Archive | December 2012

2013. Ε ΚΑΙ;

 2013. Ε ΚΑΙ;

Ο χρόνος ως έννοια είναι συνεχής και αδιάκοπος. Μπορεί να είναι και ανύπαρκτος βέβαια, αλλά μην το προχωρήσουμε τόσο. Δημιουργήσαμε τις χρονιές και τους μήνες για να συνεννοούμαστε με κάποιον τρόπο. Ένα πράγμα σαν χιλιομετρικοί οδοδείκτες. Όταν, λοιπόν, βλέπουμε 345 χιλ. από Αθήνα, ε δεν κατεβαίνουμε από το αυτοκίνητο να πανηγυρίσουμε επειδή περάσαμε το 346 χιλ. Απλώς συνεχίζουμε.

Κανονικά έτσι θα έπρεπε να συνεχίζουμε και με τον χρόνο. Επειδή, όμως υπάρχει η ανάγκη για γιορτές, πανηγύρια και ενίσχυση της αγοράς, είπαμε να το κάνουμε αργία, να κάψουμε βεγγαλικά και να υποκριθούμε ότι αποδεχόμαστε πως η κάθε χρονιά είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι χρόνου που κρύβει κάτι μέσα του. Επειδή πρέπει και η ελπίδα με κάτι
να θραφεί.

Αυτό όμως το κάνουμε για πλάκα. Όποιος το κάνει σοβαρά είναι κατηγορία γκάου και κάτω. Γι’ αυτό και ανησυχώ με τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών. Αν εύχονταν υγεία και δημιουργικότητα θα ήταν καλά. Το να υπόσχονται όμως ότι το 2013 θα είναι χρονιά ελπίδας, ανάκαμψης, σημείο εξόδου από την κρίση και άλλα χαζά, τους καθιστά πνευματικά ανισσόροπους και επικίνδυνους.

Λέει ας πούμε η Όλγα Κεφαλογιάννη ότι το 2013 ΑΝ πάνε όλα καλά -προφανώς έτσι, από μόνα τους- θα μειωθεί στο 13% ο ΦΠΑ στην εστίαση κι αυτό θα φέρει ανάπτυξη. Μαντάμ, οι εστιάτορες έχουν δηλώσει επανειλημμένα ότι οι αυξήσεις στον ΦΠΑ έχουν απορροφηθεί από τις επιχειρήσεις τους και δεν μετακυλίστηκαν στις τιμές, άρα ακόμη κι αν μειωθεί ο ΦΠΑ δε θα μειωθούν οι τιμές στα εστιατόρια. Πού τη βλέπεις την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της πελατείας;

Βγαίνει ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης και δηλώνει ότι εξετάζει προσεκτικά την πρόταση για απαλλαγή από τον ΦΠΑ των επιχειρήσεων που έχουν τζίρο μέχρι 10.000 ευρώ. Τζίρο, όχι κέρδη! Μα, μία επιχείρηση με τζίρο 10.000 ευρώ, το μόνο που μπορεί να κάνει σήμερα είναι να συσσωρεύει χρέη. Αν βάλεις και τα χαράτσια, τις ασφαλιστικές εισφορές, το φόρο επιτηδεύματος, τη φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, ο επιχειρηματίας με 10.000 ετήσιο τζίρο μπορεί να επιβιώσει μόνο αν τον υιοθετήσει το Κράτος σε κάποια φυλακή.

Κι από την άλλη, πώς θα ελέγξεις αν πραγματικά ο τζίρος του είναι μόνο 10.000 ευρώ; Λέει ο Μαυραγάνης ότι θα εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι. Μα την ίδια ώρα ομολογεί ότι 1.000 φορο-ελεγκτές καλούνται να κλείσουν με διαδικασίες εξπρές 200.000 ανέλεγκτες φορολογικές υποθέσεις, ενώ το ίδιο το ΣΔΟΕ καταγγέλλει ότι λόγω έλλειψης προσωπικού δεν μπορεί να ελέγξει περισσότερες από 500 off shore εταιρείες, επί συνόλου 18.300 που υπάρχουν στην χώρα και πίσω από τις οποίες κρύβεται πακτωλός αφορολόγητου χρήματος. Και λες ρε Μαυραγάνη ότι θα εντατικοποιήσεις τους ελέγχους για όσους δηλώνουν 10.000 ευρώ τζίρο;

Βασιζόμενος σε τέτοιους παραλογισμούς και ασυναρτησίες, ο κ. Σαμαράς εγγυάται ότι το 2013 θα είναι έτος πάταξης φοροδιαφυγής, ανάκαμψης, επανεκκίνησης της οικονομίας με επενδύσεις και θέσεις εργασίας. «Το 2013 θα είναι χρονιά άλματος προς το μέλλον» δήλωσε περήφανος ο κ. Σαμαράς, ξεχνώντας να πει «αν όλα πάνε καλά» που ως γνωστόν θα πρέπει να πάνε μόνα τους, διότι κάποιο ουσιαστικό μέτρο δεν έχει ληφθεί.

