Archive | SS RSS for this section

Το χαλασμένο γερμανικό γονίδιο

Πολλές είναι οι απόψεις που έχουν διατυπωθεί σχετικά με τα κίνητρα της Γερμανίας πίσω από τα σκληρά μέτρα που έχει επιβάλει στην Ελλάδα. Άλλες τα αποδίδουν στην προτεσταντική ηθική, άλλες σε υφέρποντα ναζιστικά γονίδια, άλλες στο σύνδρομο της Βαϊμάρης, άλλες σε εγγενή τιμωρητική διάθεση, που συνάδει με την αρχέγονη εικόνα της Frau Blücher και της νταρντάνας γερμανίδας γκουβερνάντας, και πάει λέγοντας. 

 Τίποτα όμως απ’ αυτά δεν πλησιάζει την αλήθεια που είναι απλή και άλλη: Το πρόβλημα των Γερμανών δεν είναι ηθικό, αλλά γονιδιακό. Και παρά τον άμεσο συνειρμό για κάποιο λανθάνον γονίδιο που αναπαράγει τον φασισμό από τη μια γενιά στην άλλη, το χαλασμένο γερμανικό γονίδιο, δεν είναι αυτό, αλλά το «γονίδιο της χαράς», εξακριβωμένο από τα καλύτερα εργαστήρια βιοτεχνολογίας και από τους πλέον διεισδυτικούς ψυχολόγους.

Τι άλλωστε να φταίει που οι Γερμανοί στην πλειοψηφία τους αδυνατούν να γευτούν ακόμα και τις ελάχιστες χαρές της ζωής, όταν και η ανεργία μειώνεται και η οικονομία τους πλέει με φουσκωμένα τα πανιά; 

Θα μου πείτε ότι στενοχωριούνται και τύπτονται που βλέπουν τους καημένους τους Έλληνες και τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς να ταλαιπωρούνται, με τους ίδιους να επωφελούνται από την ταλαιπωρία τους. 
 Αποκλείεται, αποφαίνονται οι ειδικοί. Το πρόβλημα είναι πιο βαθύ και μόνιμο. Οι Γερμανοί έχουν πλέον χάσει οριστικώς και αμετακλήτως την ικανότητα να χαίρονται. Τι να τα κάνεις τα πλούτη και τα καλά όταν δεν μπορείς να τα χαρείς; Και τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά. Κοινωνικές μετρήσεις δείχνουν ότι το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίζει ένα αξιοσέβαστο 46%, ενώ ανάμεσα στους νέους το ποσοστό σκαρφαλώνει στο 55%. 

 Τίποτε πλέον δεν μπορεί να κάνει την εξουθενωμένη γερμανική καρδιά να σκιρτήσει από χαρά. Κάθεται εκεί και μαραζώνει, μένοντας αδιάφορη ακόμα και σ’ ένα πλούσιο δείπνο σε καλό εστιατόριο, ακόμα και στις διακοπές σε εξωτικούς προορισμούς, ακόμα και μπροστά σ’ ένα βαρέλι μπύρα. Αλλά μένει το σεξ, θα μού πείτε. Μπα, ούτε και σ’ αυτό, λένε οι μετρήσεις. Ήταν που ήταν χάλια ήδη από παλιά, μπήκε στη μέση και το μεταλλαγμένο γονίδιο και η ερωτική ζωή των Γερμανών έπιασε πάτο. 

«Καταραμένο γονίδιο», φέρονται ν’ αναφωνούν απελπισμένοι. «Πάει, τέλειωσε πια η ζωή για μας. Ξεχάσαμε τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος».
Πώς εξηγείται λοιπόν αυτή η κατάρρευση της ικανότητας των Γερμανών να ευτυχούν; Το στρες της δουλειάς, είναι η πιο κοινή απάντηση. Μπορεί να έχουν ακόμα δουλειά, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα έχουν και αύριο. Μπορεί να έχουν ακόμα δουλειά, αλλά αυτό δεν λογίζεται σαν δουλειά, αν πρόκειται να δουλεύουν ολημερίς κι ολονυχτίς. Πιο πολύ σε δουλεία φέρνει. Κι ιδού τ’ αποτελέσματα.

Οι έρευνες όμως έδειξαν ότι οι Γερμανοί δεν μπορούν να γευτούν τη χαρά, παρά μονάχα αν προηγουμένως την έχουν κερδίσει, αν δηλαδή έχουν κάνει κάτι δυσάρεστο και επίπονο, που η χαρά που ακολουθεί να έρχεται σαν δώρο για το επίτευγμά τους. Έτσι, λοιπόν εξηγείται και η συμπεριφορά που επιδεικνύουν προς τους πάσχοντες λαούς. Κρίνοντας από τη δική τους νοοτροπία, τα μέτρα και οι απαιτήσεις προς εμάς, μόνο ένα σκοπό μπορεί να έχουν: να μας κάνουν, δηλαδή, να χαρούμε, στο βαθμό που θα έχουμε επιτύχει να ικανοποιήσουμε τους στόχους. Βάζοντας τα πράγματα στη σωστή τους βάση, η αντίληψη ότι οι Γερμανοί θέλουν να μας τιμωρήσουν είναι εντελώς ανιστόρητη και λανθασμένη. Τη μέθη της νίκης θέλουν να μάς κάνουν να αισθανθούμε. Και ως προς αυτό μάλλον θα έπρεπε να τους ευχαριστούμε. Αλλά εμείς είμαστε άλλος λαός και δεν καταλαβαίνουνε από τέτοιες περίπλοκες διαδρομές των συναισθημάτων.

