Archive | GAY RSS for this section

Πόσο «φυσιολογικά» μεγαλώνουν τα παιδιά με ομοφυλόφιλους ‘γονείς’;

Το 2007 μια νεαρή γυναίκα, η Dawn Stefanowicz, της οποίας ο πατέρας ήταν ομοφυλόφιλος και πέθανε από AIDS το 1991, δημοσίευσε το βιβλίο “Out from UnderThe Impact ofHomosexual Parenting” (“Απόδραση – Ο Αντίκτυπος του να έχεις Ομοφυλόφιλο Γονιό”).


Εκεί αναφέρει ότι ο πατέρας της απέτυχε εντελώς να την προστατέψει και να ενισχύσει την ταυτότητά της ως άτομο και ως γυναίκα. Αντ’ αυτού ο πατέρας της, ο οποίος ήταν ο ίδιος ο καρπός ενός αλκοολικού βίαιου πατέρα και ο οποίος τον κακοποιούσε σεξουαλικά και σωματικά πολλές φορές ως παιδί, πέρασε όλη τη ζωή του ψάχνοντας για μια πατρική φιγούρα που θα τον αγαπούσε, θα τον επιβεβαίωνε και θα τον πρόσεχε. Δηλαδή, λαχταρούσε και ζητούσε να αποκτήσει την αντρική συντροφικότητα και την αγάπη μέσα από τον ομοφυλοφιλικό τρόπο ζωής για να καλύψει τις δικές του συναισθηματικές ανάγκες. Με τον τρόπο αυτό, απέτυχε να δώσει την προσοχή και αγάπη του στη γυναίκα του και τα παιδιά που έμειναν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Δυστυχώς, η μητέρα της Dawn ήταν ένα άβουλο και υποτακτικό άτομο που πάλευε με τις δικές του ανάγκες και έκανε λίγα πράγματα για να βοηθήσει τα παιδιά της στην αγωνία τους.


Ο πατέρας της Dawn έφερνε διάφορους εραστές στο σπίτι, όπου σεξουαλικές πράξεις λάμβαναν χώρα μερικές φορές μπροστά στην Dawn … Η Dawn αναγκαζόταν από τον πατέρα της να παρακολουθεί σεξουαλικά διεστραμμένα και βίαια βίντεο …


Το βιβλίο καταρρίπτει την άποψη ότι είναι «φυσιολογικό» και «σωστό» να απαιτούν οι ομοφυλόφιλοι να έχουν το «δικαίωμα» να υιοθετούν παιδιά ή να τα φέρνουν στην ομοφυλοφιλική τους σχέση μέσω της ιατρικής βοήθειας, επειδή είναι εξίσου «καλοί γονείς» όπως οι ετεροφυλόφιλοι. Ευάλωτα παιδιά χρειάζονται τόσο έναν πατέρα όσο και μια μητέρα που θα τα αγαπούν και θα τα προστατεύον. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως όργανα ενός κοινωνικού πειραματισμού από ναρκισσιστικά άτομα που αναζητούν την σεξουαλική ικανοποίηση τους και την ταυτότητά τους έξω από την παραδοσιακή οικογένεια (RealityJanFeb2009, p 10).


 Παρά το γεγονός ότι η συγγραφέας ήταν Καναδή, τα καναδικά μέσα μαζικής ενημέρωσης έθαψαν το βιβλίο της. Στην κοινωνία της δήθεν «πολυφωνίας» και «διαφορετικότητας» (όπου οργιάζει η προπαγάνδα για το «δικαίωμα» υιοθεσίας σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια)δεν έχει θέση η άλλη άποψη. Δεν είναι αποδεκτή η “άλλη πλευρά του φεγγαριού” όπως την παρουσιάζει η Stefanowicz. Εδώ η ελευθερία του λόγου λογίζεται “μίσος”.

 – Στην φωτογραφία: Το βιβλίο “Zacks StoryGrowing Up withSameSex Parents (Meeting the Challenge)” που φέρεται ότι έγραψε ένα 11χρονο παιδί, ο Zack, που «μεγαλώνει φυσιολογικά» με τις δύο «μαμάδες» του – Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.