Τα πράγματα είναι απλά. Το 2012 είναι Δευτέρα και το 2013 είναι Τρίτη. Τα πάντα συνεχίζονται πάνω στις ράγες της μνημονιακής πολιτικής. Το νέο φορολογικό που έρχεται δεν το φέρνει ο Άη Βασίλης, αλλά η πολιτική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις εδώ και 3 χρόνια. Κανένα νέο κεφάλαιο δεν ανοίγει το 2013, ούτε καν συμβολικά. Συνεχίζεται το πρόγραμμα εξαθλίωσης από μία Δευτέρα σε μία Τρίτη, όπως γίνεται επί εβδομάδες και μήνες ολόκληρους.

Τον κ. Σαμαρά τον βολεύει σε χωρίζει την πολιτική πραγματικότητα σε κουτάκια, ορόσημα και χρονιές. Τον βολεύουν φράσεις όπως «Ξεχνάμε το παρελθόν, προχωράμε στο μέλλον». Του αρέσει να τελειώνει με τις ευθύνες του. Παντός είδους ευθύνες. Το 2012 για τον κ. Σαμαρά θα γίνει ο νέος αποδιοπομπαίος τράγος. Όπως οι Εβραίοι εναπόθεταν συμβολικά όλες τις αμαρτίες στο κεφάλι ενός τράγου κι ύστερα τον έδιωχναν στην έρημο για να ψοφήσει και μαζί του να ψοφήσουν και οι αμαρτίες, έτσι και ο κ. Σαμαράς αντιλαμβάνεται το 2012. «Σφουγγάρι όλα» όπως θα έλεγε κι ο ίδιος.

Δεν γιορτάζουν τον ερχομό του 2013 οι πολιτικοί αρχηγοί. Την εξιλαστική αποπομπή του 2012 γιορτάζουν. Νιώθουν ότι έφυγαν οι ευθύνες από πάνω τους. Ότι άδειασε η πλάτη τους κι είναι έτοιμη να γεμίσει με νέες ευθύνες για την εξαθλίωσή μας, οι οποίες κι αυτές με τη σειρά τους θα φορτωθούν σε κάποιον «τράγο» που θα σταλεί στην έρημο της λήθης. Κι επειδή οι ευθύνες πλέον φορτώνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, ο επόμενος αποδιοπομπαίος τράγος μπορεί να δημιουργηθεί μέσω ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού.

Αυτές οι γιορταστικές και αισιόδοξες δηλώσεις για το 2013 θυμίζουν ξεκάθαρα μια παγανιστική αντίληψη της πολιτικής. Οι ευθύνες και οι αμαρτίες είναι αποτέλεσμα ενός απρόσωπου πνεύματος του Κακού. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος – ποιος τον χέζει τον Κουβέλη – θεωρούν εαυτούς ως τους μάγους της φυλής που με ξόρκια φερμένα από τις Βρυξέλλες θα σκοτώσουν αυτό το Κακό. Το οποίο Κακό έχει μπει μέσα σε όλους μας πλην των πολιτικών και κυρίως του Παναγνότατου Πάγκαλου, ο οποίος θεωρεί ότι για να εξαγνιστούμε πρέπει να μας μαστιγώνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Δεν κάνω πλάκα. Σοβαρά πιστεύω ότι έχουμε ξεφύγει ακόμη πιο πίσω από το Μεσαίωνα. Εντάξει, μπορεί να έχουμε ίντερνετ και πλυντήρια πιάτων, αλλά σε πολιτικό επίπεδο είμαστε σε εποχή τοτέμ. Σε κόμματα και πρόσωπα που έχουν ιερές ιδιότητες και τα αντιλαμβανόμαστε ως προστάτες της φυλής, ενώ απαγορεύεται να τα αγγίξουμε εμείς ή έστω οι ποινικές ευθύνες.

Δεν εξηγείται διαφορετικά το πώς γίνεται να μας έχουν καταστρέψει τα κόμματα του Σαμαρά και του Βενιζέλου και να υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τα υπερασπίζονται με πάθος και τα ψηφίζουν. 

