Archive | ΤΟΥΡΚΙΑ RSS for this section

Financial Times: Τουρκία – Ισραήλ: To νέο μεγάλο παιχνίδι


Υπάρχει ένα νέο Μεγάλο Παιχνίδι που εξελίσσεται και παίζεται στον θαλάσσιο χώρο της ανατολικής Μεσογείου

Η διερευνητική ανακωχή της Τουρκίας με το Ισραήλ είναι μια διαδικασία τόσο εντυπωσιακή, που ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ John Kerry εμφανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη το σαββατοκύριακο να κεντρίζει τις δύο πλευρές για πλήρη αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων. Αλλά αν μπορούν να γίνουν τα βήματα που περιέγραψε – αποζημίωση για τους εννέα Τούρκους που σκοτώθηκαν από Ισραηλινούς στρατιώτες το 2010, αποφυγή των εμπρηστικών δηλώσεων, ανταλλαγή πρεσβευτών- τότε μια μεγάλη σειρά από αλλαγές θα δρομολογηθούν, από την Δαμασκό ως τις Βρυξέλλες.

Ειδικότερα, υπάρχει το ζήτημα του αγωγού που θα μπορούσε να μεταφέρει το νέο-ανακαλυφθέν ισραηλινό φυσικό αέριο στην διψασμένη για ενέργεια Τουρκία –μια κίνηση που θα έδενε περισσότερο τους δύο συμμάχους των ΗΠΑ, παρά τις αμφότερες καχυποψίες.

«Είναι πιθανό να ακολουθήσει την προβλεπόμενη επαναπροσέγγιση η ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ», δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Taner Yilidz, την Δευτέρα.
Τούρκοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι οι διακρατικές συνομιλίες για μια τέτοια συνεργασία μπορούν να προωθηθούν πραγματικά, μόνο αφού γίνει ανταλλαγή πρεσβευτών –αλλά προσθέτουν ότι οι επιχειρηματικές επαφές πάνω στο θέμα είναι ήδη πολύ ζωηρές.

Ο Ozgur Altug της BGC στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμά ότι η επαναπροσέγγιση σημαίνει ότι «οι σχετικά αδύναμες οικονομικές σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας θα αυξηθούν πάλι». Παρατηρεί ότι αν και οι τουρκικές εξαγωγές στο Ισραήλ έχουν αυξηθεί την τελευταία 10ετία (υποχωρώντας ελαφρώς το 2012) στο σημερινό επίπεδο των 2,5 δισ. δολ, έχουν μειωθεί ως ποσοστό επί των συνολικών εξαγωγών της Άγκυρας (εκ των οποίων καταλαμβάνουν περίπου 1,5% και όχι πάνω από 2% που ίσχυε παλαιότερα).
Αν και σημειώνει ότι οι δύο χώρες έχουν σχετικά χαμηλά επίπεδα άμεσων επενδύσεων μεταξύ τους, υπογραμμίζει τις δυνατότητες που υπάρχουν για τον τουρισμό. Οι Ισραηλινοί εκπροσωπούσαν πάνω από 2% των τουριστών που επισκέπτονταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ένα επίπεδο που μειώθηκε στο 9,3% μόλις στα τέλη του περασμένου έτους.

Όμως το μεγαλύτερο οικονομικό ζήτημα είναι πιθανότατα το φυσικό αέριο. Ο κ. Altug υπολογίζει ότι η Τουρκία θα γλιτώσει 1 δισ. δολ. το χρόνο σε ενεργειακό κόστος, αν μπει σε κοινοπραξία στο φυσικό αέριο με το Ισραήλ, ένα ποσό που θα αυξηθεί θεαματικά αν προστεθούν κι άλλες πρωτοβουλίες, όπως το πιθανό ενεργειακό deal της Τουρκίας με το Βόρειο Ιράκ. Λόγω αυτών των εξελίξεων, πιστεύει ότι η οικονομική αχίλλειος πτέρνα της χώρας, το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, που έφτασε στο 10% του ΑΕΠ το 2011 και παρέμεινε πάνω από το 6% το 2012, θα μπορούσε να παραμείνει κάτω από το 5% από το 2016.

Μια τόσο σημαντική οικονομικά σχέση θα μπορούσε να έχει κι άλλες επιπτώσεις. Αν και οι διπλωμάτες και των δύο πλευρών προειδοποιούν ότι η τουρκο-ισραηλινή σχέση δύσκολα θα επιστρέψει σύντομα στην θερμότητα της δεκαετίας του 1990, η συνεργασία πάνω στην Συρία, που και οι δύο χώρες ελπίζουν ότι θα αποφύγει να γίνει ένα αποτυχημένο κράτος και που το Ισραήλ θέλει να κρατήσει εκτός του ελέγχου της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, είναι μια ευδιάκριτη πιθανότητα.

Η ενεργειακή συνεργασία Τουρκίας – Ισραήλ μπορεί να έχει επίδραση και στην Κύπρο, που έχει τα δικά της κοιτάσματα φυσικού αερίου τα οποία είναι γειτονικά αλλά μικρότερα από του Ισραήλ. Αν η Κύπρος στερηθεί την ισραηλινή συνεργασία, μπορεί να μην έχει τις οικονομίες κλίμακας ώστε να προχωρήσει με το ακριβό εργοστάσιο LNG ή τον αγωγό στην Ελλάδα.

Αν και η Τουρκία, που εισέβαλε στην νήσο το 1974, δεν έχει διπλωματικές σχέσεις με την διεθνώς αναγνωρισμένη κυπριακή κυβέρνηση, ο κ. Yildiz επισήμανε επισταμένα χθες ότι αν προχωρούσε η ενεργειακή συνεργασία με το Ισραήλ, η Τουρκία ίσως «να ήθελε να δει και την συμμετοχή των Ελληνοκυπρίων».

Αν με κάποιο τρόπο, η Τουρκία και η Κύπρος κατορθώσουν να καθιερώσουν μια σχέση, συνακόλουθα θα ξεμπλοκάρει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Άγκυρας με την ΕΕ, αφού δεν μπορεί να κλείσει ούτε ένα κεφάλαιο των διαπραγματεύσεων για την συμμετοχή της Τουρκίας, όσο συνεχίζεται η διαμάχη, εξαιτίας της οποίας η Άγκυρα απαγορεύει στα κυπριακά λιμάνια να δέσουν σε λιμάνια της.

Υπάρχουν παράγοντες πολύ μεγάλης σημασίας, λοιπόν, στην ανακωχή Τουρκίας – Ισραήλ. Αλλά υπάρχουν και δύο ερωτήματα που κρέμονται πάνω από όλο το σενάριο των αμοιβαίων οικονομικών πλεονεκτημάτων, της στενότερης συνεργασίας σε μια περιοχή που βρίσκεται σε χάος και της απομάκρυνσης του οδοφράγματος στον δρόμο προς τις Βρυξέλλες.

Πρώτον: Μπορεί η επαναπροσέγγιση Τουρκίας – Ισραήλ να ευδοκιμήσει αν δεν αλλάξει η ισραηλινή πολιτική έναντι των Παλαιστινίων, των οποίων τον σκοπό υποστηρίζει ο πρωθυπουργός Recep Tayyip Erdogan; 
Και δεύτερον: Ο κ. Erdogan και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu, αντιμετωπίζουν την θεραπεία των πληγωμένων σχέσεων τους με στρατηγικούς όρους ή απλά ως μέσο τακτικής, που λαμβάνεται σε ένα βαθμό απλώς και μόνο για να μένουν οι Αμερικανοί ήσυχοι και δεν αξίζει να επενδυθεί περισσότερο πολιτικό κεφάλαιο;

Το μέλλον της περιοχής -και ο γεωπολιτικός χάρτης της ανατολικής Μεσογείου- εξαρτώνται από αυτά τα ερωτήματα.