– Στο παρακάτω βίντεο (διαφημιστικό υπέρ του λεγομένου ‘Prop 8’στην Καλιφόρνια – της προστασίας του “παραδοσιακού γάμου”) ένα μικρό κορίτσι που ζει με τους ομοφυλόφιλους «γονείς» του, ρωτάει «από πού έρχονται τα παιδιά». Μετά την αρχική αμηχανία, ο «μπαμπάς νο 1» απαντάει «από τις μαμάδες». «Τα αγόρια δεν μπορούν να κάνουν παιδιά;» ρωτάει το κοριτσάκι. «Όχι, μόνο οι μαμάδες» είναι η απάντηση. Και το κορίτσι συνεχίζει «Η φίλη μου η Megan λέει ότι χρειάζεται ένας μπαμπάς και μία μαμά για να γίνει ένα μωρό». Τότε  ο «μπαμπάς νο 2» εμφανώς ενοχλημένος λέει ότι «ίσως είναι καλύτερα να μην κάνεις τόσο παρέα με την Megan». Ο «μπαμπάς νο 1» λέει ότι «δεν χρειάζεται να παντρευτεί κάποιος για να κάνει παιδιά» και τότε το κοριτσάκι ρωτάει «Τότε ποιο νόημα έχει ο γάμος;». Και μένει χωρίς απάντηση.



Ο πιο κοινός τύπος ομοφυλόφιλων ‘γονιών’ είναι με δύο λεσβίες. Ο ψυχίατρος Δρ Dean Byrd, κατέθεσε ότι η «έρευνα κατέδειξε σαφώς ότι οι λεσβίες μητέρες είχαν μια επίδραση θηλυκοποίησης στους γιους τους και αρρενοποίησης στις κόρες τους. Τα αγόρια που μεγάλωναν με λεσβίες μητέρες συμπεριφέρονταν με λιγότερο παραδοσιακά αρσενικούς τρόπους, και τα κορίτσια, ιδιαίτερα οι έφηβες και τα νεαρά κορίτσια που μεγάλωναν με λεσβίες μητέρες, φαίνεται να είναι σεξουαλικά πιο περιπετειώδη και λιγότερο αγνά».

 

Ο Δρ Byrd συνέχισε: «Τα παιδιά μαθαίνουν για τις διαφορές του άνδρα και της γυναίκας έχοντας ως μοντέλο τους γονείς τους. Η σχέση αυτή μητέρα-πατέρα, παρέχει στα παιδιά ένα μοντέλο του γάμου – την πιο ουσιαστική, διαρκή σχέση που η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θα έχουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους”.


Τα κορίτσια χρειάζονται την έγκριση του πατέρα τους για να επιβεβαιώσουν τη θηλυκότητά τους και να δημιουργήσουν τελικά έναν δεσμό με έναν άνδρα. Τα αγόρια χρειάζονται επίσης το παράδειγμα του πατέρα τους για να εξελιχθούν σε ισχυρούς ανεξάρτητους άνδρες ικανούς να παίξουν τον ηγετικό τους ρόλο στην οικογένεια που θα κάνουν. Όλα αυτά, οι ‘οραματιστές’ της Νέας Τάξης τα μισούν και θέλουν να τα σαμποτάρουν.


Οι ‘μετά-χριστιανικές’ δυτικές κοινωνίες, η μια μετά την άλλη, φαίνεται να έχουν παραδοθεί πλήρως στους σχεδιαστές μίας καλά ενορχηστρωμένης σκοτεινής συνωμοσίας, μεταμφιεσμένης σε «πρόοδο», η οποία αποβλέπει στο να συγκεντρώσει όλο τον πλούτο στα χέρια μιας ελίτ τραπεζιτών, να συντρίψει τα έθνη χτυπώντας στα δομικά τους στοιχεία, να αποχαυνώσει την κοινωνία και εν τέλει να «επανασχεδιάσει» την ανθρώπινη φυλή για να τους υπηρετεί σε μια νέα φεουδαρχική τάξη πραγμάτων.


Αυτό είναι το πραγματικό “μίσος”.


Διάβασε:

Advertisements

ΣΤΡΙΓΚΟΣ αριστερός βουλευτής κατά Χρυσής Αυγής

 σ.σ.ΠΑΣΠΑΡΤΟΥ: Με τέτοια “προσόντα” πώς να μην κάνει καριέρα κατά της Χρυσής Αυγής..;

Το “Σύνδρομο Στρατούλη” μεταδίδεται πλέον ανεξέλεγκτα. Μετά τους ξεχασμένους καλλιτέχνες εσωτερικού που επιτίθενται στην Χρυσή Αυγή για λίγη δημοσιότητα, σειρά πήραν και οι ξεχασμένοι του εξωτερικού!!  Ο Τάσος Σταφυλίδης, Ελληνοσουηδός ηθοποιός, πρώην βουλευτής και ο πρώτος ανοιχτά γκέι πολιτικός που εξελέγη στο Σουηδικό Κοινοβούλιο (1998-2006) με το «Αριστερό Κόμμα» καταγγέλλει… φυσικά την Χρυσή Αυγή!!