Γι αυτό και μας ζηλεύουν! Μπορεί εμείς να το ψιθυρίζουμε αυτάρεσκα μεταξύ μας, αλλά οι μετρήσεις είναι αμείλικτες και το φωνάζουν. Οι Γερμανοί όντως μας ζηλεύουν. Είναι κι αυτό μέρος της κουλτούρας τους. Έτσι λένε οι ειδικοί. Ζηλεύουν τους χαλαρούς και ευτυχισμένους ανθρώπους. Ζηλεύουν τους λαούς που περνάνε καλύτερα από τους ίδιους, αν και με λιγότερα, ζηλεύουν τους ανέμελους λαούς, που φρόντισαν και κράτησαν ανέπαφα στο χρόνο τα καλά τους γονίδια. 

Αν το καλοσκεφτείς, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο Φούχτελ, ο Ράιχενμπαχ, και οι λοιποί, ούτε τον ήλιο μας θέλουν, ούτε τα οικόπεδά μας, ούτε τα λεφτά μας. Αυτοί οι άνθρωποι τα γονίδιά μας θέλουν μόνο και τίποτε άλλο. 
Κι εδώ ακριβώς έχουμε ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί…

Υ.Γ. Δείτε σχετικά στο SPIEGEL

Πηγή 1

Advertisements

Ahnenerbe: Η οργάνωση μυστικιστικών ερευνών των Ναζί

Από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μετά, το Τρίτο Ράιχ έχει περιτυλιχθεί με μία ομίχλη φήμης, αποτροπιασμού και ως ένα βαθμό μυστηρίου, καθώς, πέρα από τις γνωστές τους δραστηριότητες, οι Ναζί «κυνήγησαν» και πολλούς μη συμβατικούς τομείς, σημειώνοντας επιτεύγματα σε χώρους όπου τα υπόλοιπα έθνη βρίσκονταν πίσω. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι πυραυλικές/αεριωθούμενες τεχνολογίες και ο χώρος των υποβρυχίων. Όμως υπάρχουν και ιστορίες που συνδέουν κάποιους από τους υποτελείς του Χίτλερ με μεταφυσικές αναζητήσεις και εξερευνητικά ταξίδια με αινιγματικούς σκοπούς. Που σταματά η αλήθεια και που ξεκινά ο μύθος; 

Πέραν της επιστημονικής έρευνας, το Ράιχ, ως γνωστόν, είχε και άλλα «ενδιαφέροντα». Το ενδιαφέρον του Χίτλερ – και κάποιων εκ των ατόμων που απάρτιζαν τον περίγυρό του- για τον μυστικισμό (πάντα σε σχέση με την υποτιθέμενη «Αρεια» κληρονομιά και παράδοση) είναι σε γενικές γραμμές γνωστό. Ακόμη και αν η συντριπτική πλειοψηφία των θεωριών που κυκλοφορούν «εκεί έξω» είναι τουλάχιστον εξωφρενικές (όπως, για παράδειγμα, οι θεωρίες που αποδίδουν την ήττα των Ναζί στην…απώλεια αντικειμένων όπως το Άγιο Δισκοπότηρο και η Λόγχη του Πεπρωμένου, που υποτίθεται πως είχαν φτάσει στα χέρια του Χίτλερ, με αποτέλεσμα να έχει κερδοφόρα έκβαση ο πόλεμος μέχρι τη στιγμή που απωλέσθηκαν), ωστόσο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί εύκολα ο πολιτικοθρησκευτικός και προπαγανδιστικός χαρακτήρας της παρουσίασης τέτοιων πεποιθήσεων. Αλλωστε το Ράιχ σφυρηλατούσε τη δική του κοσμοθεωρία και μία ιδιαίτερη, δική του «θρησκεία» με αυτό τον τρόπο. 

Είτε ο Χίτλερ πίστευε είτε όχι, υπάρχει μία οργάνωση η οποία ήταν πλήρως υπαρκτή, και ο χαρακτήρας της είχε κατεξοχήν «occult» (απόκρυφο) προσανατολισμό. Η εν λόγω οργάνωση έχει παίξει το ρόλο του «κακού» σε εκατοντάδες έργα φαντασίας: ταινίες, βιβλία, ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν φέρει τους πρωταγωνιστές τους αντιμέτωπους με τους υποτακτικούς ενός από τα σκοτεινότερα καθεστώτα της ιστορίας, τα μέλη του οποίου αναζητούσαν υπερφυσικές δυνάμεις για να εδραιώσουν την κυριαρχία του «χιλιόχρονου Ράιχ». 

Η γέννηση μιας παράξενης οργάνωσης 
Πρόκειται για την αποκαλούμενη «Ahnenerbe», ένα «think tank» το οποίο ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου του 1935 από τον Χάινριχ Χίμλερ, τον Χέρμαν Βιρθ και τον Ρίτσαρντ Βάλτερ Ντάρε και σαν στόχο είχε τη μελέτη της αρχαίας ιστορίας και της κληρονομιάς της Αρείας φυλής. Η Ahnenerbe ήταν επιφορτισμένη με την αναζήτηση των πολιτιστικών και ανθρωπολογικών ριζών των Αρείων, και με την εύρεση αρχαιολογικών στοιχείων που θα αποδείκνυαν ότι κατά την προϊστορία τον κόσμο κυβερνούσαν οι φυλές των Αρείων, της ανώτερης φυλής. 