Βγαίνουν από τον «πάγο» οι σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας
Η τουρκική κυβέρνηση ενέκρινε σήμερα τη συμμετοχή του Ισραήλ σε μη στρατιωτικού χαρακτήρα ΝΑΤΟϊκές δραστηριότητες το νέο δωδεκάμηνο αίροντας την προηγούμενη άρνησή της που πηγάζει από την έριδα, για περιφερειακή ισχύ, που χωρίζει πλέον τα δύο αυτά κράτη.
 
Οι μακρόχρονες σχέσεις του Ισραήλ με το μουσουλμανικό πάλαι ποτέ σύμμαχό του διαταράχθηκαν σε σοβαρό βαθμό, όταν Ισραηλινοί καταδρομείς επέδραμαν στο τουρκικό πλοίο Mavi Marmara, που επεδίωκε προ 30μήνου να σπάσει τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, σκοτώνοντας τότε εννέα τούρκους πολίτες.
 
Η αμερικανική διπλωματική διαμεσολάβηση, έκτοτε, δεν απέφερε καρπούς. Μάλιστα τον Μάιο η Τουρκία δεν δέχθηκε φέτος τη συμμετοχή του Ισραήλ στη ΝΑΤΟϊκή σύνοδο κορυφής, “επειδή το Ισραήλ ποτέ δεν απολογήθηκε” για τους ανωτέρω φόνους.
 
Παράλληλα, η Άγκυρα απωθεί, διαρκώς, το ενδεχόμενο να υπάρχει κάποια μορφή μελλοντικής συνεργασίας της με το εβραϊκό Κράτος.
 
Το Ισραήλ, μαζί με μια ομάδα 6 κρατών, συμμετέχει στον “Μεσογειακό Διάλογο”, που διασυνδέεται στο πολιτικό επίπεδο με το ΝΑΤΟ.
 
Με αυτήν την ιδιότητα, λοιπόν, προ του Μαΐου του 2010, οπότε και έγινε η επιδρομή στο Mavi Marmara, συμμετείχε σε ΝΑΤΟϊκά στρατιωτικά γυμνάσια, αλλά και στις συνόδους κορυφής της Ατλαντικής Συμμαχίας.
 
Τούρκος αξιωματούχος, υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσε σήμερα στο Ρόιτερς ότι κάτι τέτοιο αποκλείεται με κατηγορηματικό τρόπο, μέσα στο 2013.
 
Τουρκία και Ισραήλ συνορεύουν με την Συρία. Σε άλλες εποχές, οι κυβερνήσεις τους μοιράζονταν εμπιστευτικές πληροφορίες και οι ένοπλες δυνάμεις τους έκαναν κοινά γυμνάσια.
 
Σήμερα, όμως, καθώς το πόρισμα που έγινε με την εποπτεία του ΟΗΕ δεν καταλόγισε άμεσα την αποκλειστική ευθύνη στο Ισραήλ, για τον θάνατο των τούρκων πολιτών, πάνω στο Navi Marmara, ο ισραηλινός πρεσβευτής στην Άγκυρα έχει πλέον αποχωρήσει, την ώρα που η Τουρκία αποκλείει κάθε μορφής στρατιωτική συνεργασία με το εβραϊκό κράτος.πηγη

ΣΤΗΝ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ


Του Σάββα Καλεντερίδη*

Οικονομική κρίση: έρχεται η σειρά της Τουρκίας

Το τελευταίο τρίμηνο του 2012 ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ της Τουρκίας ανήλθε στο 1,4%, ενώ ο ετήσιος ρυθμός αύξησης έκλεισε στο 2,2%. Αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην Τουρκία είναι 2%, τότε ο….
πραγματικός ρυθμός αύξησης περιορίζεται στο 1%, πράγμα που σημαίνει ότι η Τουρκία είναι στα όρια της ύφεσης, τη στιγμή που ο στόχος της κυβέρνησης ήταν αύξηση 4%.

Ένα άλλο στοιχείο που αξίζει της προσοχής μας, είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα της γείτονος, που μόλις χθες κομπορημονούσε για την ανθηρή της οικονομία ενώ ο πρωθυπουργός αλλά και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν έχαναν την ευκαιρία να μιλούν με απαξιωτικά λόγια για την Ελλάδα και για την οικονομική κρίση που την ταλανίζει την τελευταία εξαετία. Το κατά κεφαλήν εισόδημα, λοιπόν, το 2012, ανήλθε στα 10.504 δολάρια, ενώ το 2008 ήταν 10.450 δολάρια, δηλαδή, στην ουσία τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχει παραμείνει σταθερό! Αν υπολογιστεί δε ότι η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας διατηρεί υπερτιμημένη τη λίρα έναντι του δολαρίου, τότε η πραγματική αξία του κατά κεφαλή εισοδήματος κατέρχεται στα 9.012 δολάρια.

Η εντύπωση που δόθηκε τα τελευταία χρόνια είναι ότι η τουρκική οικονομία έχει σοβαρές προοπτικές, αφού κατόρθωσε να έχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, που οδήγησαν στην ένταξή της στις είκοσι μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη, γι’ αυτό και η συμμετοχή της Τουρκίας στον οργανισμό G-20.

Αν όμως υπολογιστεί η αύξηση του ΑΕΠ της Τουρκίας σε σταθερές τιμές τα τελευταία πέντε χρόνια, περίπου όσα χρόνια διαρκεί η ύφεση στην ελληνική οικονομία, τότε διαπιστώνουμε ότι η αύξηση ανέρχεται στο 16,3%, δηλαδή μέσο όρο 3,3% ετησίως.
Για να μην αναλωθούμε σε άλλα νούμερα και αριθμούς, να αναφέρουμε ότι το 2012 στο σύνολο των επενδύσεων παρατηρήθηκε πτώση 2,5% ενώ στις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα η πτώση έφθασε το 4,5%, ενδείκτες που προοιονίζονται πτώση του ΑΕΠ το 2013 αλλά και αύξηση της ανεργίας.

Ο μόνος τομέας, που μπορούμε να πούμε ότι διέσωσε την τουρκική οικονομία και την κράτησε σχετικά μακριά από το χείλος του γκρεμού, είναι οι εξαγωγές, που είχαν αύξηση 17,2% το 2012, αφού από τα 134.9 δις δολάρια το 2011, έφθασαν τα 151.8 δις δολάρια το 2012, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν στη Συρία και τη Βόρειο Αφρική!

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι οι τουρκικές εξαγωγές το 2010 ήταν μόλις 113.8 δις δολάρια, ενώ το 2002, που ανέλαβε τα ηνία της διακυβέρνησης στην Τουρκία το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ήταν μόλις 36 δις δολάρια, περίπου λίγο πιο πάνω από τις εξαγωγές της Ελλάδας το 2012.

Αν και δεν συνηθίζουμε να αναλύουμε θέματα οικονομικής φύσεως, θεωρήσαμε σκόπιμο να παρουσιάσουμε τα στοιχεία αυτά κυρίως για δυο λόγους.

Ο πρώτος είναι για να δώσουμε τροφή προς προβληματισμό στους αναγνώστες μας -και όχι μόνο-, αφού είναι πιθανόν η τουρκική οικονομία να περάσει κι αυτή σε φάση ύφεσης, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε κρίση, ιδιαιτέρως εάν το δίδυμο ΗΠΑ-Ισραήλ αποφασίσει να επέμβει με κάποιον τρόπο στο Ιράν. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο πρέπει να εξεταστεί σφαιρικά, αφού μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ανακατατάξεις στο εσωτερικό της γείτονος αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, που επιβάλλει ετοιμότητα από πλευράς της χώρας μας.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ούτε τον απαξιωτικό τρόπο που αντιμετώπισε η …φιλική κυβέρνηση της Άγκυρας την οικονομική κρίση της Ελλάδας, και φυσικά ούτε την άκρως επιθετική στάση της στην τραγωδία της Κύπρου, που η Τουρκία έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο -για όσους το λησμόνησαν- και όρμηξε σαν όρνιο πάνω από το ημιλιπόθυμο σώμα της σπαρασσόμενης από την οικονομική κρίση Κύπρου.