Δε μπορώ με τη λογική να εξηγήσω πώς γίνεται ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας κι ο Βενιζέλος ακόμη να κυβερνούν. 
Δε βρίσκω λύση στο X-Files ερώτημα, πώς γίνεται να είναι ελεύθερος ο Γιώργος Παπανδρέου και μάλιστα να κάνει παρεμβάσεις περί πλήρους κάθαρσης.
 Δε γίνεται να κατανοήσω, με ποια λογική είναι ελεγχόμενος ο Παπακωνσταντίνου επειδή έσβησε 3 ονόματα από τη λίστα Λαγκάρντ και ταυτόχρονα να είναι ελεγκτής ο Βενιζέλος που έκρυβε ολόκληρη τη λίστα Λαγκάρντ.

Όλα αυτά με οδηγούν να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου ευτυχισμένο το 2013 αλλά πρό Χριστού
Διότι κάπου εκεί βρισκόμαστε.

πηγη

Ξεπερνούν κάθε προσδοκία τα αποτελέσματα των ερευνών για πετρελαιο στο Ιόνιο και Κρήτη!

 Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα του ερευνητικού σκάφους της νορβηγικής εταιρείας PGS (Petroleum Geo-Services) που εδώ και ένα μήνα έχει ξεκινήσει έρευνες στις σφόδρα πιθανές για ύπαρξη ενεργειακών πεδίων υδρογονανθράκων θαλάσσιες περιοχές στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης “υπόσχονται” ακριβώς αυτά που…έλεγαν οι αρχικές εκτιμήσεις. Ότι, δηλαδή, για το Ιόνιο πέλαγος οι σεισμικές καταγραφές είναι δισδιάστατες με πυκνότητα τα 10 χλμ. Ενώ στη Κρήτη η πυκνότητα προβλέπεται να είναι της τάξης των 40 χλμ.


Οι πρώτες αυτές ενδείξεις απλά επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα των ερευνών που είχαν γίνει χωρίς την άδεια του κράτους, κατά το παρελθόν από διάφορες εταιρείες τα δεδομένα των οποίων πουλιούνται “χρυσάφι” στην “μαύρη αγορά” των εταιρειών ενέργειας.

Συνολικά περί τα 8.500 χλμ πρόκειται να ερευνηθούν με τα οποία η εταιρεία και οι πρώτες έρευνες δείχνουν στο Ιόνιο πολύ μεγαλύτερα κοιτάσματα από τα ελάχιστα υπολογιζόμενα των 350 εκατ. βαρελιών πετρελαίου. Στην Κρήτη οι πρώτες καταγραφές στα δυτικά του νησιού δείχνουν ότι όσο πηγαίνει το σκάφος ανατολικότερα θα βρεθούν κολοσσιαία κοιτάσματα λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους.

Oι έρευνες αναμένεται να ολοκληρωθούν μέχρι τον Απρίλιο το αργότερο. Από εκεί και πέρα όμως απαιτούνται τα προσεκτικά βήματα που σημειώνει κι ο υπότιτλος. Κι αυτό κι ανακήρυξη των ΑΟΖ, που απαιτούνται για να αρχίσουν οι προεργασίες και να γίνουν εκμεταλλεύσιμα τα κοιτάσματα – όχι πριν το 2020- προυποθέτουν λεπτούς χειρισμούς, καθώς Τουρκία, αλλά και οι ασταθείς πολιτικά Αίγυπτος και Λιβύη μπορεί να θέσουν θέμα συνεκμετάλλευσης – αν και με διαφορετική βαρύτητα η κάθε χώρα. Παράλληλα η όλη υπόθεση εκ των πραγμάτων συνδέεται και με τον αγωγό που προβλέπεται να μεταφέρει το φυσικό αέριο του υπό κοινή Κυπρο- ισραηλινή εκμετάλλευση φυσικού αερίου νότια της Κρήτης.

Αντίθετα σε ότι αφορά τα κοιτάσματα του Ιονίου τα πράγματα είναι σχετικά πιο απλά αφού μόνο η Αλβανία θεωρητικά μπορεί να διεκδικήσει κάτι σε περίπτωση μονομερούς ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ εκεί.

Σημειώνεται ότι αν και θα μεσολαβήσει ικανός χρόνος μέχρι τα όποια κοιτάσματα καταστούν εμπορικώς εκμεταλλεύσιμα, η προεξόφληση τίτλων που θα αντιστοιχούν σε θεωρητικά προβλέψιμες τιμές απόδοσης του φυσικού αερίου ή του πετρελαίου θα μπορούσε να ενισχύσει πιο άμεσα τα δημόσια ταμεία και να εξυπηρετήσει το χρέος.

Αν και το παράδειγμα της Νορβηγίας που αξιοποίησε τον πλούτο από το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας για να εξασφαλίσει κοινωνικές παροχές – υγεία, παιδεία, ασφάλιση, περ΄θαλψη – για τις επόμενες γενιές κι από μια φτωχή χώρα ψαράδων αναδείχθηκε σε μια κραταιά οικονομία και χώρα θέτει κι εναλλακτικές προοπτικές που οφείλει να εξετάσει ένα σοβαρό κράτος.