Ο 41χρονος όπως λέει ο ίδιος βρισκόταν στην Αθήνα σε διακοπές κατά το Καθολικό Πάσχα και υποστηρίζει πως…..
έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από τρεις μασκοφόρους, βραδινές ώρες και κατά την επιστροφή του στο σπίτι. Σύμφωνα με τον Σταφυλίδη, οι δράστες φώναξαν «παλιόπ…» και έπειτα τον γρονθοκόπησαν με σκοπό να τον ληστέψουν. Ο εύθυμος αριστερός πολιτικός περιγράφει «η πρώτη σκέψη μας ήταν ότι θα μας ληστέψουν. Αλλά δεν ήταν ληστεία. Δεν θα μπορούσαν να ξέρουν ότι είμαστε γκέι αν δεν μας παρακολουθούσαν στην πλατεία, βλέποντάς μας να μιλάμε και να γελάμε». Επιπλέον αναφέρει ότι οι δράστες τελικά δεν μπόρεσαν να κλέψουν τον ηθοποιό και την παρέα του, οπότε η επίθεση που δέχθηκε από συνηθισμένη ληστεία μετατράπηκε σύμφωνα με τα λεγόμενά του σε ομοφοβική επίθεση ύστερα από λεπτομερή παρακολούθηση γέλιου και ομιλίας! Οπότε σύμφωνα με τις αρχές της ομοιοπαθητικής και το διαβόητο… Σύνδρομο Στρατούλη από το οποίο πάσχει και αυτός ο αριστερός πολιτικός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επίθεση έγινε από Χρυσαυγίτες!!! 

Το πιο λογικό σε μία τέτοια καθημερινή επίθεση στο κέντρο της Αθήνας είναι το θύμα να πάει στο πλησιέστερο Αστυνομικό τμήμα για να καταγγείλει το περιστατικό. Προφανώς ο Ελληνοσουηδός βαθιά επηρεασμένος από τις εκτός ελληνικής πραγματικότητας αριστερίστικες θεωρίες των φιλήσυχων και τίμιων μεταναστών, δεν γνώριζε ότι το κέντρο της Αθήνας το λυμαίνονται συμμορίες αλλοδαπών και την πάτησε σαν πρωτάρης. Αντί όμως να παραδεχθεί το μοιραίο λάθος του νυχτερινού περιπάτου στο κέντρο της Αθήνας και να αποδεχθεί στην σκληρή καθημερινότητα που βιώνουν οι Έλληνες, ο αγαπητός ηθοποιός επιστρέφοντας στην Σουηδία κατήγγειλε σε γνωστή εφημερίδα ότι δέχθηκε επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής! Τυχαίο..;;  Άντε καλέ!!!

πηγή 

Ο «γάμος» μεταξύ τριών ή περισσοτέρων ατόμων είναι το επόμενο βήμα,

 ….παραδέχεται ο «πατέρας» του «γάμου» των ομοφυλόφιλων στην Ολλανδία

Ο Boris Dittrich, ο ομοφυλόφιλος ακτιβιστής που ονομάζεται ο “πατέρας” του πολιτικού κινήματος υπέρ του “γάμου” των Ολλανδών ομοφυλόφιλων παραδέχτηκε ότι οι «γάμοι» ομάδων που αποτελούνται από τρία ή περισσότερα άτομα, είναι το επόμενο, αναπόφευκτο λογικό βήμα για τη διάλυση των παραδοσιακών νόμων περί γάμου στη δύση.


Σε ένα βίντεο στο ‘Yagg’, το γαλλικό online περιοδικό των ομοφυλοφίλων, δίνει συνέντευξη ο Dittrich, πρώην Ολλανδός βουλευτής και ομοφυλόφιλος ακτιβιστής που εργάζεται για την οργάνωση ‘Human Rights Watch’, μια οργάνωση που σχεδίασε και πέτυχε την καθιέρωση της δημόσιας αποδοχής του Σύμφωνου Συμβίωσης για τους ομοφυλόφιλους, το οποίο με τη σειρά του οδήγησε αναπόφευκτα στην αλλαγή του ορισμού του γάμου.