Ο δεύτερος λόγος είναι για να δώσουμε επίσης τροφή για προβληματισμό κυρίως στους ιθύνοντες  για την κατά 120 δις δολάρια αύξηση των τουρκικών εξαγωγών σε μια δεκαετία, ένα ποσόν που αφ’ ενός μεν τόνωσε τις παραγωγικές δομές της τουρκικής οικονομίας, αφ’ ετέρου δε εξασφάλισε πολύτιμο συνάλλαγμα στην τουρκική κεντρική τράπεζα, η οποία σημειωτέον όχι μόνο εξόφλησε το τελευταίο …γραμμάτειο προς το ΔΝΤ, αλλά έγινε και χώρα αιμοδότης του.

Εμείς από την πλευρά μας να τονίσουμε ότι μεγάλο μερίδιο της τεράστιας αυτής επιτυχίας της γείτονος επιμερίζεται στα επιμελητήρια και στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες που συνέταξαν την στρατηγική εξωτερικού εμπορίου καθώς και στην ηγεσία αλλά και στο προσωπικό του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών, που έπαιξε κομβικό ρόλο στην υλοποίηση αυτού του σχεδίου.

Να σημειωθεί ότι ολόκληρη η εκ 500 σελίδων μελέτη της “Στρατηγικής Εξωτερικού Εμπορίου” της Τουρκίας, που είχε συνταχθεί από επιστημονική ομάδα του “Εμπορικού Επιμελητηρίου Κωνσταντινούπολης” (ΙΤΟ), το 2002, είχε τεθεί μεταφρασμένη υπ’ όψιν και προς μελέτη των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή, οι οποίες δεν έδειξαν απολύτως κανένα ενδιαφέρον!
Μήπως, έστω και τώρα, η Ελλάδα θα πρέπει να αντιληφθεί ότι μια “Στρατηγική Εξωτερικού Εμπορίου”, εκτός του ότι θα τόνωνε τις παραγωγικές δομές και θα οδηγούσε στην εξυγίανση της οικονομίας και του ίδιου του κράτους,  θα θωράκιζε στην πατρίδα μας από κάθε είδους πιέσεις και θα της έδινε μια άλλη υπόσταση ως χώρα;

Επειδή, λοιπόν, ποτέ δεν είναι αργά, και μέχρι να αποκτήσουμε την εν λόγω στρατηγική, θα ήταν καλό τα επιμελητήρια να συντονίσουν τη δράση τους με το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών, για να ενισχυθούν οι ελληνικές εξαγωγές και το ρεύμα τουριστών προς την Ελλάδα, για να μπουν άμεσα, εντός του 2013 μερικά δισεκατομμύρια ευρώ στην ελληνική οικονομία από την αύξηση των εξαγωγών και των τουριστών, γεγονός που θα επιτρέψει τη χώρα μας να απαγκιστρωθεί μια ώρα αρχύτερα από τα νύχια των δανειστών της;

Επίσης, μέχρι να αποκτήσουμε στρατηγική, καλό θα είναι να δώσει άμεσα κατευθύνσεις ο κ. Σαμαράς στην κυβέρνησή του, ώστε να αποφύγουν τους πειραματισμούς τα αρμόδια υπουργεία με το πήγαινε έλα των ΟΕΥ και να θέσει εδώ και τώρα το υπουργείο εξωτερικών πρωταρχικό στόχο των διπλωματικών μας αρχών την ενίσχυση των εξαγωγών και των ροών τουριστών προς τη χώρα, ένας στόχος που είναι απολύτως μετρήσιμος.

Τέλος, επειδή πρέπει να μπει ένα τέλος στην ανευθυνοϋπευθυνότητα, να ελέγχονται και να αξιολογούνται με μετρήσιμα μεγέθη ανά εξάμηνο οι επιδόσεις των διπλωματικών μας αρχών τεθεί ως προϋπόθεση της παραμονής στη θέση τους σε πρέσβεις και ΟΕΥ η αύξηση των εξαγωγών και του τουρισμού προς την Ελλάδα.

Μόνον όταν ανακληθεί ο πρώτος πρέσβης και πρώτος ΟΕΥ από τη θέση του, επειδή δεν έπιασε τους στόχους, θα αρχίσει να κινητοποιείται το προσωπικό του υπουργείου εξωτερικών, που, επαναλαμβάνουμε, ήταν αυτό που στη γειτονική χώρα έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στην αύξηση των τουρκικών εξαγωγών κατά 120 δις δολάρια σε μια δεκαετία, και στην αύξηση των συναλλαγματικών εισροών κατά άλλα 20 δις δολάρια στην ίδια δεκαετία.
Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί.
Αρκεί να δώσουμε όλοι μας τον καλύτερό μας εαυτό!

*infognomonpolitics

Οι δυο "κινήσεις" που περιμένει η Τουρκία να μας επιτεθεί !

1. Ο Οτσαλάν, επειδή γνωρίζει, όπως άλλωστε και οι τούρκοι ηγέτες, ότι το Κουρδιστάν θα ιδρυθεί, διέταξε τους Κούρδους να καταπαύσουν το πυρ με τους τούρκους, απελευθερώνοντας έτσι πολλές τουρκικές δυνάμεις που ήταν μπλοκαρισμένες στις ανατολικές περιοχές της Τουρκίας και παράλληλα εκλείπει πλέον ο κίνδυνος αντεπίθεσης των Κούρδων στη περίπτωση επίθεσης της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδος. Άρα η Τουρκία ενισχύει σημαντικά τα δυτικά της σύνορα, δηλαδή τα σύνορα με την Ελλάδα. Εξάλλου ο Οτσαλάν έχει κάθε λόγο να είναι εναντίον των Ελλήνων, των οποίων κάποιοι μεγαλόσχημοι τον πρόδωσαν και τον παρέδωσαν στους Τούρκους.

2. Η πρόφαση ότι δήθεν η Τουρκία θα επιτεθεί στη Συρία, πρόσφερε ακόμα δυο σημαντικά πλεονεκτήματα στους Τούρκους. α) Έχουν κάνει ήδη μερική επιστράτευση και β) έχουν ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με όπλα. Παράλληλα δε, οι πολεμικές ενέργειες στο εσωτερικό της Συρίας συντελούν στο η Τουρκία να είναι ήσυχη και δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος επίθεσης της Συρίας εναντίον της με αφορμή την Αλεξανδρέττα.

Άρα η Τουρκία δεν φοβάται πλέον από κανέναν γείτονά της γιατί είναι όλοι αδρανοποιημένοι και μπορεί πλέον, σαν το καλύτερο παιδί της Νέας Τάξης που είναι, να «επιλύσει» το ελληνικό πρόβλημα μια για πάντα.

Επιπροσθέτως η Τουρκία, έχει αποκαταστήσει και τις σχέσεις της με το Ισραήλ οι οποίες υποτίθεται ότι είχαν ενταθεί λόγω του γνωστού επεισοδίου με την τουρκική βοήθεια στους Παλαιστινίους.

Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη και τον οχετό των τουρκικών τηλεοπτικών σειρών (σίριαλ, στα ελληνικά). Τα σίριαλ αυτά χορηγήθηκαν δωρεάν στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς που εκπέμπουν στην Ελλάδα για να αρχίζει ο ελληνικός λαός να συνηθίζει την τούρκικη γλώσσα στο έδαφός του. (Εφαρμόζουν την αρχή του μιθριδατισμού).