Η επίσημη ονομασία της οργάνωσης ήταν Studiengesellschaft für Geistesurgeschichte‚ Deutsches Ahnenerbe e.V. (Κοινωνία Μελέτης της Προϊστορικής Διανοητικής Ιστορίας- Γερμανική Προγονική Κληρονομιά, επίσημη εταιρεία), ενώ το 1937 μετονομάστηκε σε Forschungs- und Lehrgemeinschaft das Ahnenerbe e.V. 

Η ιδέα ήταν «παιδί» του Χάινριχ Χίμλερ, ο οποίος, στο πλαίσιο της επάνδρωσης των SS αναζητούσε τρόπο διαμόρφωσης μίας νέας φυλετικής Nordic (από τη Σκανδιναβία) ελίτ. Η οργάνωση δημιουργήθηκε με επίσημο στόχο την «προώθηση της επιστήμης της αρχαίας διανοητικής ιστορίας». 

Ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της Ahnenerbe ήταν ο δρ. Βάλτερ Βεστ, ο οποίος εισήλθε στους κόλπους της το Μάιο του 1936 και διακρινόταν για τη μεταδοτικότητά του και το ταλέντο του στην εκλαΐκευση της επιστήμης. Ο Βεστ έγινε πρόεδρος της οργάνωσης, μεταφέροντας τα αρχηγεία της στο Βερολίνο. Η οργάνωση ενσωματώθηκε στη δομή των Allgemeine SS τον Ιανουάριο του 1939. 

Αναζητώντας τα ίχνη των Αρείων 
Η Ahnenerbe διερευνούσε κυριολεκτικά τα πάντα. Είχε τομείς αφιερωμένους στην αρχαιολογία, αλλά και στη…μουσικολογία (με στόχο την εξακρίβωση της «ουσίας» της γερμανικής μουσικής) και τη μετεωρολογία (προγνώσεις και έλεγχος καιρικών συνθηκών). Αν και η εικόνα που έχει κανείς για την οργάνωση παραπέμπει σαφώς στους Ναζί αξιωματικούς που επιδίδονται σε αγώνες δρόμου με τον Ιντιάνα Τζόουνς για τον εντοπισμό πανίσχυρων αντικειμένων ισχύος, η Ahnenerbe είχε σε μεγάλο βαθμό λαογραφικό χαρακτήρα. Εξετάζοντας το υπόβαθρο και τις πολιτισμικές ρίζες γερμανικών κυρίως φύλων, διερευνούσε το παρελθόν της φυλής. 

Η οργάνωση έστελνε αποστολές σε όλο τον κόσμο για τις έρευνές της, πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στελέχη της Ahnenerbe ταξίδεψαν στην Καρελία για να μελετήσουν παγανιστές μάγους. Επίσης, το 1936, ομάδα της Ahnenerbe βρέθηκε στη νοτιοδυτική Σουηδία για να μελετήσει βραχογραφίες οι οποίες πιστευόταν πως αντικατόπτριζαν ένα πανάρχαιο σύστημα γραφής. Στην Ιταλία, ο αρχαιολόγος Φραντς Αλτχάιμ και η σύζυγός του, Έρικα Τράουτναν, έφταναν το 1937 στο Βαλ Καμόνικα για να διερευνήσουν φήμες περί ύπαρξης ρούνων σε προϊστορικές βραχογραφίες, που υποτίθεται θα επιβεβαίωναν τις Σκανδιναβικές ρίζες της Ρώμης- ενώ παρομοίου χαρακτήρα αποστολή ετοιμαζόταν και για τη Σαρδηνία. 

Φυσικά, από την προσοχή της οργάνωσης δεν θα ήταν δυνατόν να διαφύγει το λίκνο πολιτισμών, η Μέση Ανατολή. Στον πυρήνα της έρευνας βρισκόταν η πεποίθηση του Αλτχάιμ πως στο εσωτερικό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μαινόταν μία σύγκρουση μεταξύ σημιτικών και Σκανδιναβικών φύλων. Ο Αλτχάιμ και η γυναίκα του βρέθηκαν σε εδάφη τα οποία είχαν συνδεθεί με πανίσχυρες αυτοκρατορίες του παρελθόντος. Αναφερόμαστε στην Βαγδάτη, στη Βαβυλώνα και σε περιοχές όπου κάποτε διαφέντευαν τα βασίλεια των Πάρθων. 

Υπερπόντιες μεταφυσικές αναζητήσεις 
Αλλά η δραστηριότητα της Ahnenerbe δεν έμεινε μόνοστην Ευρώπη και τον περίγυρό της, αλλά έφτασε και στα απώτατα άκρα του κόσμου. Ο λόγος για την αποστολή στη «Νέα Σουαβία» (Neue Schwabenland) της Ανταρκτικής, η οποία ξεκίνησε το 1938 με επικεφαλής τον Άλφρεντ Ρίτσερ, πλοίαρχο του πολεμικού ναυτικού. Η οργάνωση είχε εμπλακεί στο σχεδιασμό και την εκτέλεση της αποστολής, η οποία είχε ως στόχους την χαρτογράφηση μίας περιοχής (η οποία και ονομάστηκε Νέα Σουαβία), την εύρεση χώρων που θα επέτρεπαν την κατασκευή φαλαινοθηρικών σταθμών, και τον εντοπισμό σημείων όπου θα μπορούσαν να κατασκευαστούν ναυτικές βάσεις. Η εν λόγω αποστολή αποτελεί έναν από τους βασικούς «πυλώνες» των θεωριών περί διαφυγής των απομειναρίων της ηγεσίας του Ράιχ στο Νότιο Πόλο μετά το τέλος του πολέμου… 