Ο ‘επαναπροσδιορισμός’ του γάμου, είπε, οδήγησε σε συζητήσεις που επιτρέπουν  τους ‘γάμους’ από γκρουπ τριών ή περισσοτέρων ατόμων. «Αλλά αυτή είναι η αρχή για κάτι εντελώς νέο», πρόσθεσε. Προέβλεψε ότι για το επόμενο βήμα “θα χρειαστούν πολλά χρόνια.”

Ο Dittrich (φωτο) παραδέχθηκε ότι “χρειάστηκε πολύς χρόνος”για να προωθήσει την έννοια της «ισότητας στο γάμο» μέσω της πολιτικής διαδικασίας. Μέχρι την στιγμή που ο ίδιος και άλλοι ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές ξεκίνησαν αυτή την διαδικασία, στην Ολλανδία, «δεν υπήρχε πουθενά στον κόσμο η “ισότητα στο γάμο”». Η συζήτηση ξεκίνησε ήδη από το 1994, αλλά χρειάστηκαν άλλα «επτά χρόνια συζητήσεων» πριν μπορέσει το νομοσχέδιο να παρουσιαστεί.


Επεσήμανε ότι οι αντίπαλοι της ‘αλλαγής’ στην Ολλανδία έφεραν τα ίδια επιχειρήματα και αντιρρήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Γαλλία, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια παρόμοια νομική μεταβολή.


Στις χώρες όπου έχει δημιουργηθεί («η ισότητα στο γάμο»), οι περισσότεροι από τους βουλευτές που πιέζουν για τη νομιμοποίηση του “γάμου” των ομοφυλόφιλων ​​ξεκίνησαν τη διαδικασία με την υπόσχεση ότι το “Σύμφωνο Συμβίωσης” θα ήταν αρκετό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν οι ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές πίεσαν για το Σύμφωνο Συμβίωσης, διαβεβαίωσαν τον κόσμο ότι ο θεσμός της συμβίωσης είχε δημιουργηθεί με αποκλειστικό σκοπό να διασφαλιστεί η δίκαιη φορολογία και οι νόμοι περί κληρονομικής διαδοχής ακινήτων για τους ανθρώπους που είχαν σχέσεις με άτομα του ίδιου φύλου.


Η επιχειρηματολογία αυτή έγινε ευρέως αποδεκτή ακόμη και από τους θρησκευτικούς ηγέτες οι οποίοι αρνήθηκαν, σχεδόν με το ίδιο σθένος όπως οι ίδιοι οι λομπίστες, ότι δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος για την κατάργηση του ορισμού του γάμου. Βρετανοί βουλευτές που υποστήριζαν το σχέδιο επέμειναν ότι δεν θα υπήρχε τίποτα πιο πέρα από το Σύμφωνο Συμβίωσης και ότι ο γάμος θα παρέμενε ανέγγιχτος.


Ο Dittrich, ωστόσο, είπε ότι στο ‘Yagg’ ότι πάντα τα σύμφωνα συμβίωσης προορίζεται ως «το πρώτο βήμα» για το «μεγαλύτερο σχέδιο». Όταν μπήκε το Κοινοβούλιο ως βουλευτής, ο Dittrich είπε ότι «αμέσως» άρχισαν να μιλά για τον «γάμο» μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι το κοινό δεν ήταν έτοιμο να την αποδεχθεί. Μια πιο αργή διαδρομή έπρεπε να ληφθεί.


«Σκεφτήκαμε ότι μπορεί να είναι ψυχολογικά καλύτερα να παρουσιαστεί πρώτα το Σύμφωνο Συμβίωσης», είπε. Μόλις αυτό θεσπίστηκε το 1998, είπε ότι «οι άνθρωποι συνήθισαν στην ιδέα ότι οι δύο άνδρες ή δύο γυναίκες πήγαιναν στο δήμο, και η σχέση τους αναγνωρίζεται από το νόμο. Και οι άνθρωποι το έλεγαν αυτό «γάμο ομοφυλοφίλων».


“Έτσι, για το ευρύ κοινό δεν υπήρχε καμία διάκριση. Και οι άνθρωποι είχαν συνηθίσει σε αυτό και συνειδητοποίησαν πως δεν ξέσπασε καμία επανάσταση και η χώρα δεν έπεσε σε καμία ηθική άβυσσο.


“Έτσι, τότε το επόμενο βήμα της ‘ισότητας στο γάμο’, και πραγματικά το να είσαι ίσος, ήταν ένα λογικό βήμα.”