Από τη άλλη πλευρά, εμείς, οι Έλληνες, είμαστε στη χειρότερη δυνατή κατάσταση την οποία θα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο. Ασύνδετοι, εξαντλημένοι, χωρίς ηθικό και αυτοπεποίθηση, χωρίς επάρκεια τροφίμων, χωρίς καύσιμα, χωρίς φάρμακα, χωρίς εσωτερική ασφάλεια και σχεδόν χωρίς αξιόμαχο στρατό είμαστε ακόμη σοβαρός αντίπαλος και αυτό φαίνεται από την αντοχή που δείχνουμε σε όλα αυτά που μας προκαλούν. Ναι. Αντιστεκόμαστε αντέχοντας και εκνευρίζονται.

Επειδή είμαστε ακόμα πολύ υπολογίσιμος αντίπαλος σκοπεύουν να ενισχύσουν τους τούρκους εισβολείς και με τους υπάρχοντες ήδη στη χώρα μας εισβολείς. Αυτοί είναι οι λαθρομετανάστες (γι αυτό τους έφεραν άλλωστε) δηλαδή, οι βαλκάνιοι και οι έποικοι που προέρχονται από τις πλέον σκληροπυρηνικές χώρες του Ισλάμ. Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μπαγκλαντές και άλλες Ισλαμικές δημοκρατίες.

Πριν μας επιτεθούν οι τούρκοι, μακάρι να μην γίνει ποτέ, απαιτούνται να γίνουν εκ μέρους αυτών που μας επιβουλεύονται και των εδώ υπηρετών τους δύο ακόμη τουλάχιστον βήματα. α) Θα πρέπει να πάρουν όλον τον δηλωμένο οπλισμό από τους Έλληνες και ίσως δημιουργήσουν τέτοιες καταστάσεις ώστε να απαιτήσουν και τον οπλισμό που κατέχουν οι Έλληνες παράνομα και β) να βρουν κίνητρο ώστε να εξωθηθούν οι λαθρομετανάστες εναντίον των Ελλήνων. Το κίνητρο αυτό θα είναι το ευρώ. Να πως. Μετά το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο μας θα αρχίσουν να έρπουν σενάρια (άρχισαν ήδη) περί κουρέματος των καταθέσεων στην Ελλάδα με αποτέλεσμα οι Έλληνες να πάρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, οι οποίες θα ενισχυθούν με μετρητά για τον σκοπό αυτό. Μετά θα ανακοινώσουν αθώα-αθώα ότι οι Έλληνες απέσυραν τόσα πολλά δισεκατομμύρια ευρώ (που μάλλον το ποσό θα είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό), από τις τράπεζες και καταστρέφεται η οικονομία της Ελλάδος. Δηλαδή θα φταίμε κιόλας. Τα αποσυρμένα ευρώ θα πουν ότι βρίσκονται κρυμμένα στα σπίτια των Ελλήνων, οπότε να το κίνητρο για να κινηθούν εναντίον μας οι φτωχοί λαθρομετανάστες.

Πάντως έτσι όπως προχωράει η κατάσταση, περισσότερες πιθανότητες έχει να χτυπήσει ένας σωστός μετεωρίτης (και όχι σαν την τσιχλόφουσκα που έπεσε στην Ρωσία) τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τις θέσει εκτός λειτουργίας, παρά να αντιληφθούν το μέγεθος της καταστροφής που προκαλούν στην Ελλάδα μας οι ηγέτες της και να αντιδράσουν. Ένα μόνο εύχομαι. Να τους προλάβει ο σωστός μετεωρίτης.

Ισραήλ-Τουρκία: Η πρώτη εικόνα μετά τη «συγνώμη»


Δικαιολογημένη μέχρις ενός βαθμού είναι η σύγχυση που επικρατεί με αφορμή την τηλεφωνική συνομιλία Νετανιάχου – Ερντογάν η οποία άνοιξε τον δρόμο της εξομάλυνσης των σχέσεων ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ. Στην Ελλάδα, οι γνωστές παρορμητικές αναλύσεις έκαναν ήδη την εμφάνισή τους, ακόμα και από σοβαρούς αναλυτές αρθρογράφους των οποίων η πένα έχει κατά καιρούς παράγει σημαντικά κείμενα.

Η πρώτη παρατήρηση που θα μπορούσε να γίνει, είναι ότι για μια ακόμη φορά τη θέση της ψυχρής λογικής και της κατανόησης του γεωστρατηγικού περιβάλλοντος και των καταναγκασμών που υπαγορεύει σε κάθε μια χώρα στην περιοχή, έλαβαν οι επιπόλαιες κουβέντες με βάση το γνωστό «αναλυτικό σχήμα» διαίρεσης κάθε γεγονότος σε «άσπρο-μαύρο». Η εξομάλυνση θα ερχόταν νομοτελειακά, αφού και οι δυο πλευρές είχαν μόνο να χάσουν από τη συνέχεια της συγκεκριμένης «κόντρας».

Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι προηγήθηκε πλούσιο διπλωματικό παρασκήνιο, όπως αποκαλύπτει ο τουρκικός Τύπος, Την ανακοίνωση της συνομιλίας την έκανε ο Λευκός Οίκος, καθώς καμία πλευρά δεν έδειχνε διατεθειμένη να εμφανιστεί ότι επιδίωξε και πέτυχε να τα βρουν οι δυο χώρες. Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ στην τουρκική ανακοίνωση για το θέμα χρησιμοποιείται η λέξη «apology» (απολογία), ενώ από ισραηλινής πλευράς χρησιμοποιήθηκε το «regret» (έκφραση λύπης)…

Πρόκειται για μια διπλωματική πρωτοβουλία που εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Οι Ισραηλινοί φοβούνται ότι οι εξελίξεις στη Συρία το επερχόμενο διάστημα θα οδηγούσαν εμμέσως τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στα σύνορά τους, ενώ η απόσταση μεταξύ τους δεν προμήνυε καλές εξελίξεις σε κάθε ζήτημα που αφορούσε την περιφερειακή ασφάλεια. Και ήταν αυτοί ακριβώς οι λόγοι που υπαγόρευσαν στους φειδωλούς στις συγνώμες, γενικώς, Ισραηλινούς, να μη διστάσουν να προβούν σε διπλωματική απολογία, έστω κι αν δημιουργήθηκε ένα θέμα στο εσωτερικό, καθώς η φρασεολογία που επελέγη «ζωγράφιζε» με μελανά χρώματα τις ειδικές δυνάμεις του Ναυτικού…

Όπως προκύπτει από τις πρώτες ενδείξεις που έχουμε στα χέρια μας οι αντιδράσεις των Ισραηλινών στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στη διασπορά, ήταν ισχυρές. Πηγές μας ανέφεραν ότι ακόμα και προσωπικότητες του πολιτικού και του ακαδημαϊκού χώρου στο Ισραήλ που πρωταγωνίστησαν στην σύμπηξη της στρατηγικής συμμαχίας με την Τουρκία τη δεκαετία του 1990, εκμεταλλευόμενοι την ελληνική αδράνεια, εμφανίζονται εξαιρετικά επιφυλακτικοί, τονίζοντας ότι οι σχέσεις των δυο χωρών, τουλάχιστον για τις ερχόμενες δεκαετίες, δεν μπορούν να επανέλθουν στην πρότερα κατάσταση.

Μη εντυπωσιασμένος από την εξέλιξη έδειξε και ο μηχανισμός του εβραϊκού λόμπι στην Ουάσιγκτον, με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί συντονισμένη παρέμβαση υπέρ της Κύπρου στον πρόεδρο Ομπάμα, ζητώντας την άμεση παρέμβασή του για να χαλαρώσουν οι όροι με τους οποίους η τρόικα επιχειρεί να στραγγαλίσει την κυπριακή οικονομία.