Άλλες ενδιαφέρουσες αποστολές της Ahnenerbe ήταν αυτή στην κοιλάδα Μουργκ, όπου είχε ανακαλυφθεί αρχαίο φρούριο και στο Μάουερν, στη Βαυαρία, όπου οι ανασκαφές έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα σχετικά με τους Νεάντερταλ και τους Κρο Μανιόν. Ταξίδια έλαβαν χώρα και στη Γαλλία, ενώ ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει και στο Θιβέτ, όπου το 1939 έφτασε αποστολή με σκοπό τη διερεύνηση των ισχυρισμών περί κατάκτησης της Ασίας από τους Αρείους στο μακρινό παρελθόν, καθώς και για τη φημολογούμενη σύνδεση του Γκαουτάμα Βούδα με την Αρεία Φυλή. Από αυτές ακριβώς τις αναζητήσεις της Ahnenerbe πηγάζουν και οι θεωρίες περί εντοπισμού καταβασίων στο εσωτερικό της Γης από τους Ναζί και για την αναζήτηση της Αγκάρθα στην Κούφια Γη… Για την οργάνωση ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε επίσης και η Πολωνία, καθώς και η περιοχή της Κριμαίας, για έρευνες που σχετίζονταν με το γοτθικό της παρελθόν, αλλά και τις σχέσεις που είχαν αυτοί οι τόποι με τις ελληνικές αποικίες του Ευξείνου Πόντου. Αποστολές που δεν έγιναν ποτέ (από όσο είναι γνωστό) είχαν σχεδιαστεί για τη Βολιβία, το Ιράν, τα Κανάρια Νησιά και την Ισλανδία. 

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο 
Το τέλος του πολέμου και οι δίκες που ακολούθησαν είδαν πολλά στελέχη της Ahnenerbe να δικάζονται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, καθώς είχε υπάρξει εμπλοκή μελών της οργάνωσης στη λειτουργία των στρατοπέδων θανάτου και σε πειράματα σε ανθρώπους. Το πέρασμα των ετών είδε την οργάνωση να παίρνει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, με μία ομίχλη μυστηρίου να περιτριγυρίζει τους εξερευνητές του Ράιχ, οι οποίοι επεδίωκαν να αποκαλύψουν το χαμένο παρελθόν της Αρείας Φυλής και να δώσουν στον Φύρερ υπερφυσικά όπλα τα οποία θα χάριζαν τη νίκη στο Τρίτο Ράιχ. Η Ahnenerbe ήρθε αντιμέτωπη με τον Ιντιάνα Τζόουνς, τον Hellboy, τον Κάπτεν Αμέρικα και πολλούς άλλους ήρωες του κινηματογράφου και των κόμικ, ενώ πολλοί (και λίγο παλαιότεροι) φίλοι των ηλεκτρονικών παιχνιδιών σίγουρα θα θυμούνται έναν από τους «πατριάρχες» των first person shooters, το «Wolfenstein 3D», όπου ο παίκτης αντιμετώπιζε υπερφυσικούς Ναζί πολεμιστές, αποτελέσματα πειραμάτων μίας σκοτεινής οργάνωσης στα πρότυπα της Ahnenerbe. 

Η οργάνωση υπήρξε πραγματικά, και δραστηριοποιήθηκε εντός του πλαισίου του όποιου occult χαρακτήρα είχε επιδιωχθεί να δοθεί στο επίδοξο «χιλιόχρονο» Ράιχ. Ωστόσο, το τέλος του πολέμου σήμανε το τέλος των ερευνών για το χαμένο Αρειο παρελθόν. Και όσον αφορά τις φημολογούμενες έρευνες περί αντικειμένων του μύθου και του θρύλου που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα αναγκαία υπερόπλα για την τελική νίκη, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορεί να θεωρήσει κανείς- αρκετά βάσιμα, είναι η αλήθεια- ότι μάλλον δεν αποδείχθηκαν ιδιαίτερα επιτυχημένες…

 Σημείωση: Το κείμενο αυτό του Κώστα Μαυραγάνη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο εβδομαδιαίο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου, τα “Φαινόμενα”.

ΠΗΓΗ 

Ο ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΤΩΝ SS



Η πολιτική του Χίμμλερ ωθούσε τους άνδρες των Ες-Ες να εγκαταλείψουν τυπικά και δημόσια την εκκλησία. O Χίμμλερ δεν σιχαινόταν τη θρησκεία ούτε την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, αλλά τον Θεό. 
Η στρατολόγηση για τα Waffen-SS ήταν αρχικά σχεδόν η ίδια με οποιαδήποτε άλλη οργάνωση των Ες-Ες. Όλοι οι στρατιώτες των SS-Leibstandarte Adolf Hitler και SS-VT υποτίθεται πως ήταν Τεύτονες Γερμανοί με άψογα φυλετικά χαρακτηριστικά. Όταν εξερράγη ο πόλεμος, τα Ες-Ες άρχισαν να έχουν φαινομενικά ανυπέρβλητα προβλήματα στρατολόγησης διότι η Βέρμαχτ προηγείτο στις στρατολογήσεις. Ένας άνδρας δεν μπορούσε να μπει στα Ες-Ες εάν δεν είχε εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις οι οποίες κατά τη διάρκεια του πολέμου κρατούσαν σε μάκρος. 