Το πιο αποτελεσματικό επιχείρημα για να γίνει αποδεκτή η ιδέα στο κόσμο ήταν να «επικεντρωθεί στις αρχές της ισότητας και της μη διάκρισης», και να τονίζεται η “διάκριση μεταξύ Εκκλησίας και κράτους.”


“Έτσι, αν οι άνθρωποι είναι εναντίον του γάμου μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου, εντάξει, δεν χρειάζεται να ασχοληθούν με το θέμα. Είπα σε όλα αυτά τα θρησκευόμενα άτομα, «δεν αγγίζουμε τον θρησκευτικό γάμο», αλλά μιλάμε για πολιτικό γάμο. “


“Και σύμφωνα με το νόμο, όλοι θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης.”


ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Πολιτικοί επιδιώκουν να θέσουν εκτός νόμου τον «ομοφοβικό» λόγο, ακόμα και μέσα στις εκκλησίες, προειδοποιούν χριστιανοί δικηγόροι

Βουλευτές στη Βραζιλίας ζητούν να ψηφιστεί ένας νόμος, που θα απαγορεύει την «ομοφοβία», κάτι το οποίο ενδεχομένως θα θέσειεκτός νόμου οποιαδήποτε κριτική στην ομοφυλοφιλική συμπεριφορά. Το νομοσχέδιο αποτελεί μέρος της μεταρρύθμισης του ποινικού κώδικα της χώρας που έχει αναλάβει το Εθνικό Κογκρέσο, σύμφωνα με μέλη της νεοσύστατης Εθνικής Ένωσης των Ευαγγελικών Νομικών της Βραζιλίας (ANAJURE).


«Κάθε κριτική που θα ασκείται στην ομοφυλοφιλική συμπεριφορά θα απαγορεύεται, ακόμη και μέσα στις εκκλησίες», προειδοποίησε το ιδρυτικό μέλος της ANAJURE Jean Regina, δικηγόρος στην πολιτεία Rio Grande do Sul, σε συνέντευξη που έδωσε στον ανταποκριτή του LifeSiteNews.com  στην Λατινική Αμερική, Matthew Hoffman.


Επιπλέον, η προτεινόμενη αναμόρφωση του ποινικού κώδικα και άλλα προτεινόμενα μέτρα θα εξαλείψουν τη προστασία για το αγέννητο και θα νομιμοποιήσουν την πορνεία.


Ο Regina, δήλωσε αν και οι ευαγγελικές εκκλησίες και ο ευαγγελικός Τύπος άρχισαν να αγωνίζονται ενάντια σε αυτές τις ιδέες, όταν το νομοσχέδιο εισήχθη για πρώτη φορά, ασκώντας πίεση να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο, αυτό έχει επιστρέψει για μια ακόμη φορά.

Ο πρόεδρος της ANAJURE, Uziel Santana, πιστεύει ότι οι Χριστιανοί χάνουν σήμερα τον αγώνα για τη ζωή και την οικογένεια στο πολιτιστικό επίπεδο, αλλά εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να πολεμήσουν μέσω του νομικού συστήματος της χώρας.


Σχ. ΚΟ: Προφανώς πρόκειται για το νόμο που ενέκρινε το 2008 ομόφωνα η βουλή των Αντιπροσώπων της Βραζιλίας και όριζεποινή φυλάκισης, εάν κάποιος μιλήσει δημόσια κατά της ομοφυλοφιλίας. (Νόμος PLC122 – Projeto De Lei por um Brasil Sem Homofobia).

Ο νόμος έβαζε σε κλοιό ιερείς, πάστορες, δασκάλους ή ακόμα και απλούς πολίτες που θα τολμούσαν σε κηρύγματα, σε τάξεις ή ακόμα και σε δημόσιες συζητήσεις να πουν ότι η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία, διαταραχή, ή αρρώστια.

Επίσης με φυλάκιση μέχρι και τρία χρόνια, απειλούνταν όσοι διευθυντές δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων, αρνούνταν να προσλάβουν κάποιον δάσκαλο που θα δηλώνει ανοιχτά ότι είναι ομοφυλόφιλος.. 
Ο τότε Πρόεδρος της Βραζιλίας Luiz Inacio Lula da Silva (στην φωτογραφία με την πολύχρωμη σημαία του ομοφυλοφιλικού κινήματος), είχε δηλώσει ότι το να αντιτάσσεσαι στην ομοφυλοφιλία σε κάνει ένα απεχθές και «άρρωστο» πρόσωπο και ότι τέτοιες σκέψεις θα έπρεπε να ποινικοποιηθούν.

Βλέπε :