Σε κάθε περίπτωση ο πρώτος γύρος αδειοδοτήσεων για γεώτρηση μπορεί να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2013 έστω το πρώτο τρίμηνο του 2014.

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΤΟΥ ΧΙΜΠΑΤΖΗ «Εάν προκληθεί ο τουρκικός Στρατός θα το μετανιώσει Κύπρος και Ευρώπη»!

Σε πρωτοφανείς δηλώσεις προχώρησε ο Τούρκος υπουργός για θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης Εγκεμέν Μπαγίς, απειλώντας Κύπρο αλλά και Ευρώπη, εάν τολμήσουν να δοκιμάσουν την ισχύ του τουρκικού Στρατού.
Σύμφωνα με….
το newsit Κύπρου ο  Μπαγις, δεν δίστασε να απειλήσει ανοικτά τον και τον πρεσβευτή της Κύπρου ενώπιων της Ιρλανδικής Βουλής.
Ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, επικεφαλής των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, είπε ότι κανείς «δεν πρέπει να προκαλεί τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας απομακρύνοντας την από την ΕΕ» και ότι «αν προκληθεί η στρατιωτική δύναμη της Τουρκίας, θα μετανιώσει και η Κύπρος και η Ευρώπη».
Αναφερόμενος στο κυπριακό ,συνέχισε από εκεί που δεν σταμάτησε ποτέ, κάνοντας λόγο για οποιαδήποτε λύση επιτευχθεί , η οποία όμως, να στηρίζεται σε “πολιτική ισότητα” ενώ, συμπλήρωσε, ότι το Κυπριακό δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προσθέτοντας, ότι η επίλυσή του, δεν αποτέλεσε εμπόδιο για την ένταξη της Κύπρου.

  πηγη

Πως οι Εβραίοι στην Αμερική υπονόμευσαν τα Χριστούγεννα

Του Kevin MacDonald (Occidental Observer) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Το βιβλίο του Αμερικανο-Εβραίου ραβίνου Joshua Eli Plaut A Kosher Christmas: ’Tis the Season to Be Jewish, αποκαλύπτει αυτό που γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό: Οι Εβραίοι πράγματι υπονόμευσαν τα Χριστούγεννα. Αν και το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο, έχουμε εδώ μια περίληψη και κάποιο σχόλιο από τον Εβραίο αρθρογράφο Ethan Schwartz (“Twas the night after Christmas“). Πρώτα η περίληψη:

«Οι Εβραίοι ήταν η εμπροσθοφυλακή της προσπάθειας να “μετασχηματιστούν τα Χριστούγεννα σε μια εορταστική περίοδο που θα ανήκει σε όλους τους Αμερικανούς, χωρίς θρησκευτική αποκλειστικότητα. Οι πιο σημαντικοί εβραϊκοί μηχανισμοί της εκκοσμίκευσης των Χριστουγέννων είναι η κωμωδία και η παρωδία, καθώς το γέλιο υπονομεύει το θρησκευτικό δέος. Πάρτε, για παράδειγμα, τον ‘Hanukkah Harry’ από το “Saturday Night Live”, ο οποίος παρωδεί τον Σάντα (Άη Βασίλη) παραδίδοντας δώρα από ένα καρότσι που το τραβούν τρία γαϊδούρια που ονομάζονται Moishe, Hershel, και Shlomo. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο ‘Hanukkah Harry’ έχει αναδειχθεί ως μια πραγματική εναλλακτική λύση Σάντα για πολλούς Εβραίους της Αμερικής. Ο Plaut βλέπει τέτοια πράγματα όχι τόσο σαν προσπάθειες αφομοίωσης της γιορτής, αλλά ως εκούσια ανατροπή των χριστουγεννιάτικων παραδόσεων. «Μέσα από αυτές τις παρωδίες», γράφει, “οι Εβραίοι φαίνονται να μην έχουν γοητευτεί από τη γοητεία των συμβόλων των Χριστουγέννων.” Και δεν είναι μόνο οι Εβραίοι: για τους Αμερικανούς σε γενικές γραμμές, η εβραϊκή παρωδία βοηθά στο να διασφαλιστεί ότι τα Χριστούγεννα “δεν πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά “και ότι στον εορτασμό των άλλων θρησκευτικών παραδόσεων πρέπει ” να δοθεί ίσος σεβασμός και ίσες ευκαιρίες».