Ο Χίμμλερ ξεπέρασε αυτούς τους περιορισμούς στρατολο­γώντας Γερμανούς από τις κατακτημένες περιοχές. Υπήρχαν Ολλανδικά, Δανικά, Νορβηγικά και Βαλτικά τμήματα των Ες-Ες που είχαν αξιωματικούς κυρίως Γερμανούς αλλά προσωπικό από ξένους Volkesdeutsche, (Γερμανοί κάτοικοι ξένων χωρών). Τελικά ακόμη και αυτή η πηγή ανθρώπινου δυναμικού αποδείχθηκε ανεπαρκής και έτσι ο Χίμμλερ διέταξε στρατολογήσεις μη Γερμανών ανδρών. Κατά το τέλος του πολέμου υπήρχαν τμήματα που αποτελούντο κυρίως από Κροάτες Μουσουλμάνους (Tarter Divisions) Λιθουανούς, Ουκρανούς και Πολωνούς. Τα μέλη των Tarter Divisions φορούσαν ένα ξεχωριστό κάλυμμα κεφαλής που αποτελείτο από το εθνικό τους φέσι που είχε το έμβλημα της νεκροκεφαλής ή έναν αετό και μια σβάστικα.

Τα Ες-Ες σχεδιάστηκαν στην αρχή να είναι μια φυλετικά αγνή φυλετική ελίτ μέσα στο Ναζιστικό κόμμα. Ήταν τόσο ελίτ που στα 1930 αριθμούσε μόνο 500 άνδρες. Ο ιδανικός άνδρας των Ες-Ες έπρεπε να είναι υψηλός, αθλητικός, ξανθός και γαλανομάτης. Ένας ιδανικός Νιτσεϊκός υπεράνθρωπος. Είναι αρκετά παράξενο πως ανάμεσα στους τρεις ανώτατους διοικητές των Ες-Ες, μόνον ο Ράινχαρντ Χάιντριχ πλησίαζε τα φυσικά χαρακτηριστικά του «ιδανικού» άνδρα των Ες-Ες. Ούτε ο Χίτλερ, ούτε ο Χίμμλερ δεν ανταποκρίνονταν στα δεδομένα των Ες-Ες και δεν θα στρατολογούντο εάν παρουσιάζοντο οι ίδιοι ως υποψήφιοι.
Η αιτία της ίδρυσης των Ες-Ες βρίσκεται στο νοσηρό όνειρο του Χίτλερ να γεννήσει μία ανώτερη φυλή, ένα έθνος υπεράνθρωπων που θα εξελίσσετο από τον σπερματικό πυρήνα της «τευτονικής τελειότητος». Η Ναζιστική φυλετική θεωρία ισχυρίζετο πως η Δαρβινική φυσική θα έφτιαχνε υπεράνθρωπους μόνον εάν ο πληθυσμός ελέγχετο αυστηρά για να αποφευχθεί η φυλετική παρακμή. Με αυτόν τον στόχο στα σχέδιά του, τα Ες-Ες του Χίμμλερ ξεκίνησαν μία προσπάθεια που υποτίθεται πως θα είχε αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αρκετοί υπεράνθρωποι σε ηλικία στρατολόγησης το έτος 2.000 ώστε να επανδρώσουν 60 μεραρχίες των Ες-Ες (δηλαδή περισσότερους από 1.000.000 ξανθούς πολεμιστές!).


Τα στενά φυλετικά στάνταρς των Ες-Ες για στρατολόγηση είχαν στόχο μόνο γνήσιοι άρειοι Γερμανοί να είναι ικανοί να φορούν την Μαύρη Στολή. Κρανιακές μετρήσεις, χρωματικοί κατάλογοι ματιών και ανάλυση δείγματος μαλλιών χρησιμοποιούντο για να ελεγχθούν οι φυλετικοί παράγοντες. Το προσωπικό που βρίσκονταν στους καταλόγους έπρεπε να απαντήσει σε ερωτηματολόγια που αφορούσαν την οικογενειακή ιστορία μελετώντας τους προγόνους μέχρι το 1800 για να επιβεβαιωθεί πως δεν είχε διεισδύσει Εβραϊκό αίμα στις τάξεις των Ες-Ες. Τα ερωτηματολόγια των αξιωματικών ζητούσαν πληροφορίες μέχρι το 1750.

Οι άνδρες των Ες-Ες ενθαρρύνοντο να νυμφευθούν. Τους απαγορεύετο όμως να το κάνουν χωρίς την άδεια των ανωτέρων τους. 0 Χίμμλερ απαιτούσε οι σύζυγοι των Ες-Ες να έχουν τα ίδια φυλετικά χαρακτηριστικά με τους άνδρες των Ες-Ες. Τα φυλετικά διαπιστευτήρια της μελλοντικής συζύγου έπρεπε να γίνουν απο­δεκτά από το ανάλογο γραφείο της γραφειοκρατίας των Ες-Ες. Τα Ες-Ες διέστρεψαν τον Χριστιανικό γάμο και τις Χριστιανικές τελετές, υποκαθιστώντας τες με μυστικές τελετουργίες σε παγανιστικούς βωμούς. Ούτε ιερέας, ούτε εφημέριος γινόταν δεκτός στις τελετουργίες αυτές.
Οι Γερμανίδες γυναίκες τιμώντο με τρεις βαθμούς «Μεταλλίων της Μητέρας» κάθε ένα να συμβολίζει την γέννηση του απαιτούμενου αριθμού αρσενικών παιδιών. Ο Σταυρός της Μητέρας, ήταν ένα πεποικιλμένο μετάλλιο, το ωραιότερο από τα περισσότερα Γερμανικά στρατιωτικά μετάλλια!