Οι αντιδράσεις που υπάρχουν είναι προς το παρόν ελεγχόμενες, ωστόσο, οι ψίθυροι στους διπλωματικούς διαδρόμους αναφέρουν ότι η αιφνιδιαστική απόπειρα εξομάλυνσης των σχέσεων και η ταυτόχρονη σχεδόν εξέλιξη στο κουρδικό, δείχνει να αποτελούν σημάδια ότι «τακτοποιείται» το ετερόκλητο «στρατόπεδο» των ΗΠΑ στην περιοχή, με σκοπό να ξεκινήσει η τελική φάση του δράματος, αρχικά στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράν, δυο περιπτώσεις που συνδέονται ευθέως η μία με την άλλη, ενώ οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης, βαραίνουν επικίνδυνα την κατάσταση.

Ο Ερντογάν ήδη ανακοίνωσε ότι μετά από συνεννόηση με τις «δύο παλαιστινιακές κυβερνήσεις», τους ερχόμενους μήνες θα επισκεφτεί τη Γάζα, με σκοπό «να συμβάλλει στην ειρηνική διευθέτηση του παλαιστινιακού προβλήματος». Μόλις χθες αναφερθήκαμε στο ενδεχόμενο οι Τούρκοι να μεσολαβήσουν ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους και οι Ισραηλινοί ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους. Αναμένεται η επιβεβαίωση του δεύτερου σκέλους της «πρόβλεψης»…

Ηθικόν δίδαγμα; Καλό θα ήταν να μη σπεύδουμε να κάνουμε συνεχώς τα ίδια λάθη. Ας περιμένουμε την τελική διαμόρφωση των ισορροπιών και τις στοχεύσεις των εμπλεκομένων και ας μη βιαζόμαστε να γράφουμε ό,τι ταιριάζει με τις πάγιες στερεοτυπικού χαρακτήρα πεποιθήσεις μας. Αυτά κάναμε και με τους Ρώσους και προκοπή δεν είδαμε.

Εάν έχουμε όμως ρεαλιστικές προσδοκίες βασιζόμενες στην εκτίμηση των εθνικών συμφερόντων καθεμιάς χώρας σε μια περιοχή, τότε μόνο θα αντιληφθούμε τα περιθώρια κινήσεων, καθώς επίσης και το πόσα μπορούμε να περιμένουμε από φίλους και συμμάχους. Πάνω από όλα όμως θα πρέπει και η ελληνική διπλωματία να κινητοποιηθεί. Τα περιθώρια τελείωσαν. Κι εάν δεν καταλάβαμε ακόμα ότι τα μεγάλα λόγια, οι δηλώσεις και οι επισκέψεις είναι κλάσμα μόνο της απαιτούμενης δραστηριοποίησης, τότε είμαστε καταδικασμένοι οριστικά να παρακολουθούμε, προσευχόμενοι στον κοινό μας Θεό με τους Ρώσους…


ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑΝ ΞΑΝΑ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ…ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΩΡΑ!!ΤΥΧΑΙΟ?


Ισραήλ: Στην κυπριακή ΑΟΖ, μόνο με τις «ευλογίες» της Άγκυρας
«Στο ζήτημα του ΦΑ θα συνομιλήσουμε με την Τουρκία», δήλωσε πρώην Ισραηλινός ΥΠΕΞ.
Του Νίκου Στέλγια

Παράλληλα με την διάδοση της είδησης ότι το Ισραήλ απολογήθηκε επισήμως στην Τουρκία για την επίθεση στο τουρκικό καράβι «Μαβί Μάρμαρα», η Άγκυρα ψάχνει απάντηση για ένα πολύ σημαντικό ερώτημα, το οποίο αφορά το μέλλον της κυπριακής οικονομικής κρίσης και των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ: Ποια θα είναι η μελλοντική στάση του Τελ Αβίβ στο ζήτημα της κυπριακής ΑΟΖ;
Το παραπάνω ερώτημα έθεσε στον πρώην Υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ, Αλον Λιέλ το τουρκικό ειδησεογραφικό δίκτυο «CNNTURK». «Θα διακόψετε την συνεργασία σας με την Κύπρο και θα επιδιώξετε την συνεργασία της Άγκυρας στο πεδίο των ερευνών για φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην Ανατολική Μεσόγειο», υπήρξε το ερώτημα του τουρκικού δικτύου στον έμπειρο Ισραηλινό πολιτικό.
Απαντώντας στο τουρκικό δίκτυο, ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών απέφυγε να τοποθετηθεί για το μέλλον των σχέσεων Κύπρου – Ισραήλ. Ωστόσο, αποδέχθηκε ότι η ομαλοποίηση των σχέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία θα φέρει «δραματικές αλλαγές» στην Ανατολική Μεσόγειο. «Στο ζήτημα του φυσικού αερίου θα συνομιλήσουμε με την Τουρκία», υπήρξε η τελική απάντηση του κ. Λιέλ.
Ας σημειωθεί ότι το απόγευμα της Παρασκευής, οι Τούρκοι αναλυτές τονίζουν ότι υπό το φως των νέων εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, το Ισραήλ ήταν υποχρεωμένο να προχωρήσει στην αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων του με την Τουρκία.

*Ο Νίκος Στέλγιας είναι ανταποκριτής της «Καθημερινής Κύπρου» στην Κωνσταντινούπολη

Προσοχή! Η Τουρκία είναι έτοιμη να "επιτεθεί",θεωρώντας ευκαιρία την "αδυναμία" μας


Η υπόθεση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Κύπρο είναι πια γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι συνδέεται άμεσα με την εν ψυχρώ εκτέλεση της οικονομίας της. Και ότι γίνεται στην Κύπρο θα πρέπει να το παρακολουθήσουμε στενά ,γιατί είναι αυτό που έρχεται και στην Ελλάδα.