Φαίνεται να υπάρχουν δύο μηνύματα εδώ. Ένα είναι το μήνυμα της ανατροπής. Αξιοποιώντας την γελοιοποίηση μεταξύ άλλων μεθόδων. Το άλλο είναι ότι οι Εβραίοι θεωρούνται ως άτομα υψηλού πνεύματος που μετατρέπουν τα Χριστούγεννα “σε μια εορταστική περίοδο που ανήκει σε όλους τους Αμερικανούς.” Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι τα Χριστούγεννα δεν «λαμβάνονται πάρα πολύ σοβαρά» και διαγράφεται κάθε έμφαση στην χριστιανική θρησκευτική πτυχή από το επίκεντρο της παραδοσιακής χριστιανικής εορτής.

Οι άνθρωποι που παίρνουν τη θρησκεία τους στα σοβαρά δεν επιτρέπουν η θρησκεία τους να γελοιοποιείται.Αρκεί να σκεφτούμε τις αντιδράσεις των μουσουλμάνων για τα σκίτσα που γελοιοποιούσαν τον Μωάμεθ. Το γεγονός ότι οι Εβραίοι ήταν σε θέση να γελοιοποιήσουν τον Χριστιανισμό χωρίς σοβαρές αρνητικές συνέπειες είναι ένας σημαντικός δείκτης της εβραϊκής δύναμης και μια εξίσου ισχυρή ένδειξη της μείωσης της χριστιανικής θρησκευτικής πίστης. Υποψιάζομαι ότι η οργανωμένη εβραϊκή κοινότητα θα αντιδρούσε με οργή αν μη Εβραίοι γελοιοποιούσαν τον Ιουδαϊσμό. Πράγματι, οποιαδήποτε κριτική κατά των Εβραίων ως Εβραίων δεν είναι δυνατόν ποτέ να γίνει δεκτή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. (Ιδού ένας επίκαιρος κατάλογος των απαγορευμένων θεμάτων στα αμερικάνικα media: οι νεοσυντηρητικοί Εβραίοι και ο ρόλος τους στην προώθηση του πολέμου στο Ιράκ, η εβραϊκή πλευρά του σκανδάλου Ivy League, πώς ο εβραϊκός έλεγχος του Χόλιγουντ επηρεάζει το περιεχόμενο των media.)

Ο Schwartz, στο άρθρο του, δεν έρχεται σε αντιπαλότητα με τα στοιχεία του Plaut, αλλά αναρωτιέται αν αυτό είναι καλό για τους Εβραίους που έχει γραφτεί ένα τέτοιο βιβλίο:

«Υπάρχει κάτι ανησυχητικό σχετικά με αυτή την εργασία, που συγκεντρώνει κλασικές εικόνες αντισημιτικής συνωμοσίας και σαμποτάζ. Χωρίς ίχνος ειρωνείας, ο Plaut αφηγείται περιστατικά για τα οποία φονταμενταλιστικές χριστιανικές ομάδες παραπονιούνται λέγοντας ότι “ορισμένοι Αμερικανοί, ιδιαίτερα οι Εβραίοι, προσπαθούν να βγάλουν το ‘Χριστό έξω από τα Χριστούγεννα’». Και προσθέτει ότι «συχνά ακολουθούν αντισημιτικά σχόλια». Εκείνοι οι φονταμενταλιστές χριστιανοί θα μπορούσαν κάλλιστα να αισθάνονται δικαιωμένοι από το επιχείρημα του Plaut. Δεν είναι εγγενώς αντι-χριστιανικό, αναγνωρίζει, να αντιτάσσεσαι στην κυριαρχία του χριστιανισμού σε μια κοσμική δημοκρατία. Αν οι Εβραίοι έχουν βοηθήσει να γίνει η αμερικανική κοινωνία πιο ανοιχτή, θα πρέπει να είναι υπερήφανοι γι’ αυτό».

Έτσι λοιπόν, οι Εβραίοι υπονόμευσαν τα Χριστούγεννα, αλλά τα κίνητρά τους ήταν «καθαρά και ιδεαλιστικά». Αλλά ένα τέτοιο επιχείρημα αγνοεί τον ρόλο των Εβραίων στην θεώρηση της Αμερικής ως ένα «έθνος πρόταση» (δηλ. χωρίς κοινή κληρονομικότητα), ένα σημαντικό θέμα της Κουλτούρας της Κριτικής. Το άγχος των Εβραίων για τον «πολιτιστικό πλουραλισμό» (που έχει πλέον μεταμορφωθεί σε πολυπολιτισμικότητα) οδηγεί στην ρητή απόρριψη της εθνο-πολιτισμικής ταυτότητας της Αμερικής, της οποίας σημαντικό μέρος είναι ο Χριστιανισμός. (Πράγματι, μέχρι το πρόσφατο κύμα μετανάστευσης που προέκυψε από το νόμο 1965, οι Εβραίοι που αποτελούν το 2-3 τοις εκατό του πληθυσμού, ήταν η μόνη αναγνωρίσιμη αμερικανική ομάδα που δεν ήταν Χριστιανοί). Για τους Εβραίους αποτελούσε κεντρικής σημασίας θέμα η οικοδόμηση ενός τείχους ανάμεσα στη θρησκεία και τη δημόσια ζωή, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα αυτό που είναι γνωστό ως “πόλεμος κατά των Χριστουγέννων” (“war on Christmas”) και ο οποίος συνεχίζει να μαίνεται. Για τους Εβραίους επίσης μεγάλη σημασία είχε η αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής των ΗΠΑ στο να γίνει «ανοικτή» σε όλους τους λαούς του κόσμου, και πάλι με μια ιδεολογία ότι η Αμερική είναι απλώς ένα σύνολο αφηρημένων αρχών και δεν έχει κανένα εθνικό ή πολιτιστικό πυρήνα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους τους λαούς και αυτοί οι λαοί θα πρέπει να είναι σε θέση να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους, ως μέρος του αμερικανικού μωσαϊκού.

Αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί καλοί άνθρωποι δεν συμφωνούν με τα λεγόμενά μου, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι Εβραίοι έχουν ασκήσει με πολύ επιθετικό τρόπο πολιτικές προς όφελός τους και σε αντίθεση με τα συμφέροντα των παραδοσιακών ανθρώπων της Αμερικής και της Δύσης. Και επειδή οι Εβραίοι έχουν καταφέρει να είναι η ελίτ των μέσων ενημέρωσης και της διανόησης, έχουν τη δυνατότητα να έχουν μια πολύ μεγάλη επίδραση στη δημόσια πολιτική, ακόμη και στο τρόπο ζωής των μη-Εβραίων.

 

Ο Plaut τονίζει τη διαφορά μεταξύ της πολύ επιθετικής συμπεριφοράς των Ανατολικο-Ευρωπαίων Εβραίων μεταναστών με το μίσος τους για τον Χριστιανισμό σε αντίθεση με τους Γερμανο-Εβραίους που έφτασαν στα μέσα του 19ου αιώνα και «αγκάλιασαν τις (χριστιανικές) γιορτές». Είναι μια σημαντική διάκριση, τουλάχιστον για τα αμερικανικά πλαίσια. Αλλά σε κάθε περίπτωση, η περιγραφή του Plaut για τα κίνητρα των Ανατολικο-Ευρωπαίων, που απορρέουν από το μίσος τους για τον Χριστιανισμό, δύσκολα τους απεικονίζει ως «ιδεαλιστές σταυροφόρους που μάχονταν για μια ανοιχτή κοινωνία». Για μια ακόμη φορά καταδεικνύει ότι οι Εβραίοι αντιδρούν με εχθρότητα στην ιδέα το Ισραήλ να μην έχει ένα εβραϊκό εθνο-πολιτισμικό πυρήνα, ενώ από την άλλη πλευρά οδηγούν την εκστρατεία ενάντια στην ιδέα η Αμερική και η Δύση να έχουν ένα εθνο-πολιτισμικό πυρήνα. Όπως και με την προώθηση της μη-λευκής, μη-χριστιανικής μετανάστευσης, η υπεράσπισή τους δεν έχει τίποτα να κάνει με τα ιδανικά του ηθικού οικουμενισμού, αλλά τα πάντα έχουν να κάνουν με την επιδίωξη εκείνου που είναι καλό για τους Εβραίους, και υποκινούνται από ένα εβραϊκό μίσος προς τους παραδοσιακούς λαούς και πολιτισμούς της Δύσης. Έτσι, ο πόλεμος κατά των Χριστουγέννων είναι ένα κλασσικό παράδειγμα του πώς οι Εβραίοι αποδεικνύονται μία εχθρική ελίτ.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Άγριος σκυλοκαυγάς ξέσπασε στην άκρα αριστερά, μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ



 ……… (ο ένας βαράει με… σφυρί κι ο άλλος με… δρεπάνι), με αφορμή το πέταγμα των εργαζομένων του «Ριζοσπάστη» στο δρόμο (με μνημονιακούς νόμους περί εργασίας, τους οποίους το ΚΚΕ καταψήφισε στη βουλή…) και τις κερδοφόρες «μπίζνες» των σπαγκοραμμένων του Περισσού. 