Το πρόγραμμα Lebensborn δημιουργήθηκε όταν ο αριθμός των γεννήσεων των οικογενειών των Ες-Ες έπεσε κάτω από τα προσδοκόμενα. Νομιμοποιήθηκε η διγαμία για τους άνδρες των Ες-Ες. Στην αρχή μόνο οι βετεράνοι του πολέμου που τους είχε απονεμηθεί ο Σιδηρούς Σταυρός τους επιτρέπετο να παίρνουν δεύτερες συζύγους, το πρόγραμμα όμως τελικά επεκτάθηκε σε όλους τους Ες-Ες βετεράνους του πολέμου.

Η Ένωση των Γερμανίδων Κοριτσιών ιδρύθηκε σαν το αντίστοιχο της χιτλερικής νεολαίας. Η Ένωση περιποιείτο τα κορίτσια ώστε να μεγαλώσουν και να γίνουν υπάκουες σύζυγοι για τους άνδρες των Ες-Ες. Τελικά ανύπανδρες κοπέλες της Ένωσης ενθαρρύνοντο να «δώσουν στον Φύρερ ένα μωρό». Τους ένωναν με κάποιον άνδρα των Ες-Ες και μετά τις έστελναν για μερικούς μήνες της κυοφορίας τους σε ειδικούς Lebensborn οίκους. Οι μητέρες σ’ αυτούς τους οίκους ζούσαν άνετα και είχαν άφθονο φαγητό ακόμη κι όταν το ποσοστό περιορίζετο εξαιτίας των μικρών αποθεμάτων τροφίμων. Όταν γεννιόταν το παιδί νομιμοποιείτο από τον Γερμανικό Νόμο και η μητέρα έπαιρνε νόμιμα τον τίτλο της Φράου (κυρία).

Η προτροπή σε γάμο, η διγαμία και η νομιμοποίηση των κορασίδων απέτυχαν να ικανοποιήσουν την ανάγκη για φυλετικώς γνήσια τέκνα των Ες-Ες. Τότε η προσοχή των Ες-Ες εστράφη προς τα παιδιά της ανατολής. Για να ικανοποιήσουν την ανάγκη για φυλετικώς αποδεκτά παιδιά τα Ες-Ες πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη επιχείρηση απαγωγής στην ιστορία.

Οι Ανατολικο-Ευρωπαϊκές φυλετικές ομάδες δεν ήταν αποκλειστικά Σλαβικές αλλά περιείχαν σημαντικούς αριθμούς Τευτόνων. Τα εθνικά σύνορα ανάμεσα στους Γερμανικούς λαούς και στους Σλάβους ήταν πολύ ρευστά για ένα μεγάλο διάστημα, έτσι πραγματοποιήθηκε η ανάμειξη των λαών στην περιοχή αυτή κατά τη διάρκεια των αιώνων. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν Γερμανικές φυλές μέσα στη Σλαβική Ευρώπη.

Παιδιά αρπάχθηκαν από τις οικογένειές τους στην Ανατολική Ευρώπη είτε με υπεκφυγές είτε δια της βίας. Δεκάδες χιλιάδες Τευτόνων παιδιών εστάλησαν στους Lebensborn οίκους μέσα στη Γερμανία για να ανατραφούν από τις διευθύντριες των Ες-Ες. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι γονείς δεν ξαναείδαν τα παιδιά τους. Κάθε στοιχείο για τη γέννησή τους σβήστηκε κι έτσι τα παιδιά αυτά πήραν την Γερμανική εθνικότητα.

Ποιοι ήταν οι άνδρες των Ες-Ες;

Ποιοί ήταν αυτοί οι άνδρες των Ες-Ες που τρομοκράτησαν τόσο πολύ τον κόσμο, για επτά ολόκληρα χρόνια; Τι είδος ανθρώπων ενεγράφετο στις τάξεις των Ες-Ες; Μπορούμε να τους μελετήσουμε ώστε να ανακαλύψουμε έναν κοινό παράγοντα με τον οποίο θα αναγνωρίζουμε αυτό το επικίνδυνο τέρας; Εάν το κάνουμε θα βρεθούμε ενώπιον μιας τρομερής έκπληξης: όπως ο «Πόγκο» στην κωμική γελοιογραφία, «είδαμε τον εχθρό και είναι εμείς»! Τα ψυχρά τέρατα με τα παγωμένα μάτια ήταν εκείνοι οι άνθρωποι σε μια ιδιαίτερη συγκυρία. Ένας μάρτυρας στη δίκη του Αδόλφου Άιχμανν κατέρρευσε όταν κοίταξε για λίγο τον δολοφόνο των μαζών. Αργότερα ανέφερε πως λιποθύμησε όταν συνειδητοποίη­σε πως ο πρώην Συνταγματάρχης των Ες-Ες, Άιχμανν ήταν «εντελώς φυσιολογικός».