Επιπλέον η Ελλάδα θα πρέπει αυτή τη περίοδο να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού. Γιατί όπως θα διαπιστώσετε με στοιχεία και ντοκουμέντα στο κείμενο που ακολουθεί η Τουρκία δεν άφησε ούτε μία στιγμή αδυναμίας της Ελλάδας ανεκμετάλλευτη. Και τώρα η Άγκυρα πιστεύει ότι έχει ακόμη μια ευκαιρία.
Το κείμενο του δημοσιογράφου Δημήτρη Μηλάκα ,είναι απόσπασμα από το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του “Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου”. Και σ΄ αυτό αποδεικνύεται ότι η Τουρκία καιροφυλακτούσε πάντα για να μας βρει “μπόσικους”. Ελπίζουμε να μην το ξανακαταφέρει.
Ποια είναι λοιπόν τα μηνύματα που ο Δημήτρης Μηλάκας “αποκρυπτογράφησε” από την έρευνά του. Γράφει:
Μήνυμα πρώτο: Το διατύπωσε στις αρχές Απριλίου του 2012 η αμερικανική δεξαμενή σκέψης (think tank) International Crisis Group με τη μορφή προτάσεων για την υιοθέτηση σειράς μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ώστε η ανακάλυψη πλούσιων ενεργειακών πόρων να δώσει ώθηση στις διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού Πριν ρίξουμε μια ματιά σ’ αυτές τις προτάσεις, θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι πρώτος επικεφαλής του International Crisis Group διετέλεσε ο Morton Abramowitz, τον οποίο συναντήσαμε στις προηγούμενες σελίδες αυτού του βιβλίου ως πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αγκυρα το 1991 να εργάζεται για τη διανομή του Αιγαίου και των ενεργειακών του πόρων. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι οι προτάσεις του International Crisis Group για τη διανομή στην περιοχή της Κύπρου κινούνται ακριβώς στη λογική που υπηρέτησε 1991 στο πλαίσιο της αμερικανικής προσπάθειας συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου. Απ’ ό,τι φαίνεται λοιπόν, οι «μεγάλες στρατηγικές» παραμένουν αναλλοίωτες… Σύμφωνα, λοιπόν με τις προτάσεις του International Crisis Group:
1. Οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να δεσμευτούν να μοιραστούν το 20% των καθαρών κερδών ή του φυσικού αερίου που θα βρεθεί με τους Τουρκοκυπρίους. Το μοίρασμα θα μπορούσε να γίνει μέσω ενός μηχανισμού υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και οι δύο πλευρές εμφανίζονται δημοσίως να δεσμεύονται για την επανένωση της νήσου .Ανάλογη δέσμευση να δώσουν το 20% στους Ελληνοκυπρίους θα πρέπει να κάνουν και οι Τουρκοκύπριοι σε περίπτωση που οι γεωτρήσεις στη θαλάσσια περιοχή βορείως της Κύπρου (κατόπιν συνεργασίας του ψευδοκράτους με την Τουρκία) ευδοκιμήσουν.
2. Οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να συμφωνήσουν με τους Τουρκοκυπρίους στη σύσταση μίας διακοινοτικής συμβουλευτικής επιτροπής (με ad hoc μορφή) για να συζητηθούν θέματα ενέργειας και για να σχεδιαστεί η εγχώρια και βιομηχανική χρήση φυσικού αερίου σε όλο το νησί.
3. Η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει να σταματήσουν να χρησιμοποιούν ρητορική απειλών και κινήσεις πολεμικών πλοίων εντός της ΑΟΖ της Κύπρου, ακόμη και αν αμφισβητούν τα όρια της. Επιπλέον, θα πρέπει να δεσμευτούν επισήμως να μην αναμειγνύονται (interfere) ή να κάνουν γεωτρήσεις για υδρογονάνθρακες σε θαλάσσια οικόπεδα που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα, συμπεριλαμβανομέ νου του οικοπέδου «Αφροδίτη» και περιοχών δυτικά της Κύπρου, ενώ εκκρεμεί μία ρύθμιση.
4. Οι αναλυτές του ΙCG αναφέρουν ότι, εφόσον τα παραπάνω μέτρα υλοποιηθούν, τότε η Τουρκία και η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσαν, πιθανότατα με τη διαμεσολάβηση ενός τρίτου μέρους, να συζητήσουν ενεργειακά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, χωρίς αυτό να επηρεάζει τις συνομιλίες για το Κυπριακό υπό τον ΟΗΕ ή οποιαδήποτε επίσημη αναγνώριση που θα ακολουθήσει μία επίλυση του πολιτικού προβλήματος. Μάλιστα, οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να εξετάσουν τη βιωσιμότητα της συνεργασίας για την εξαγωγή κυπριακού φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω αγωγού που θα συνδέει γο νησί με την Τουρκία. Το ICG εκφράζει άλλωστε την εκτίμηση ότι τα σχέδια για εξαγωγή του αερίου με LNG μπορεί να αποδειχθούν ιδιαί τερα κοστοβόρα.
5. Τέλος, το ICG επισημαίνει ότι η Τουρκία, η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσαν, κατόπιν όλων αυτών, να συμφωνήσουν για την παραπομπή των διαφορών τους περί της οριοθέτησης ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή σε άλλο διαιτητικό δικαστήριο
Μήνυμα δεύτερο: Την Παρασκευή 28 Απριλίου του 2012 και ενώ στην Ελλάδα εν μέσω προεκλογικής περιόδου γίνεται σαφής η έναρξη μιας περιόδου πολιτικής αστάθειας (και δεδομένης της οικονομικής καταστροφής και κοινωνικής διάλυσης της χώρας), στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύονται χάρτες με θαλάσσιες περιοχές εντός της ελληνικής ΑΟΖ νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου, οι οποίες παραχωρούνται προς έρευνα και εκμετάλλευση στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ). Το καταρρέον ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή στην εν λόγω μελετημένη τουρκική κίνηση. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν κέρδισε ούτε ένα δευτερόλεπτο από την προεκλογική συζήτηση. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό δείγμα επικίνδυνης ιστορικής αμνησίας…
Δεν θα έπρεπε η πολιτική ηγεσία (και η κοινωνία) να έχει λησμονήσει ότι η ελληνική αντιπαράθεση στο Αιγαίο ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου του 1973 όταν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύτηκαν χάρτες θαλάσσιων περιοχών στα βορειοδυτικά της Μυτιλήνης στις οποίες η Αγκυρα παραχωρούσε προς έρευνα και εκ μετάλλευση στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ). Αυτή ήταν η πρώτη έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας / κυριαρχίας στο Αιγαίο από την Τουρκία. Καθώς όλοι γνωρίζουμε τι ακολούθησε από τότε στο Αιγαίο και τα ελληνοτουρκικά, μάλλον θα έπρεπε να σταθούμε με μεγαλύτερη προσοχή στη νέα τουρκική προ σπάθεια να διαμορφώσει τον χάρτη καταγράφοντας τις διεκδικήσεις της επί της ελληνικής ΑΟΖ νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου.
Με αυτές τις ανακοινώσεις της και τη δημοσίευση των χαρτών στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Αγκυρα διέλυσε τις όποιες ψευδαισθήσεις για την πολιτική της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και επανέφερε στο προσκήνιο το πακέτο των τουρκικών αμφισβητή σεων επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι οποίες ξεκίνησαν από το Βόρειο Αιγαίο (1973), συνέχισαν στα Δωδεκάνησα (κρίση των Ιμίων, 1996) και επεκτείνονται σήμερα -σε μια περίοδο καταφανούς ελληνικής αδυναμίας- εις βάρος της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κάπως έτσι επανερχόμαστε στην οδυνηρή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι οποίες, όπως υποστηρίξαμε στις προηγούμενες σελίδες, χαρακτηρίζονται από τις αμφισβητήσεις επί της ελληνικής κυριαρχίας και όχι από την άσκοπη -όπως αποδεικνύεται- επικοινωνιακή διαχείριση της με τη δημιουργία μιας τεχνητής ατμόσφαιρας προσέγγισης και φιλίας Θα πρέπει να υπογραμμίσου με ότι οι εν λόγω αποφάσεις ελήφθησαν στις 16 Μαρτίου 2012 από το τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο και με τη δημοσίευση τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως έλαβαν τη μορφή νόμου του τουρκι κού κράτους. Καλό θα είναι λοιπόν να επαναλάβουμε και να έχουμε κατά νου ότι:
1. Αυτές οι τουρκικές αποφάσεις που διατυπώνονται με κάθε επισημότητα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως λήφθηκαν σε μια στιγμή κατά την οποία στην Ελλάδα κορυφωνόταν η κρίση με τη διάλυση – αναδιάταξη στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, την οικονομία κατεστραμμένη και την κοινωνία σε κατάσταση σοκ.
2. Τον Νοέμβρη του 1973, δυο βδομάδες πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, σε μια επίσης ασταθή περίοδο για την ελληνική πολιτική -οικονομική – κοινωνική πραγματικότητα, στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύτηκαν θαλάσσια οικόπεδα στα βορειοδυτικά της Μυτιλήνης, τα οποία παραχωρήθηκαν (όπως και αυτά που σήμερα ορίζονται νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου) για έρευνες στην τουρ κική ανώνυμη εταιρεία πετρελαίου ΤΡΑΟ Αυτή η δημοσίευση (1973) θεωρείται η απαρχή των ελληνοτουρκικών «τριβών», οι οποίες οδήγησαν τις δυο χώρες στο χείλος του πολέμου τρεις φορές (1974,1987,1996), σε μια κούρσα εξοπλισμών με βαρύτατες οικονομικές συνέπειες και το Αιγαίο υπό αυστηρή αμερικανική στρατιωτική (ΝΑΤΟ) εποπτεία.
3. Τον Δεκέμβρη του 1995, όταν το τουρκικό εμπορικό πλοίο προσάραξε… τυχαία στις βραχονησίδες των Ιμίων, στην Ελλάδα τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στον ασθενή πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και στη μάχη της διαδοχής που εξελισσόταν στο παρασκήνιο. Η κρίση των Ιμίων «έσκασε» ακριβώς κατά την ευαίσθητη στιγμή της εξέλιξης της εσωκομματικής μάχης στο κυβερνών κόμμα και της μετάβασης ενός νέου συστήματος (Σημίτη) στην εξουσία.
Με άλλα λόγια, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι προφανές: Σε περιόδους αδυναμίας και αστάθειας, η τουρκική διπλωματία προχωρά ένα ακόμη βήμα στον χάρτη των διεκδικήσεων της…
Κοιτώντας τις περιοχές στις οποίες προτίθεται η Αγκυρα να προχωρήσει σε έρευνες, είναι φανερό ότι η Τουρκία έχει αποφασίσει: 
• Να υπογραμμίσει – υπενθυμίσει τα δικαιώματα που θεωρεί ότι έλκει μέσα από τον έλεγχο που ασκεί στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο. Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι η Αγκυρα, στο πλαίσιο της αναγνώρισης της κρατικής υπόστασης της κατεχόμενης Κύπρου, στις 23.11.2011 προχώρησε στη σύναψη συμφωνίας Ερευνών Πετρελαί ου και Κοινής Παράγωγης ανάμεσα στηνΤΡΑΟ και το ψευδοκράτος. 
• Να επαναλάβει με ένταση τις αμφισβητήσεις της ελληνικής ΑΟΖ στη Μεσόγειο μη λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη της Ρόδου και του Καστελόριζου.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι αυτή η κίνηση της Τουρκίας συνδέεται απολύτως με τη συστηματική διπλωματική της προσπάθεια να οριοθετήσει την ΑΟΖ στην περιοχή διαβουλευόμενη με τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τον Λίβανο και εκμεταλλευόμενη τη σιωπή, αμηχανία και αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων.
Με την εμφάνιση των νέων τουρκικών ανακοινώσεων και των χαρτών, επιβεβαιώνεται ακόμη μια φορά η σταθερότητα και η συνέπεια της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία εξελίσσεται αδιατάρακτη, έστω κι αν η εμφάνιση των «ισλαμιστών» του Ερντογάν και ο παραμερισμός του στρατιωτικού κατεστημένου δημιούργησαν (σε αφελείς.) την προσδοκία περί ριζικής αλλαγής πλεύσης.
Επιπλέον, αυτές οι τουρκικές ανακοινώσεις περιγράφουν την επιλογή της έντασης στην οποία προχωρά η κυβέρνηση Ερντογάν προ κειμένου να υποστηρίξει πολιτικά (και όχι αναζητώντας επιχειρήματα στο Διεθνές Δίκαιο) τις διεκδικήσεις και τα συμφέροντα της.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ο τρόπος με τον οποίο ο τουρκικός Τύπος πρόβαλε τα νεο-οθωμανικά οράματα με χαρακτηριστικούς τίτλους, όπως της «Σαμπάχ», που κάνει λόγο για «Έφοδο στη Μεσόγειο».
Με αυτήν την «έφοδο», η Αγκυρα φιλοδοξεί να υπενθυμίσει στη Λευκωσία, αλλά κυρίως στην Αθήνα, ότι δεν μπορούν να αγνοήσουν τα συμφέροντα και τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας στις διευθετή σεις για τη διανομή των ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο-και όχι μόνο.
Το ελληνικό κενό στρατηγικής απέναντι σε όλα αυτά είναι προφα νές, από το γεγονός ότι η διασφάλιση των συμφερόντων της χώρας έχει αφεθεί στην «τύχη» του οξύτατου τουρκο-ισραηλινού ανταγωνι σμού. Κάπως έτσι διαμορφώνεται η (αφελής) άποψη ότι το παιχνίδι που επιχειρεί η Αγκυρα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι δύσκολο και επισφαλές για την Τουρκία. Κυρίως διότι η επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος κάποιες φορές οδηγεί στη χρήση της. Και στην προκειμένη περίπτωση, στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι μόνο η Ελλάδα ο αντί παλος τηςΤουρκίας…
Βέβαια, αυτή η επισήμανση ουδόλως θα μπορούσε να ανακουφίσει όποιον έχει συναίσθηση του τι συμβαίνει στον βάτραχο που έχει την ατυχία να βρεθεί εκεί ακριβώς που παλεύουν οι ελέφαντες…
Ως εκ τούτου, έχοντας κατά νου τα διδάγματα της Ιστορίας και λαμβάνοντας υπόψη τα μηνύματα του παρόντος, τα οποία περιγράφουν ξεκάθαρα τους στόχους γειτόνων, «συμμάχων» και «φίλων», είμαστε υποχρεωμένοι να απαλλαγούμε από τα ευφυολογήματα της ψευδεπίγραφης ευδαιμονίας μας και να κατανοήσουμε ότι 
«Το Αιγαίο δεν ανήκει στα ψάρια του», αλλά σε αυτόν που μπορεί να το υπερασπιστεί.
 Και αφού το κατανοήσουμε, θα πρέπει να αποφασίσουμε αν είμαστε διατεθειμένοι να προασπίσουμε το «εθνικό – ιστορικό δικαίωμα και συμφέρον», με ποιον τρόπο και με τι κόστος; Δηλαδή με ποια στρατηγική …

ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟΥ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟ ΣΤΗΝΟΥΝ ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ




ΓΙΑ 6 ΔΙΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΡΠΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!
Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ …ΕΚΑΤΣΕ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΕΙ ΛΕΞΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!


του Μάκη Βραχιολίδη

vrachiolidis@yahoo.gr

Αυτό που βιώνει η Κύπρος τα τελευταία 24ωρα είναι εγκληματική-γκανγκστερική ενέργεια από την ΕΕ και τα γεράκια της παγκοσμιοποίησης που θέλουν να αρπάξουν στο πι και φι την Μεγαλόνησο και τον ορυκτό της πλούτο.

Ελλάδα και τώρα Κύπρος, έχουν μπει στο στόχαστρο των εγκληματιών της τοκογλυφίας και των σχιζοφρενών της παγκόσμιας τάξης. Με μοχλό το ευρώ και την τρομοκρατική προπαγάνδα περί άτακτης χρεωκοπίας, εφαρμόζουν πρωτοφανές στα χρονικά της ΕΕ σχέδιο. Αρνούνται να δώσουν 6 δις ευρώ για την στήριξη της Κύπρου, την ώρα που οφείλουν να κάνουν και έχουν κάνει ανάλογες κινήσεις στήριξης ευρωπαϊκών οικονομιών! 

Διαπράττουν την εν ψυχρώ δολοφονία ενός κράτους-μέλους, οδηγώντας το στην κατάρρευση.

 Για 6 δις ευρώ, παρακαλώ! Πρωτοφανές, όσο και δηλωτικό των ξεδιάντροπων προθέσεών τους. Ακόμη και η γιαγιά του χωριού ή ο βλάχος από τα κατσάβραχα, έχουν αντιληφθεί ότι πάνω στην Κύπρο έχουν πέσει οι ληστοσυμμορίτες δανειστές για να την εξαφανίσουν. Και ως οικονομία και ως κρατική οντότητα.

Προκειμένου να προσφέρουν τη …στήριξή τους στην Κύπρο απαιτούν να κλέψουν τις τραπεζικές καταθέσεις (περί αυτού ακριβώς πρόκειται) των φυσικών προσώπων. “Θέλετε να σας βοηθήσουμε; Δώστε μας τις αποταμιεύσεις των πολιτών, αξίας 5,8 δις ευρώ;”!