 Η «Αυγή», με δημοσίευμά της με τίτλο «Απολύσεις στον Ριζοσπάστη κι από πίσω μπίζνες το ΚΚΕ», καταγγέλλει ότι το ΚΚΕ διαπραγματεύεται με ιδιώτες την πώληση της πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικής συχνότητας του 902, η οποία είχε παραχωρηθεί στο ΚΚΕ δωρεάν από το κράτος (ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας!):

«Την ίδια ώρα, ενώ συρρικνώνει την εφημερίδα του, μετατρέποντάς την σε κομματική μπροσούρα για να μεταφέρει την κομματική γραμμή στα μέλη του κόμματος, το ΚΚΕ επιδίδεται σε επιχειρηματικές μπίζνες, ύψους εκατομμυρίων ευρώ: μετά από επαφές με ενδιαφερόμενους και επιχειρηματίες, βγάζει στο σφυρί την τηλεοπτική συχνότητα του 902, όπως ο πιο επιτήδειος καπιταλιστής. Κι αυτό, γιατί την (πανελλαδικής εμβέλειας) συχνότητα δεν την αγόρασε, αλλά του παραχωρήθηκε ως δημόσια περιουσία, για την εκπλήρωση δημόσιας λειτουργίας. Πληροφορίες αναφέρουν ότι την επιχείρηση του 902 TV αγοράζει ο δημοσιογράφος και επιχειρηματίας (“Real News”, Real FM κλπ) Νίκος Χατζηνικολάου, με κεφάλαια χρηματοδότη που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Οι ίδιες πληροφορίες εκτιμούν το ύψος του ανταλλάγματος σε 7 εκατ. ευρώ».

Δεν άργησε να ’ρθει και η απάντηση του ΚΚΕ, η οποία ήταν «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», «και σεις τα ίδια κάνετε», αλλά για την «ταμπακιέρα» (τη αγοραπωλησία της συχνότητας) δε λέει λέξη:

«Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα συνδικαλιστικά όργανα, όταν, για παράδειγμα, έμπαινε ζήτημα απεργίας των τεχνικών στο «Κόκκινο». Ο «Ριζοσπάστης», ξέροντας από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που έχει η έκδοση μιας κομματικής εφημερίδας, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, δεν ασχολήθηκε ποτέ με τα υπαρκτά προβλήματα στα Μέσα του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και όταν ο τόπος βοούσε, με επιστολές εργαζομένων στο «Κόκκινο», ή με επιστολές εργαζομένων στην «Αυγή», που ζητούσαν εδώ και τώρα τα καθυστερημένα δεδουλευμένα τους. Η ίδια η «Αυγή» ενημέρωνε τους αναγνώστες της το Μάρτη του 2012 για μια συνέλευση που έγινε στα γραφεία της παρουσία του Αλ. Τσίπρα, όπου αναλύθηκε η «οριακά δύσκολη οικονομική κατάσταση και τι μπορεί να γίνει προκειμένου η “Αυγή” (αλλά και το “Κόκκινο” – η αδερφή επιχείρηση) να επιζήσουν». Τα ξέχασαν αυτά; `Η μήπως άλλαξε κάτι μετά τις τελευταίες εκλογές και ξαφνικά κολύμπησαν στο χρήμα; Βεβαίως, θα μπορούσαμε, όπως κάνουν οι ίδιοι, στέλνοντας non paper σε διάφορους αστούς δημοσιογράφους για να κάνουν παραπολιτική προπαγάνδα, να κάνουμε το ίδιο για την «Αυγή» και το ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε, υπάρχουν πολλά ράμματα για τη γούνα τους. Δεν το κάναμε, γιατί από θέση αρχών θεωρούμε και κάνουμε ανοιχτή ιδεολογική-πολιτική αντιπαράθεση και όχι κουτσομπολιά του χειρίστου είδους που κάνουν μέσω της «Αυγής». Είναι και αυτή μια ποιοτική διαφορά ανάμεσα στο ΚΚΕ και τον «Ριζοσπάστη» από τη μια και στον ΣΥΡΙΖΑ και την «Αυγή» από την άλλη. Οι εργαζόμενοι μπορούν να βγάλουν και απ’ αυτό συμπεράσματα».

(ΥΓ): Τι εννοεί άραγε το ΚΚΕ όταν λέει για τον ΣΥΡΙΖΑ πως «μετά τις τελευταίες εκλογές ξαφνικά κολύμπησαν στο χρήμα»; Εννοούν από την αυξημένη –λόγω ποσοστών- κρατική χρηματοδότηση ή μήπως έχουν υπόψη τους κάποια άλλη χρηματοδότηση, κάτω από το τραπέζι, από «ιδιώτες», ντόπιους και ξένους;ΠΗΓΗ

Η αποκάλυψη του εγκλήματος: Ο Παπακωνσταντίνου δήλωνε πως πήρε την λίστα από τις μυστικές υπηρεσίες, ενώ είχε παραδοθεί ΘΕΣΜΙΚΑ στον πρέσβη!

Το Ολυμπία φέρνει σήμερα στο φως το ντοκουμέντο της μεγάλης απάτης που δείχνει ότι η απόκρυψη της λίστας Λαγκάρντ ήταν μεθοδευμένη ενέργεια από πολιτική συμμορία την οποία προσπαθούν να αποκρύψουν εμμένοντας στο θέμα της αλλοίωσης. 