Ίσως μας αρέσει να πιστεύουμε πως οι άνδρες των Ες-Ες ήταν σαδιστικά κτήνη, εγκληματίες εκ γενετής και συμμορίες νεαντερταλιδών. Με άλλα λόγια άνθρωποι που ήταν ανίκανοι να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό. Ίσως προσβάλλει τις αντιλήψεις που έχουμε για τον άνθρωπο εάν πούμε πως οι άνδρες αυτοί ήταν απολύτως φυσιολογικοί και γνώριζαν πολύ καλά τι έκαναν. Η αλήθεια είναι πως μόνο 5% με 15% των Ες-Ες που πραγματοποίησαν «εγκλήματα» εναντίον της ανθρωπότητας ήταν σαδιστές εκ φύσεως. Η πλειοψηφία τους ήταν απολύτως φυσιολογικά άτομα πριν στρατολογηθούν στα Ες-Ες και ξεχώριζαν πολύ καλά το καλό από το κακό. «Όλοι γνώριζαν τι συνέβαινε».

[…]

Ο νεαρός Χίμμλερ, όπως ο ηγέτης του Αδόλφος Χίτλερ, ήταν ένας αφοσιωμένος καθολικός που είχε θελήσει να γίνει ιερέας. Ο ενήλικος Χίμμλερ όμως είχε αποστατήσει από το Θεό και έγινε υπηρέτης του Σατανά. Η πολιτική του Χίμμλερ ωθούσε τους άνδρες των Ες-Ες να εγκαταλείψουν τυπικά και δημόσια την εκκλησία. 0 Χίμμλερ δεν σιχαινόταν τη θρησκεία ούτε την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, αλλά τον Θεό. Ο Κάπταιν Dieter Wisliceny ανέφερε πως τα Ες-Ες ήταν μια «νέα μορφή θρησκευτικής αίρεσης με τις τελετουργίες της και τις συνήθειές της». Η ηγεσία των Ες-Ες πίστευε σε μια ανώτερη ύπαρξη και πολύ συχνά την ανέφερε σε ομιλίες και στους Ναζιστικούς όρκους. Η τελευταία σειρά του όρκου των Ες-Ες που υπόσχετο «υπακοή μέχρι τον θάνατο» στον Αδόλφο Χίτλερ ήταν «… So War Mir Gott Helfe» (γι’ αυτό βοήθησέ με Θεέ). Δεν ήταν όμως στο δικό μας Χριστιανικό Θεό που ορκίζοντο. Η αντίληψη των Ες-Ες για την Gottaubikeit («πίστη στο Θεό») ήταν ένα περίεργο μίγμα αθεΐας, θεοσοφίας και παγανιστικού ντεϊσμού.

Δεν έχαναν ευκαιρία να ταπεινώνουν τους άνδρες των Ες-Ες που αρνούντο να εγκαταλείψουν την εκκλησία. Ούτε οι Λουθηριανοί ούτε οι Καθολικοί, ούτε οι Ευαγγελιστές, ούτε οι Ομολογητές επιτρέπετο να ανέλθουν και το χαμηλότερο διοικητικό επίπεδο εάν παρέμεναν μέλη της εκκλησίας. Σε κάθε στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ες-Ες ένας αξιωματικός NCO μπορούσε να διατάξει: «όποιος άνδρας δεν είχε εγκαταλείψει την εκκλησία, να κάνει ένα βήμα μπροστά!» Οι άνδρες που έκαναν αυτό το βήμα, γινόταν αντικείμενο κακομεταχείρισης και βασανισμών.

Ακόμη και οι κανονισμοί γάμου των Ες-Ες ήταν σχεδιασμένοι να ενθαρρύνουν την εγκατάλειψη της εκκλησίας. Κανένας κληρικός δεν επιτρέπετο να παρίσταται σε γάμους και σε κανένα μέλος της εκκλησίας δεν εδίδετο άδεια να παντρευτεί.

Η αντιεκκλησιαστική πολιτική του Χίμμλερ δεν ήταν όμως πανεθνικά αποδεκτή. Στα Allgemeine-SS τα 2/3 των μελών δεν είχαν ποτέ εγκαταλείψει την εκκλησία. Στο επιχειρησιακό τμήμα των Waffen-SS σχεδόν το 47% παρέμεινε στην εκκλησία ενώ στα SS-Totenkopfverbande των στρατοπέδων συγκέντρωσης το 31% παρέμενε στους κόλπους της εκκλησίας! Ένας ιερέας του Βαυαρικού χωριού του Berchesgaden που βρισκόταν κοντά στο ορεινό αναχωρητήριο του Χίτλερ που είχε όνομα «Η Φωλιά του Αετού» ισχυρίστηκε ότι πολλοί από τους ορεσίβιους ανθρώπους από το αρχηγείο του Χίτλερ παρακολουθούσαν τακτικά την κυριακάτικη λειτουργία στην εκκλησία του. Ανάμεσα σ’ αυτούς που παρακολουθούσαν τη λειτουργία ήταν ο Λοχίας των Ες-Ες Pokus Miss (ο χειριστής των τηλεφώνων του Χίτλερ) ο διοικητής της Leibstandarte Adolf Hitler Σεππ Ντίντριχ και η μέλλουσα σύζυγος του Χίτλερ Εύα Μπράουν.

