρι το πρόγραμμα της τηλεόρασης, από την τυποποίηση των προϊόντων μέχρι την τυποποίηση των γεύσεων, από το σβήσιμο των συνόρων μέχρι την αθέμιτη δημιουργία ανταγωνισμού θέσεων εργασίας για τους εργαζομένους από όλο τον κόσμο, το κάθε τι έχει οργανωθεί έτσι ώστε ένας νέος πληθυσμός να αντικαταστήσει τον δικό μας λαό με τις βαθιές ρίζες σε αυτό τον τόπο.


Αυτό είναι που ο συγγραφέας Renaud Camus απέδειξε, στο συνέδριό μας τον περασμένο Νοέμβριο, με τη θεωρία του για την«μεγάλη αντικατάσταση».


Αντιμέτωπο με τον κίνδυνο αυτό, το Bloc Identitaire εγκαινιάζει σήμερα τη νέα καμπάνια του: «Χαμογελάστε, έχετε αντικατασταθεί». Μια μαχητική εκστρατεία που θα μπορούσε εξίσου να έχει ονομαστεί «Πολεμήστε, προκειμένου να μην αντικατασταθείτε». Μια εκστρατεία που η πλειοψηφία των Γάλλων ήδη εγκρίνει, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις.


Περισσότερο από ποτέ, τώρα είναι η ώρα της αντίστασης.


Ο ΑΛΒΑΝΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΤΙΝΑΞΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΟΥΣ ΜΕ ΧΕΙΡΟΜΒΟΒΙΔΑ!!

ΑΝΤΑΛΛΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΕΝΔΙΑ!!!!

ΝΕΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ TΩΡΑ από τους ΟΜΗΡΟΥΣ του Αλκέτ Ριζάι

Όμηροι: “Στείλτε επιτέλους ένα αυτοκίνητο”  

Η κραυγή αγωνίας των 6 σωφρονιστικών υπαλλήλων…

Σε νέα συνομιλία , ο Αλκέτ Ριζαί ανέφερε: ” Έχω υπομονή να δούμε ποιος θα κερδίσει στο τέλος”  
Μιλώντας ένας όμηρος απηύθυνε έκκληση να στείλει η αστυνομία το αυτοκίνητο που ζητά ο Ριζάι. Στην φυλακή έχουν ριχτει και δακρυγόνα. 

Το νέο ηχητικό ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
http://www.zoomblog.org
  
Δείτε και τα υπόλοιπα βίντεο.