Έγκλημα! Αντί να δώσουν 6 δις ευρώ για να στηρίξουν την οικονομία ενός καράτους-μέλους, ζητούν να τα πάρουν από τους καταθέτες του νησιού περίπου 6 δις ευρώ και μετά να τους τα επιστρέψουν ως δάνειο, εμφανιζόμενοι και ως σωτήρες!!! 

Και για ποιο λόγο δεν παίρνουν το δάνειο οι Κύπριοι απευθείας από τους καταθέτες, παρά πρέπει να κάνουν αυτή την απάτη σε βάρος του λαού, που τους επιβάλλουν οι κωλοδανειστές;

Αυτά τα απολύτως εγκληματικά, χυδαία και χωρίς προσχήματα, συμβαίνουν στην ΕΕ των ισότιμων μελών. Μιλάμε για φασισμό και δικτατορία που κανείς δεν υποπτευόταν ότι θα ζούσε η Ενωμένη ευρωπαϊκή οικονομία. Βιώνουμε όμως εδώ και τρία χρόνια, την Ευρωπαϊκή Δικτατορία η οποία θα οδηγήσει αναπότρεπτα και στον πόλεμο.

Με επίκεντρο την περιοχή Ελλάδος-Κύπρου, στήνεται πολεμικό σκηνικό απρόβλεπτης εξέλιξης. Παίζεται ένα δόλιο παιχνίδι σε βάρος του Ελληνισμού με τα δικά μας πολιτικά σκύβαλα κι ανδρείκελα,να σκύβουν το κεφάλι στις αποφάσεις των παρανοϊκών εγκεφάλων της ΕΕ. 

«Πρέπει να είμαστε αξιόπιστοι στους εταίρους μας» μηρυκάζουν αδιαλείπτως οι οσφυοκάμπτες πολιτικοί μας. Έχουν μάθει το ποίημα, όπως τους έχουν προστάξει οι κατακτητές της χώρας μας.

Μόνο και μόνο το μήνυμα του Έλληνα Πρωθυπουργού προς την Κύπρο, να διαβάσει κανείς, μπορεί να κατανοήσει για ποιους καταγέλαστους-καρπαζοεισπράκτορες πολιτικούς μιλάμε:

«Η Ελλάδα συμπαραστάθηκε και συμπαραστέκεται στη δοκιμασία της Κύπρου. Άλλωστε περνάει και η Ελλάδα σκληρή δοκιμασία εδώ και τρία χρόνια. Να θυμόμαστε όμως. Η Ευημερία και η Ανάπτυξη θα επιστρέψουν σύντομα.

 Και στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Η ικανότητα του Ελληνισμού να αντέχει στα δύσκολα και να προοδεύει έχει αποδειχθεί πολλές φορές. Θ’ αποδειχθεί και πάλι. Αρκεί να μην χάνουμε την πίστη στον εαυτό μας και να παραμείνουμε όρθιοι. Από την κρίση θα βγούμε πιο ισχυροί και πιο ενωμένοι»!!!

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ¨Η ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αυτό λέγεται μήνυμα συμπαράστασης Πρωθυπουργού ή παρηγοριά στον ετοιμοθάνατο; Πώς θα βγούμε από την κρίση, πώς θα βγούμε ενωμένοι και πιο ισχυροί και με πιο μαγικό βότανο θα έρθει η Ανάπτυξη και η Ευημερία, δεν το εξηγεί ο κ. Σαμαράς. Απλά ευχολόγια, χωρίς αντίκρισμα, εκτοξεύει. Κυρίως όμως δεν τολμά να στείλει στον διάολο όλους αυτούς τους εγκληματίες που με τεχνητό τρόπο έστειλαν στον καιάδα την Κύπρο. 

Μια Κύπρος, της οποίας το νόμισμά της ήταν ισχυρότερο του ευρώ, το ισχυρότερο της Ευρώπης, αλλά από την ώρα που μπήκε στην ευρωζώνη, τέθηκε μπροστά η μηχανορραφία της Γερμανίας για κατάκτηση της Κύπρου και αρπαγή του φυσικού, ορυκτού της πλούτου. Για να τον μοιραστεί τελικά η Μέρκελ με τα γεράκια της διεθνούς συνωμοσίας-παγκοσμιοποίησης, απέναντι στα οποία αντιστάθηκε η Κύπρος, λέγοντας το «όχι» στο σχέδιο Ανάν.

Αυτό το «όχι» πληρώνει σήμερα ο Κυπριακός λαός. Την αντίστασή του στα διεθνή καθίκια.

Όλες αυτές τις αλήθειες όμως, ο Πρωθυπουργός Σαμαράς, δεν τόλμησε να τις πει. Δεν τόλμησε και κιοτεύει να καταγγείλει το εγκληματικό σχέδιο σε βάρος της Κύπρου το οποίο έρχεται ως συνέχεια του δόλιου, κατά της Ελλάδος σχεδίου. Ο κ. Σαμαράς, προτίμησε για μια ακόμη φορά να …κάτσει στα τέσσερα. Να φανεί αξιόπιστος στους γκάνγκστερς της Ευρώπης, περιφρονώντας εισέτι τα δίκαια του έθνους μας.

Ο Σαμαράς και οι συν αυτώ, όχι μόνο δεν προφέρουν λόγο αντίθετο σε βάρος των δολοφόνων του ελληνισμού, αλλά έχουν πάρει το όπλο που τους έχουν δώσει οι δανειστές, εξοντώνοντας τον λαό και κατατρομοκρατώντας όσους επιθυμούν να αντισταθούν: «Όσοι θέλουν να επιστρέψουμε στη δραχμή συνωμοτούν σε βάρος της χώρας, θέλουν την καταστροφή της Ελλάδος.

 Εμείς αγωνιζόμαστε για την σωτηρία του τόπου», λένε οι πολιτικοί ολετήρες οι οποίοι με τη στάση τους δεν καταστρέφουν μόνο την οικονομία αλλά ξεδοντιάζουν το ηθικό και την άμυνα της Πατρίδας μας απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση της Τουρκίας. Και αυτό δυστυχώς, είναι το χειρότερο!

Σήμερα, όσο ποτέ, η Ελλάδα και η Κύπρος κινδυνεύουν να δεχτούν επίθεση από την γείτονα χώρα. Το σκηνικό είναι δραματικότερο και από της Κύπρου το 1974 και των Ιμίων του 1996. Και το χειρότερο είναι ότι η Ελλάς είναι πολύ αποδυναμωμένη σε σχέση με τις προαναφερθείσες περιόδους.

Με ποιο ηθικό άραγε, οι εθνοπροδότες-δωσίλογοι θα πάνε για πόλεμο; Όταν, το μόνο που κοιτάζουν είναι να φανούν αρεστοί στα καθίκια-τοκογλύφους, έχοντας εγκαταλείψει τον λαό και τις ανάγκες της χώρας, πώς είναι δυνατόν να αντισταθούν στις επιβουλές του εχθρού;

Αυτοί που πέφτουν στα τέσσερα μπροστά στους χαρτογιακάδες-υπαλλήλους του ΔΝΤ και της Μέρκελ, είναι δυνατόν να διατάξουν επίθεση κατά του Τούρκου που θα εισβάλει στην Κύπρο ή σε άλλο ελληνικό νησί;

Ο ελληνικός λαός τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, δεν είναι αντιμέτωπος μόνον με τους τοκογλύφους-γκάνγκστερς της ΕΕ και του ΔΝΤ. Δεν είναι αντιμέτωπος μόνον με τη διεθνή παγκόσμια τάξη που θέλει τον λαό υπόδουλό τους. Το ελληνικό έθνος είναι αντιμέτωπο με τα πολιτικά σκύβαλα που κρατούν στα χέρια τις τύχες του, ως πρόθυμοι υπηρέτες των εχθρών της χώρας μας.
“Ελεύθερη Ώρα”

πηγη