Το μέγα πολιτικό σκάνδαλο λοιπόν ξεκίνησε πολύ πριν την αλλοίωση της λίστας.

Για την ακρίβεια, από την στιγμή που οι Γάλλοι αποφάσισαν να δώσουν -ως όφειλαν βάσει της διακρατικής συμφωνίας που έχουμε- το αντίγραφο που αφορούσε την Ελλάδα, ώστε να αξιοποιηθεί όπως έκαναν οι άλλες χώρες της ΕΕ. Αυτή τη νόμιμη και θεσμική παράδοση λοιπόν, ο κύριος Παπακωνσταντίνου την απέκρυψε λέγοντας ότι ήλθε στα χέρια του από μυστικές υπηρεσίες. Σήμερα γνωρίζουμε από την ένορκη κατάθεση που αποκαλύψαμε ότι η λίστα όχι μόνο δόθηκε θεσμικά στα χέρια του κυρίου Κλή, του πρέσβη μας στην Γαλλία, αλλά στην διαδικασία ενεπλάκει και το υπουργείο δικαιοσύνης της Γαλλίας, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή σκιά στο θέμα νομιμότητας της χρήσης της.

Όμως, αυτή η λίστα κατέληξε “μυστηριωδώς”, με έκνομη διαδικασία στα χέρια του Παπακωνσταντίνου.  Γιατί άραγε;

Ο κύριος Διώτης μάλιστα στην κατάθεση του και σε ερώτηση του Προκόπη Παυλόπουλου, ομολόγησε ότι ο κύριος Παπακωνσταντίνου του ισχυρίστηκε πως η λίστα έφτασε στα χέρια του μέσω μυστικών υπηρεσιών!! Εξ ου και το νομικό κώλυμα που επικαλέσθηκε ο κύριος Διώτης, που βεβαίως καταρρίφθηκε ακαριαία από τον Παυλόπουλο.

Τι προκύπτει λοιπόν; Είπε ψέμματα ο Διώτης για να συκοφαντήσει τον Παπακωνσταντίνου;

Γιατί ο τελευταίος τότε δεν το διέψευσε; Ειδικά μετά τα ντοκουμέντα που αποκάλυψε το Ολυμπία και τεκμηριώνουν την σκανδαλώδη διαδικασία μεταφοράς της λίστας;

Εμείς θεωρούμε ότι ο Διώτης λέει αλήθεια στο συγκεκριμένο θέμα, αφού τα ψεύδη του Παπακωνσταντίνου σε όλες τις υποθέσεις που εμπλέκεται, είναι εξόφθαλμα και προς κάθε κατεύθυνση. Άρα:

Πρέπει άμεσα να ελεγχθεί ο πρέσβης κ.Κλης που περιέργως παραμένει ακόμα στο απυρόβλητο. Καταστρατήγησε την διαδικασία με δική απόφαση, άρα εμπλέκεται άμεσα στο σκάνδαλο; Ή έλαβε εντολή από τον πολιτικό του προϊστάμενο, που βεβαίως δεν ήταν ο Παπακωνσταντίνου αλλά ο Γεώργιος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών; Ή ο κύριος Κλης ή ο κύριος Παπανδρέου είναι ένοχοι. Ας το βρει η δικαιοσύνη.

Δείτε τα ντοκουμέντα:

Η κατάθεση Διώτη όπως παρουσιάστηκε στην Ημερησία:

Και τα ντοκουμέντα από την ένορκη κατάθεση


 πηγη

Ο Ρώσος Πρέσβης εγκατέλειψε τη Συρία……..ΞΕΡΕΙ ΚΑΤΙ ?

Ο πρέσβης της Ρωσίας στη Δαμασκό, καθώς και οι πρέσβεις της Ρουμανίας και της Ινδίας, εγκατέλειψαν τη Συρία.

Οι τρεις πρέσβεις μετέβησαν στη Βυρηττό και από εκεί ο πρέσβης της Ρουμανίας πέταξε στο Βουκουρέστι μέσω της Κωνσταντινούπολης, ενώ ο Ρώσος πρέσβης επέστρεψε στη χώρα του μέσω του Ντουμπάι.

Σύμφωνα με πληροφορίες ως λόγο της απόφασής τους να μεταβούν στη Βυρηττό για να πάρουν το αεροπλάνο και όχι από το αεροδρόμιο της Δαμασκού,ανέφεραν λόγω των συγκρούσεων στην περιοχή.


Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία διαρκεί περίπου δύο χρόνια και μέχρι σήμερα 45 χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, γράφει το τούρκικο δημοσίευμα.