Τα Ες-Ες απαγόρευαν τους εφημέριους στις μονάδες τους. Κατά το τέλος του πολέμου όμως οι Ρωμαιοκαθολικοί εφημέριοι που ανήκαν στις μονάδες της Βέρμαχτ μπορούσαν να έλθουν και να πραγματοποιήσουν λειτουργία για τα μέλη της Waffen-SS και να παρηγορούν τους τραυματισμένους των Ες-Ες στα νοσοκομεία της πρώτης γραμμής και στους σταθμούς Πρώτων Βοηθειών. Οι άνδρες των Ες-Ες μετά διαρκείς συγκρούσεις ενδιαφέροντο πολύ λιγότερο για τις αντιλήψεις του Χίμμλερ για το Gottaubikeit παρά για την ίδια τους την ψυχή. Για μία ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε το παλιό ρητό «δεν υπάρχουν άθεοι στα καταφύγια».
Τα τάγματα των Waffen-SS ήταν μεταξύ των ικανοτέρων μονάδων του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Οι άνδρες των Ες-Ες έμοιαζαν να μη γνωρίζουν φόβο. Ακόμη και ενώπιον πολύ ανωτέρων δυνάμεων. Τους ζητούσαν να πεθάνουν έως τον τελευταίο άνδρα και αυτό έκαναν πολύ συχνά! Στις σκληρότερες συγκρούσεις στη Ρωσία, ένας διοικητής των Ες-Ες εξεπλάγη όταν έμαθε από έναν NCO πως ολόκληρο το Σύνταγμα είχε συγκεντρωθεί έξω από τη σκηνή του. Ανοίγοντας το κάλυμμα της σκηνής του ο διοικητής κοίταξε έξω και είδε μόνο 40 ή 50 άνδρες να στέκονται σε στάση προσοχής. Ήταν οι μόνοι επιζώντες από 2000 άνδρες που μπήκαν στη μάχη μόνο λίγες μέρες πριν. Οι μονάδες των Waffen-SS είχαν συχνά απώλειες 45% με 70%.

Παρ’ όλο που ήταν με βεβαιότητα ανδρείοι, θα ήταν λάθος να τους χαρακτηρίσουμε σαν έντιμους στρατιώτες στην υπηρεσία της χώρας τους. Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες για το αντίθετο από τους βετεράνους των Waffen-SS. Τα Ες-Ες είχαν αγριότητα σε σημείο που να μην κρατούν αιχμαλώτους στη μάχη. Επίσης από τα Waffen-SS προήρχετο το προσωπικό για τις μονάδες των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Τα Ες-Ες σε κάθε τους έργο πραγματοποίησαν εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητος.

Οι άνδρες των SS ήταν διδαγμένοι πως είχαν εμπλακεί σ’ έναν αιώνιο πόλεμο με τους Εβραίους. Οι Θεοσοφικού προσανατολισμού διδασκαλίες των Ες-Ες σημάδεψαν την Πέμπτη φυλή (homo Sapiens) εναντίον των υπολειμμάτων των προηγουμένων φυλών στις οποίες συμπεριλαμβάνοντο οι Εβραίοι και οι Γύφτοι. Η μετενσάρκωση και η εξέλιξη (μέσω του νόμου του Κάρμα) ήταν στοιχεία της διδασκαλίας των Ες-Ες. Κάτω από αυτή τη διδασκαλία οι άνδρες των Ες-Ες πίστευαν πως ήταν μέλος ενός εκλεκτού πυρήνα πολεμιστών που μετενσαρκώνοντο κάθε λίγες γενεές για να πολεμήσουν τις «δυνάμεις του κακού» γενικά και τους Εβραίους ειδικότερα. Σαν homo Sapiens εξελίσσοντο προς τα άνω για να γίνουν υπεράνθρωποι οι επίλεκτοι πολεμιστές των Ες-Ες θα συνέχιζαν να αλέθουν τους Εβραίους. Σύμφωνα με τις διδασκαλίες των Ες-Ες ο άνθρωπος πλησίαζε το στάδιο του υπεράνθρωπου το οποίο θα ερχόταν γρήγορα όπως κάνουμε ένα γιγαντιαίο άλμα φυλετικής συνειδητότητας. Συγκρίνοντας τις διδασκαλίες των Ες-Ες με τη γενική θεώρηση των διδασκαλιών του Κινήματος της Νέας Εποχής, ο δικός τους επερχόμενος υπεράνθρωπος είναι ο homo noetlcus.
Το νοσηρό όνειρο των Ες-Ες «να ξαναγράψουν τη Γένεση με αίμα και Φωτιά» κατέρρευσε μαζί με το Τρίτο Ράιχ. Κατά το τέλος του πολέμου οι εγκληματίες Ες-Ες από όλη την Ευρώπη άλλαξαν τις στολές τους μεταμφιεζόμενοι σε χαμηλόβαθμα μέλη των Ες-Ες ή σε στρατιώτες της Βέρμαχτ, για να αποφύγουν τη δικαιοσύνη.

Τα νέα του θανάτου του Χίμμλερ διαδόθηκαν γρήγορα ανάμεσα στους σχηματισμούς των Ες-Ες που βρίσκονταν ακόμη στο πεδίο της μάχης. Έτσι ο τιμημένος αρχηγός των Ες-Ες, ο ηγέτης των Ες-Ες σ’ όλη τη Γερμανία επέλεξε τη φυγή από το να πολεμήσει. Μια νύχτα στις αρχές του Μαΐου του 1945, μια ομάδα από 10 ή παραπάνω αξιωματικούς των Ες-Ες συναθροίστηκαν γύρω από μια χαρμόσυνη πυρά σ’ ένα Βαυαρικό δάσος για ένα παγανιστικό τελετουργικό. Επαναβεβαίωσαν τον αιματηρό όρκο των Ες-Ες, έβρισαν τον Χίμμλερ γιατί επέλεξε την οδό του δειλού και πραγματοποίησαν μαζική αυτοκτονία. Στην ιστορία των Ες-Ες μόνο ο επίλογος παρέμεινε για να γραφεί.

ΠΗΓΗ